Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						226
LÉSBÓK MORGUNBLAÐSÍNS
40 ára minningar
um  sjóferðir  undir   Eyjafjöllum   og
Vestmannaeyjum.
Eftir   Svein   Jónsson.
Niðurl.
Bjötti formaðurinn var Sigurður
í Hrútafellskoti. Jeg reri aldrei
hjá honum og hefi því engar sögur
af honum að segja. Yfirleitt var
hann. talinn meðaá allra efnileg-
ustu manna undir Fjöllunum. —
Hann var mjög vel hagur, eign-
aðist fyrstur ungra og jafnvel
eldri manna vasaúr. Það var líka
talað ums hvað pabbi hans Ólafur,
þurfti oft að spyrja hann að, hvað
klukkan væri. Sigurður var líka
góð skytta, og það var hann, sem
var með byssuna á GoðaJandi þeg-
ar jeg átti við tófuna.
Sjöundi formaðurinn var Jón
hreþpstjóri í Eystri-Skógum. Alt
sem jeg heyrði og man um hann
var þettat: Hann hafði afskaplega
stóran neftóbaksbauk og ljet hann
ganga boðleið á skipinu, og svo
stór var hann, að hann þraut ekki
allan daginn. Auðvitað var bauk-
urinn fullur á hverjum morgni.
Þetta kom sjer mjiig vel, því
íiiargir   komu   þurfandi.
Áttundi formaðurinn hjet Magn-
ús á Rauðsbakka. I liuga mínum
ei hann laglegur og góður maður,
jeg minnist líka að hafa verið á
skipi hans einu sinni, líkast til sem
hálfdrættingur, en það var í Vest-
mannaeyjum. Jeg man eftir þess-
um róðri út af því sem hjer fer
á eftir, Það var hálfvont sjóveður
og enginn fiskur. Frammímenn
voru sem jeg man, pabbi og Hró-
bjartur á RaufarfelH, báðir mestu
æringjar. Pabbi var allra manna
físknastur, og þarna var hann bú-
inn að draga lítinn þorsk, án þess
nokkur eiginlega veitti því eftir-
tekt. Svo voru þeir frammímenn,
þabbi og Hróbjartur, eitthvað a-ð
bauka niðri í bsrkanum og rjett
,á eftir kemur pabbi með stút-
unginn innreifaðan eins og barn
og segir að þessu hafi hann nú
tekið á móti, og nú liggi Hró-
bjartur á sæng í barka skipsins.
Þetta    vakti   núkinn   hlátur,    og
sjálfsagt hefir þetta verið stysta
sængurlega, því þarna stóð Hró-
bjartur  strax upp  gallfrískur.
Níundi formaðurinn var Jón á
Leirum, faðir minn. Það var helst
á vorin að hann var formaður.
Skipið sem hann var formaður á
var kallað Hlíðarjölið. Aðaleig-
andinn að því var Guðmundur
Jónsson í Hlíð. Hann dó hjer í
Reykjavík og var giftur frú Guð-
rúnu, sem nú býr í Tjarnargótu
5. Guðmundur reri ávalt sem eðli-
legt var hjá pabba og var bita-
maður. Jeg minnist margs frá
veru minni á því skipi, því þar
reri jeg lang oftast. Alla stráka
langaði að stýra í land og mig
auðvitað líka, en formenn voru
tregir til 'þess. Þó áræddi jeg að
biðja pabba um að lofa mjer það,
og einn dag þegar sjór var dauð-
ur, var mjer leyft það. Þegar inn
á leguna kom, var mjer sagt áð
fara undir stýrið og stýra í land.
A bitunum sátu þeir pabbi og Guð-
mundur (hann sat þar ávalt og
var ta-Hnn góður sjómaður). Ann-
ar hafði linall og hinn öxi og átti
það að vera til að berja mig með
e£ illa færi. Þetta fór þó svo, að
jeg var ekki barinn. Pabbi kallaði
lagið. Það kom fát á mig og stýrði
jeg hálfskakt í land. f annað sinn
fjekk jeg að stýra í land, og kall-
aði lagið sjálfur og stýrði rjett.
