Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						bék
$SI$lov®Mmbláb&%M&
22.   tölublað.
Sunnudaginn 2. júní 1935.
X.   árgangur
Kötlugosið 1625
og jökulhlaupið mikla úr  Mýrdalsjökli.
Eftir Þorstein Magnússon, sýslumann á Þykkvabœjarklaustri.
Þorsteinn var á unga aldri við lærdómssakir og gerðist     hverja að sandurinn Og öskufallið
hinn   lögvitrasti   maður.   Mun   hann  þá  hafa  framast   utan-
lands. En hingað til lands var hann kominn 1605.
1656 í júnímánuði deyði Þorsteinn og þótti verið hafa
ágætur maður í flestu. Hann var haldinn kvennhollur og
hjeraðsríkur, en spekingur í lögum. (Sýslumannaæfir eftir
Boga Benediktsson á Staðarfelli, IV. bindi.)
djörfun) í Jesu nafni kunngera
það ljósasta og sannasta jeg af
veit hvernig til hefir gengið á
þessum  nýs  umliðna  tíma  um  þá
(að jeg meina)  með öllu nær eytt
hafa, því þar var sandur og aska
að leggjabandi á sljettu. Þar næst
alt    nærri    Meðallandi    í    sama
hrepp,  en  sunnanvert  er það  líð-
anlegt   þar  kom   ei   svo   mikið   af
Jeg   vil   yður   öllum   (þeim   til     bygðum,  svo   ei   munu   framvegis     öskunni   og   mýrarnar   og   Elóðin
guðs   ótta   og   iðrunar   uppvakn-     um nokkur eftirfylgjandi ár bygt     drukku betur í sig en harðlendið.
ingar,   er   sína   sálulijálp   og   það     nje    bælt    verða    (þótt    guð    um         Item   og   í   sama   máta   KJeifar-
eilífa líf framar elska og kærara stund landi og lýðum með líf, þingsókn eður Kirkjubæjarklaust-
hafa vilja heldur en þennan vonda hefð og magt halda vilji) sem er urshreppur austur með fjalli, í\-
og fallvalta heim,  eður eilífa  for-     fyrst   og   sjerdeilis   Alftaver   sem     samt     Landbroti     fyrir     sunnan
Þykkvabæjarklaustur með IV Skaftá, eytt og fordjarfað, bvp
jörðum í iiggur, hvar eð allra engir hagar uppi eru, fást nje
fyrst jökidhlaupið og vatnsflóðið finnast, hvorki fyrir sauð nje kap-
yfir gekk, sem síðar segir. Þar al, svo björg megi að verða, ut-
mikið stóru og hræðilegu, fásjeðu næst Tungusveitin í sama hrepp, an alleinasta í Meðallandinu og
landsfordjörfun, undur og ógn-
anir, sem skeð hefir og orðin er
jörðum, landi, tiinum, engjum og
úthögum hjer um Austurlandið,
út frá Mýrdal að vestan og aust-
ur svo langt í Fljótshverfi, sem
tilspurst hefir. Hvað skeð hefir af
þeim mikla eld»angi, jókulhlaupi,
öskufalli, sandflaug og grjótkasti,
er komið hefir íir þeim jökli og
fjallgarði er liggur á bak við, eð-
ur norðaustast við austanverðan
Mýrdal í Skaftafellsþingi, hvor
fordjörfanleg fádæmi yfirgengið
hafa tvær heilar sveitir eður hjer-
uð og þær að mestu eytt og for-
djarfað,  og allra mest með  fjall-

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 169
Blašsķša 169
Blašsķša 170
Blašsķša 170
Blašsķša 171
Blašsķša 171
Blašsķša 172
Blašsķša 172
Blašsķša 173
Blašsķša 173
Blašsķša 174
Blašsķša 174
Blašsķša 175
Blašsķša 175
Blašsķša 176
Blašsķša 176