Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						164
LESBÓK   MORGUNBLAÐSINS
Arnl Ola:
Kaflar úr sttgu
HEGNINGARHÚSSINS
í  REYKJAVÍK.
ii.
Nýjar ráðagerðir um strok.
Nú var það þessu næst, seint í
október 1805 að Waldbohm fanga-
vörður kœrir það fyrir yfirvöld-
unum, að enn hafi nokkurir fangar
tekið sig saman um það að strjúka
úr fangahúsinu, og kvað hann að-
alhvatamann þess Steinmóð Odds-
son. Hafi hann reynt að fá Ein-
ar Ásmundsson til þess að strjúka
með sjer. en hann hafi ekki vilj-
að það og sagt sjer frá fyrirætl-
aninni. Hafi hann því lokað Stein-
móð Oddsson inni.
Bæjarfógeti þingaði í málinu
23. október og yfirheyrði fangana
livern eftir annan. Fóru þeir und-
an í flæmingi, eins og vant var
og sögðu víst ekki rjett og satt
frá „'állu. En svo mikið má sjá á
yfhheyrslunum, að þarna hefir ver
ið um víðtækt samsæri að ræða,
og líklega hafa 7—8 fangar ætl-
að sjer að strjúka í einum hóp.
Einar Ásmundsson var fyrst yf-
irheyrður og bar hann það, að
•Tón Sigurðsson hefði fyrstur
manna komið á mál við sig um
að strjúka. Hefði Jón sagt að
hann ynni honum þess vel að
losna úr hegningarhúsinu, og að
þeir væri nú 4 eða 5 sem hefði tek-
ið sig saman um að strjúka og
fá frels!. Seinna hefði Steinmóður
Oddsson komið til sín og talað um
þetta. Hefði hann þá sagt að Ein-
ar skyldi ekki vera svo vitlaus að
lát-a pína sig í tukthúsinu, og
skyldi hann því strjúka með sjer
og 3 öðrum, sem hann nefndi þó
ekki hverjir væri. Sagði Steinmóð-
ur að þeir fjelagar hefði einsett
sjer að strjúka áður en póstskip-
ið kæmi. Enn fremur sagði Einar
frá því að Jón Sigurðsson hefði
sagt sjer að hann yrði að ^míða
kníf áður en þeir legði á stað,  en
nefndi ekki til livers hann ætlaði
að nota hann. Þetfca hefði verið
í miðri fyrri viku.
Þá var kallaður fyrir rjett fang-
inn Kjartan Ólafsson, sem grun-
aður var um það að vera í sam-
særinu. Hann bar það, að enginn
liefði talað um þetta við sig nema
Einar Þórðarson, sem nýlega væri
kominn til hegningarhvissins aust-
an úr Múlasýslu. Einar hefði sagt
sjer að þeir ætluðu að strjúka í
gær (þ, e. 22 október) og fara
eitthvað austur á land. Væri þeir
sjö í hóp, sem sje hann, Einar
stóri Eiríksson iir Eyjafjarðar-
sýslu. Steinmóður Oddsson, Vig-
fús Erlendsson, Þórólfur Bjarna-
son, Jón Sæmundsson og Jón Sig-
urðsson. Sagði hann að Einar hefði
sagt sjer að Jón Sigurðsson hefði
nóga knífa. Kvaðst hann hafa
þvertekið fyrir það að strjúka
með þeim. en sagt Grími Olsen frá
ráðagerðinni. og hann hefði síðan
l.jóstað þessu upp við Waldbohm.
Þá var Einar Eiríksson kallað-
ur fyrir. Kvaðst hann ekki hafa
heyrt minst á þetta fyr en Kjart-
an Ólafsson hefði s.agt sjer frá
samsærinu  á   sunnudaginn.
Þórólfur Bjamason kvaðst ekk-
ert hafa um þetta vitað fyr en
eftir að Steinmóður hefði verið
lokaður  inni.
Nú kom Jón Sigurðsson fyrir
rjettinn. Hann kvað Þórólf
Bjamason fyrstan manna hafa
minst á þetta við sig og fcalið sig
á að strjiika. Var Þórólfur þá
spurður að því hvað hæft væri í
þessu. og kannaðist hann við það.
en kvaðst aðeins hafa sagt það í
gamni. Eftir það var Jón þýfg-
aður betur um málið, og viður-
kendi hann nú að hafa talað um
það við Einar Ásmundsson hvort
hann vikli ekki strjiika með þeim
Steinmóði    og   Einari   Þórðarsyni,
en kvaðst sjálfur ekki hafa ætlað
sjer  að  strjúka með  þeim.
Steinmóður kvaðst ekki iuaia
átt neina hlutdeild í ráðagerðinni.
Kvnðst aðeins hafa spurt Einar
Asmundsson að því hvort hann
vildi ekki strjúka, eins og taðrir,
en ekkert meira.
Þá var Jón Sæmundsson yfir-
heyrður. Viðurkendi hann að
hann hefði heyrt minst á þetta
fyrirhugaða strok fyrir nokkru.
Vigfús Erlendsson hefði spurt sig
að því hvort liann vildi ekki
strjúka með þeim til Austurfjalla.
Þórólfur Bjarnason yrði með, og
það hefði hann sjálfur játað fyr-
ir sjer. Hefði þeir a'lir verið ein-
huga um þetta, og með þeim
hefði ætlað að strjíika þeir Einar
Eiriksson, Steinmóður og Kjart-
an. Hefði verið áformað að
strþika í vikunni sem leið, eða í
öndverðri þessari viku, til þess að
þeir gæti haft vikuskamt sinn með
sjer í nesti. Þórólfur hefði átt að
vera leiðsögumaður og foringi far-
arinnar. Ekki hefði þeir ætlað að
hafa nein vopn með sjer, en knífia
og önnur verkfæri hefði þeir ætl-
að sjer að fá á bóndabæjum. Síð-
an átti að halda á fjöll og þar
ætluðu þeir ;að 'ifa á sauðaþjófn-
aði. Engin kona hefði átt að vera
með. Sagði hann fyrst að Jón Sig-
urðsson hefði ekki viljað vera
með, en tók það svo iaftur og
sagði þá að Jón Sigurðsson hefði
einmitt átt að smíða knífa handa
þeim, og hefði hann ætlað sjer að
fara í smiðju til Hannesar í Þing-
holti til þess.
Þórólfur var nú spurður hvað
hæft væri í framburði þessum, Og
kvaðst hann þá hafa boðist til
þess í gamni að vera leiðsögumað-
ur þeirra yfir fjöllin. Vitnaðist
svo ekki meira í þessu strokumáli.
Tveir fangar fara í skentti-
ferð.
Einum mánuði eftir þetta, eða
hinn 23. nóvember 1805 komu þeir
Trampe lamtmaður og Prydenberg
bæjarfógeti upp í hegningarhús til
að halda þar rjett út af því að
tveir fangar höfðu farið í óleyfi
„að heiman". Vom það þeir Þór-
ólfur   Bjarnason    og   Vigfús   Er-
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 161
Blašsķša 161
Blašsķša 162
Blašsķša 162
Blašsķša 163
Blašsķša 163
Blašsķša 164
Blašsķša 164
Blašsķša 165
Blašsķša 165
Blašsķša 166
Blašsķša 166
Blašsķša 167
Blašsķša 167
Blašsķša 168
Blašsķša 168