Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						hék
^lovBunhlábmm^
50. tölublað.
Sunnudaginn 9. desember 1934.
IX. árgangur.
(¦*faU*fyt*atomHJ» h.f.
Fran§k( spitalaskip
slraiulai    á   Meðallandsf jöru.
Eftir Einar Sigurfinnsson.
Það mun ekki ofsafft, að hverffi hjer á landi hafa skipströnd
vrðið jafn tið eins og í Meðallandi. Standa þar enn flök skipa,
sem strandað hafa fyrir mörgum árum, en sum eru komin á kaf
í sand, Af öllum bygðum landsins hafa bændur í Meðallandi haft
mest af sjóslysum að segja, björgun úr sjávarháska, erfiði við að
koma 8Jóhröktum mönnum til bæja, taka á móti þeim og greiða
veg þeirra til hafnar, þaðan, sem þeir gátu flust heim, og hefir
þá venjulega Reykjavík verið valin, En það væri lóng og merki-
leg saga, ef segja mtti frá svaðilferðum Skaftfellinga með strand-
menn yfir vötn og torfærur hingað til Reykjavíkur.
Til þess að gefa lesendum Lesbókar lýsingu á skipstrandi
þama eystra, hefir hún fengið Einar Sigurfinnsson, glöggvan og
greinagóðan mann, til þess að segja frá einu strandi þar. Kaus
hann að segja frá því, er hið fagra og vandaða franska spítala-
skip „St. Paul" strandaði við Meðalland áriS 1899.
I'að vhi' niðdimm þoka í lofti
þann 15. apríl 1899, og ]>ví var
ekki að furða þó myrkrið vasri
svart næstu nótt, enda miin ]>á
iiafa verið torvelt að greina Lágu
svörtu sandstriindina, austan við
Kúðafl.jótsós. — Morgunin næsta
var nokkuð farið að rofa til. Lrðu
nokkrir Meðallendingar þess þá
varir. að skip mundi vera strand-
að.
Var þá þegar að vanda brugðið
við, og margir menn riðu til
strandar,   því  líklegt  var   að   þar
Menn liröðuðu ferð sinni sem
unt var. og brátt var komið á
strandstaðinn. Þ;i var orðið lá^'
sjávað og mátti milli ólaga kom-
ast hrakningslítið að skipshliðinni.
Skipverjar vimi komnir á land oo-
voru á g'angi á víð og dreif um
f.jöruna. I'ehn var fljótlega safnað
saman og leyndi sjer ekki, að
þeir urðu mjög fegnir að sjá menn.
Lýstu þeir fögnuði sínum með lát-
bragði og bendingum, en mál
þeirra skildist ekki, þó gátu þeir
látið   skiljast   að   iill   skipshöfnin,
væri   menn   sem   þyrftu   aðstoðar     20 manns, væri komin á land, og
við.                                                               allir ómeiddir.
Áður   en   menn   komu   allnærri         Blautir voru þeir mjög, en ekki
sjónum,   sást   fyrir   víst   að   skip     mjög   kalt,   með   því  fremur  var
stóð þarna á grunni, og það miklu     hlýtt  í  veðri.
stærra    en    flest    ]>au   skip,    sem         Nú   var   leitað   ráðs   að   komast
venjulegt var að sjá þar íiti fyrir.     upp  í  skipið  og  tókst  það  ínnau
Siglutrjen voru þrjú og það eitt
sýndi að varla væri hjer um fiski-
¦ikip. að ræfta..
skains, og var þá þegar tekið á
land dálítið af matvælum, fatnað-
ur skipverj'a o. fl., einnife se-gl og
fleira, tíl að gera úr skýli j'yi'íi1
„vökumenn".
Þetta strandaða skip stóð þarna
á rjettum kili og var hið fríðasta
að sjá. Það sneri stafni til austurs
og var ])annig' flatt með strönd-
inni. Xafn ]>ess stóð ;i ]>ví skýr-
um stöfum: St. Paul, Le Havre.
Ekki var tími til að skoða skipið
innan, nema að örlitlu leyti, en
auðs.jeð var á öllu að frágangur
var liinn vandaðasfi, snofur og
vistleg herbergi, búin smekklegum
og hetrtugtua húsgögnum. Kíku-
leg matar og diykkjarföng. ásamt
niargskonar áliöldnm. Á ]>ilfari
stóð v.jelliátur í skorðuni. auk
tvegg.ja   róðrabáta.
Nú var undinn br'áður bugur
að því að koma strandmönnnnum
heim til bæja, og var það um l1/^
stumlar ferð. Þeir voru allir settir
á licsta, en misjafnlega gekk þeim
að sitja á þeim.
Um það leyti, sem lagt var af
stað heimleiðis kom sóknarprestur
Meðallendinga suður í fjöru. Það
var síra Gísli Jónsson á Langholti,
síðar prestur að Mosfelli í Gríma-
nesi. Hann talaði og skildi frönsku
og gaf sig þegar á tal við strand-
meimina og glaðnaði mjög yfir
þeim við það.
Síra Gísli skýrði nú frá, að þetta
væri frakkneskt spítalaskip, sem
væri bjer við land til aðstoðar
franska þilskipaflotanum, taka
móti veikum og slösuðum mönnum
o. s'. írv.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 393
Blašsķša 393
Blašsķša 394
Blašsķša 394
Blašsķša 395
Blašsķša 395
Blašsķša 396
Blašsķša 396
Blašsķša 397
Blašsķša 397
Blašsķša 398
Blašsķša 398
Blašsķša 399
Blašsķša 399
Blašsķša 400
Blašsķša 400