Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 26. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						206
LESBÓK MORGUNBLAÐSINS
úr því. Þar voru ávalt einhverjir
þeir menn, sem undir eins gerðu
]>ær dillandi fjörugar. Má þar til
nefna ekki síst Mr. \Tohnston
sjálfan með hans óbrigðulu, hæg-
látu kýmni. Og hversu miklir
menn og frægir sem þarna voru
meðal fundarmanna, J)á gat þó
aldrei neinn komist hjá því að
finna, að þar var miðdepiliinn
sem Mr. Johnston var. Með allri
;;.ani liógværð og yfirlætisleysi
hafði liann eitthvað það við sig,
>jom |)ví oili. Fyrir okkur íslend-
iugft var ef til vill sjerstök á-
stæða til þess að finna þetta sök-
•' um þeirrar tilviljunar, hve mjög
honum svipar til Jóns Sigurðsson-
ar að útliti, eftir því sem myndir
af Jóni hafa fest svip hans í
liuga okkar. Á fundinum, sem
lialdinn var í janúar 1919 til þess
að fagna sjálfstæði íslands, mint-
ist Sir Henry Howorth, nafntog-
aður sagnfræðingur, Jóns Sigurðs-
sonar og sagði um ha-nn að hann
hefði verið „undoubtedly one of
the greatest charaeters of the
nineteenth century" (eflaust einn
af mestu mönnum nítjándu ald-
arinnar). Þá leituðu víst öll augu
])angað sem Johnston sat í for-
setastólnum. Johnston er tiguleg-
ur maður á velli, eins og sagt er
að  Jón hafi verið.
Það segir sig sjálft, að af öllum
norrænum þjóðum eru það sjer-
staklega við íslendingar, sem hof-
um ástæðu til þess að vera þakk-
]átir fyrir starfsemi Víkingafje-
lagsins, og sem ættum því að
stuðla að því eftir megni, að hím
þurfi ekki að leggjast niður. En
það er kunnugt af grein þeirra
Halldórs og Vilhjálms, að sú
hætta vofir nú yfir sökum fjár-
hagsö .^ugleika fjelagsins. Okkur
má að .jálfsögðu vera þökk á bók-
menta'.gri starfsemi þess, en þó
held j 'i að hitt sje meira um vert,
live mjög það vinnur að ]>ví að
glæða velviid í okkar garð. Það
þarf ekki mikinn skilning eða
skarpleik til þess að gera sjer það
Ijóst, hve mjög. okkur ríður á að
halda vináttu Breta, og ekki að
vita nema skjótt kunni að því að
reka, að við höfum hennar sjer-
staka þörf. Þetta útaf fyrir sig
held jeg að sje ærin ástæða til
þess,   að   við   látum   okkur   hag
Víkingafjelagsins miklu skifta.
Þetta ])ykist jeg líka hafa sönnun
fyrir að sje fleirum ljóst. Jeg hefi
nýlega gefið leyfi til þess, að
telja mæt.ti mig umboðsmann fje-
lagsins hjer á landi, og af þeirri
ástæðu voru mjer send nöfn þeirra
manna, sem orðið höfðu við áskor-
On |)eirri. er að ofan getur, ðg
gengið í fjelagið. Vm suma þess-
ara manna- dylst mjer það ekki,
að þeir muni hafa gerst fjelagar
íremur af þjóðræknislegum á-
stæðum heldur en áhuga fyrir
KÖgulegum, bókmentalegum og
málfræðislegum rannsóknum fje-
lagsins, ]). e. að þeir hafi gert
það fyrir ])á ástæðuna, sem jeg
tel meira iim vert, þótt ekki vilji
jeg gera lítið úr hinni.
Jeg vona ao' íslenskum meðlim-
um fjiilgi enn, og þeir sem hafa
hug á að ganga í fjelagið mega
snúa sjer til bókaverslunar minnar
í Austurstræti 4, Reykjavík, um
allar upplýsingar. Vegna þess að
sumir kunna að ætla að hjer sje
um tekjulind að ræða fyrir mig
og að grein þessi sje því auglýs-
ing, skal jeg geta þess, að svo er
ekki. Þetta bakar mjer bæði fyr-
irhöfn og nokkur útgjöld, en tekj-
ur veitir ]>að mjer all« engar Jeg
tók að mjer umboðsmenskuna
vegna þess, að mjer ])ótti með iillu
ósæmilegt  að   skorast   undan   því.
Af því sem að ofan hefir verið
sagt, er þ«í augljóst, að Mr. John-
ston ihefir unnið merkilegt starf
Og óeigingjarnt í ])águ þessa lands.
Hins er enn ógetið, að ávalt hefir
hús hans staðið Islendingum opið
og jafnan hefir hann verið þess
albúinn að greiða götu þeirra á
allan hátt. Hann hefir fórnað
starfskröftum sínum í ]jarfir þess
fjelagsskapar, sem við megum
mikils meta, og hann hefir fyrir
]>að vanrækt að sjá sínum eigin
hag borgið. Allar Norðurlanda-
i])jóðir — íslendjingar1 ííka I—
hafa særnt hann heiðursmerkjum
og Norðmenn búsettir í Lundún-
um hafa að sögn oftar en einu
sinni fært honum rausnarlegar fje-
gjafir. Nú er svo komið fyrir hon-
um (jeg fer hjer eftir sögn ná-
kunnugs manns og mjög mikils-
metins) að eigur hans eru ger-
samlega  þrotnar   og  tekjur  hans
víst nauðalitlar. Hann er svo ald-
urhniginn maður, að þótt karl-
iiienskan hafi verið mikil, hlýtur
r.ú starfsþolið að fara að láta
undan. Þannig er þá umhorfs á
æfikvöldi h;ins eftir að hahn hefir
i fjóia tugi ára^ fórnað kröftunum
í'yrir hugsjón sína og hagsmuni
rnnar,i. I»á væri sómi Islands meiri
og hagur þess þó óskertur ef Al-
1 bagi sýndi þann höfðingsskap að
ákveða hoimm einíhver eftirlaun
Ininii tíi'.u' sem hann á enn ólifað-
an. Að gera svo. hygg jeg að
mundi reynast eins viturlegt eins
og ];að væri drengilegt og vel við-
eigandi.
Pyreneskagi hefir nú losað
»sig við konunga sína, og dvelja^
þeir báðir landflótta í Englancli.
Hjer er mynd af Manuel, íyr-
veiandi konungi í Portugal og
Ágústu Viktoríu fyrverandi dr .tn-
ingu. Myridin er tekin þegar
kappreiðarnar fóru fram milli
Hyde Park og Riehmond. Er Man-
uel á flestum kappreiðum og veðj-
ir óspart.
Skrif stof ust jóri: Hver er það
sem öskrar svona' þarna á innri
skrifstofunni.
—   Það er Nielsen — liann er
að tala við Gautaborg.
—   Parið þjer inn til hans og
seffið hoiium að nota talsímann.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 201
Blašsķša 201
Blašsķša 202
Blašsķša 202
Blašsķša 203
Blašsķša 203
Blašsķša 204
Blašsķša 204
Blašsķša 205
Blašsķša 205
Blašsķša 206
Blašsķša 206
Blašsķša 207
Blašsķša 207
Blašsķša 208
Blašsķša 208