Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						bék
3MovgwMáb*ms
39. tölublaS.
Sunnudaginn   2.   október   1932.
VH. árgangur
Fjallafururnar við Rauðavatn.
Eftir  lidkon   Bjarnason.
A sunnudaginn var, fóruiu við
Kinar E. Sæinundsen skógarvörður
upp að Kauðavatni til þess að líta á
viixt þeirra trjáa, sem gróðursett liata
vcrið í trjára'ktarstöðinni þar.
Trjára'ktin við Kauðavatn hófst
rjett eftir síðustu aldamót Eyrir at-
beina nokkurra áhugasamra inanua í
Heykjavík. Mynduðu þeir með sjer
hlutafjelag ,sem nefnt var Skógrækt-
arfjelag Reykjavíkur. En ums.jón með
fyrstu fratnkva'indiiniini hafði t'. E.
Flensborg skógfræðingur, sem mun
vera mörgum eldri miinnum að góðu
kunnur. Hefir hann skrifað ítarlegar
skýrslur um starfsemi sína hjer á
landi, og á þeim má sjá hvað gert
hefir verið Rauðavatnsstöðinni til
góða á fyrsttt árum hennar. Eftir að
Flenshorg hætti starfsemi sinni hjer
hefir og ýmislegt verið gróðursett þar,
en samkvæmt upplýsingum Einars 8»-
inundsens, munu síðustu fjallafururn-
ar hafa verið gróðursettar í suðvest-
uihluta girðiiigarinnar árið 1910. Auk
turunnar var reynt að fá ýmsai' aðrnr
tegundir til að þrífast þarna, en það
hcfir algeriega mistekist. Aðal iirsiikin
iiiiiii vera sú, að flestallar plonturnar
voru af of suðrænum uppruna, til
þess að þær gætu náð nokkrum þroska.
Kn hirki það og reyniviður, sem gróð-
ursett var þar, hafa einnig dáið út að
mestu, þótt frekar hefði mátt búast
við sæmilegum vexti á þeim en fjalla-
t'urunni. Ohagstæð náttúruskilyrði
]iarna munu mestu hafa valdið um
það,-jiví að jarðvegurinn er mjiig leiv-
' (i3*::    i  ,   þjettur   í  sj'er,   og  skjól   er
i reniur lítið í stöðinni.
Eyrsttt 10—20 árin, sem luriirnar
stóðu þarna, fór þeim einnig mjög
litið l'rain, og flestir voru orðnir úr-
,iin vonar uni, að nokkurn tíina
iiiyndi togna úr þeim. En svo hefir þó
rœtst úr þeim, nð síðustu 8—10 árin
Lafa þa'r vnxið vel, svo nú virðist,
em þær a>tli að n'á Furoahteghm
þroska.
Við  í'inar  ma'ldum  ársviixt   síðustu
jiriggja   ára   á   nokkrum   ai'   furunum,
em   við   völdum   ai'   handahófi   og   er
hann þessi:
Ar         Arsvöxtur   í  eentimetrum.
1932        20 23  18 23 21 29 23 20
1931         13   13    9   11   10    6  15 13
1930         10   19  18  15  17  14 17 13
Samtals 43 55 45 49 48 49 55 40
Hæð trjánna   frá
jdrðu í cm. 122 90 90 95 90 75 108  10(1
Ftirnr þa>r, seni voru imridar á
þennan hátt, voru allar gróðursettar
1910 og eru því ekki nenia 22 ára. Kn
.' rsvöxtur síðustu þriggju áranna ci'
alt að því helmingur at' ha'ð þcirra,
svo ekki hefir v.'xturinn verið hraður
ÍM'-ln árin. Við þetta cr þó það að
athuga, að lengd stofnanna er heldiir
ueiri en ha'ð þeirra frá jörðtt, vegna
|icss að l'ururnar eru margstofna og
neðsti hluti hvers stofns er jarðlægur.
Klstu fururnar þarna í stiiðinni cru
lieldur þroskameiri og sta'rri, og við
í.iaiingu fundum  við þes-nr ha'ðir:
Hæð frá jbrðu í centimetrum 140
170 174 182.
Fiflllafnrnn ií heimkvnni sín  í Alnx-
tjöllunum, og cr því vön alt bðru lol'ts-
i.'gi og öðruvísi jarðveg, en hjei' er.
Vaxtarlag hcnnar er þannig, að hiin
verður aldrei annað en stór riinni eða
lítið trje, setn venjulcgast cr iuarg
stofna. Þess vegna cr |iað ekkt nema
eðlilegt, að vöxtur liennar s,jc eins og
hann er í Rauðavatnsstöðiiini og aun
ars staðar Jiar sem liún hcfii' vcrið
groðursett hjer á landi. Að plöstnra-
.11 liati staðið í stað, uiii margra ára
skeið, er helilur ckki nciiia eðlilcgt.
Slík fyrirbrigði eru algcug í ölluin
lönduin, þar scm t'engist er við skóg-
i'.ckl. 1 Danmíirktt hafa til skains títn.i
>. crið greniti'jc, scm voru 100 ára ftð
aldri, en aðeins tiin 1 nietcr að ha-ð.
Einn góðan veðurdag fóru trje þessi
þó að vaxa og urðu að sa-milegum skógi
á nokkrum áriim. í Noregi er ot'tast
gerl ráð fyrir því, að erlendar trjáteg
undir, sem reyndar eru, standi nokk-
iii'iivcginn í stað Pyrstu 5—10 árin
"f'tir að þa'r crii gróðurscttar og líku
máli cr að gegSfl í Svíjijóð. Af hvaða
ástæðnm Irjcn standa í stað, vita inenii
ekki, en sennilegt er, að það sjeu nátl
i'iruskilyrðin,  sem   henta   þeiin  ekki.
I'r  því   nð   liiruruai'   við   Kanðavatn
crii   l'arnar að  vnxn  allsa'tnilega  á  síð
ustu áriiiium, et ásta'ða  til að .ctla, að
þa'i'   íimiii   geta    ilafnað   enn   hetui'   cr
t'rain   líða   stuiulir.   ()g   þrl   er   -jál!'
-ugt  að furur þessar n.jóti  fullrar frið-
unar   áfram,   svo   at'   |iciin   incgi   r.'iða,
hvnðn  fraintíð  Ijallntiirnii geti  átt   l'yr
ir    l jer   li.jii'    i    landi,    þcgar    hiin    er
gróðursett   við   frekar   ljeleg   ikilyríi.
Þeíi vcgnn a'ttu hæjnr'iúnr að sjá
sómn sinn í ]iví, að ganga vel jmi
stöðina, og h.'etl.'i að rít'a |iaðan bestu
|¦"<">::111: :i:ir   .                        Iiefir  Itl   ->,'c
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 301
Blašsķša 301
Blašsķša 302
Blašsķša 302
Blašsķša 303
Blašsķša 303
Blašsķša 304
Blašsķša 304
Blašsķša 305
Blašsķša 305
Blašsķša 306
Blašsķša 306
Blašsķša 307
Blašsķša 307
Blašsķša 308
Blašsķša 308