Mikið kapp var lijá Helga bróð-
ur mínum og mjer, að draga eins
marga fiska og pabbi, en það
tókst okkur aldrei. Einu sinni var
kappið sjerstaklega mikið, það
munaði víst Htlu hjá mjer og
pabba, svo dró jeg, en þegar upp
kom þá var það háfur, sem ekki
var talinn. Jeg reif hann af öngl-
inum og fleygði honum í sjóinn.
Pabba þótti mikið miður. eins og
hann sagði. að fleygja framan í
gjafarann aftur því sem hann
gæfi. Við bróðir urðum þá eins og
vant var að láta í minni pokann
með  fiskatöluna.
Einnar   vorvertíðar   hjá   pabba
minnist    jeg    sem    hinnar    allra
skemtilegustu   og   aflabestu   vor-
vertíðar. Við rjerum dag eftir dag,
veðrið var mjög gott, sjór dauður
og  góður  afli,  svo   góður  að  við
urðum að seila áður en lent var.
Það va.r eins og áður er minst á,
að hver kippti fram fyrir  annan,
og   allir   fiskuðu   vel.   Á   kvöldin
kom  útræna — dálítill  vindur á
vestan    —   svo    siglt    var   heim
beggja  skauta  byr.   En  það  sem
gerði  mesta   lukkuna. hjá  okkur,
var   að   gamall   maður,   Ólafur   í
Hrútafellskoti   var  hjá   okkur.   —
Hann    var    faðir    Sigurðar    for-
manns. Olafur var svo gamall orð-
inn,   að' enginn   vildi   hann   hafa
fyrir háseta.; hann gekk eiginlega
með skipum og bjóst auðvitað við
að fá að róa hjá syni sínum. Það
var  sagt  að  hann bæði son  sinn
með þessum orðum: „Ætli þú, Sig-
urður Olafsson, lofir ekki karlin-
um að róa í dagf'  Það var sagt
að Sigurður væri orðinn leiður á
grobbinu í pabba sínum, og þetta
vor neitaði hann honum  um  far.
svo   að  hann  kom  til  pabba.   Jeg
man    ekkert   hvort    ka.rlinn   gat
nokkuð gert, en jeg man að hanu
reri  hjá  okkur alt  vorið,  og var
mikið hreykinn af að fiska vana-
lega betur en Sigurður. Það sann-
aðist þá eins og oftar, að gamall
maður     verður    tvisvar     s'nnum
barn.    Okkur   var   öllum   vel   ti'
gamla mannsins, og hann var okk-
ur líka mikið þakklátur.
Jeg læt svo útrætt um formenn-
ina, jeg skrifa þetta eins og jeg
man best og sannast.
Aðdra^aJidi róðranna og fyrir-
komulag þeirra.
Það er æði ólíkt undir Fjöllun-
um og t. d. í Vestmannaeyjum.
þar sem hver og einn getur sofið
vært og rótt, þar til hann er kall-
aður a.f formanni sínum.
Undir Eyjafjöllum verður hver
og einn og vera vakandi á sama
hátt og formáðurinn í Eyjum;
hver og einn þar á að kalla sjálf-
an sig.
Það voru kallaðar sjóvomur þeg-
ar veður var gott. áttin norðlæg og
lítið briin, en frá engum bæ sást
þó   hvort   sjór   væri   dauður   eða
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 225
Blašsķša 225
Blašsķša 226
Blašsķša 226
Blašsķša 227
Blašsķša 227
Blašsķša 228
Blašsķša 228
Blašsķša 229
Blašsķša 229
Blašsķša 230
Blašsķša 230
Blašsķša 231
Blašsķša 231
Blašsķša 232
Blašsķša 232