Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 19. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						hék
19. tölublað.
JHlorgMMMaBsijjíí
Sunnudaginn 14. maí 1939.
XIV. árgangur.
\buðmundut iriðjénsson'.
Þórunn á Grund.
Dórunn, dóttir Jóns Arasona biskups, einn mesti kvenskörungur er uppi hefir verio á íslandi.
Ilún mun vera fædd um 1511. Giftist hún í fyrsta sinn Rafni Brandsyni lögmanni, ætt-
göfugum höfðingja, og var hún þá ekki nema um 15 ára að aldri. Tveim árum síðar fjell Rafn
í Glaumbæ i einvígi.
Fimm árum síðar giftist hún ísleiíi Sigurðssyni á Grund í Eyjafirði. Dvaldi hún þar jafn-
an síðan, og var oftast kend við það höfuðból. ísleifur var einn þeirra þriggja, er fóru utan fyr-
ir hönd Jóns Arasonar 1542, ásamt þeim sjera Sigurði syni biskups og sjera Ólafi Hjalta-
syni. Hann dó 1549. Eignaðist Þórunn þá Grund.
Síðast giftist hún Þorsteini Guðmundssyni frá Felli í Kollafirði, 1553, en hann dó 1570.
Alla þessa menn lifði Þórunn, og eru alkunnug orðin, sem hún hafði um bændur sína: „Rafn
minn var höfðingsmaður mestur, ísleifur minn starfsmaður mestur, en Þorsteinn minn var
heimsmaður mestur".  Hann var orðlagður kvennamaður.
Enn var Þórunn komin á flugstig að gifta sig 1576, þá um 65 ára. Var mannsefnið ung-
ur þingaprestur hennar, Jón Þórðarson, en þvi  var eytti
Hún bjó á Grund til dauðadags, 13. des. 1593.
Jón Arason mat Þórunni afar mikils, enda mun hún hafa verið bæði mikilhæf og um margt
lík föður sínum. Þegar biskup arfleiddi börn sín, gaf hann Þórunni jafnan hlut við bræður
hennar, en það var óvanalegt. Yfirleitt fengu dætur hálfan hlut við bræður sína.
Alkunn er síðasta kveðja Jóns biskups, er hann var leiddur til aftökustaðarins: „Bið að
skila kveðju til Þórunnar, sonar míns og sjera Sigurðar dóttur minnar". Hjer hefir ekki verið
um neitt mismæli að ræða. Hún mun og hafa staðið fyrir þeim stórræðum er urðu út af aftöku
Jóns.
Þórunn var jafnan mótsnúin hinum nýja sið, og ljet ekki skipast við áminningar eða for-
tölur hinna lútersku biskupa, Ólafs Iljaltasonar og Guðbrands Þorlákssonar, þó að þeir yrðu
ólíkt við andstöðu hennar, eins og vænta mátti.      (M. .1.).
Einn farandmaður fer á stjá
aíS freista gæfu á aftanstund
og dyrastafi drepur á
að dyugju Þórunnar á Grund.
Mjer koin í hujr að leita lags,
er lægði skvaldur vinnudags.
Að baki hol' jeg fagran t'.jörð,
á  forli  hið ol'ra  lausaský.
í mánaljósi merluð jörS,
sem  mjallar uitthjúp  klædd or í.
Á freðna grund jeg fótum stjo
og fjell við sáluhlið á knje.
Jefr horfði inn í hulins vor
og hlustaði dngur tvenn og þrean.
1 dvala Þórnnn djúptim er
Og drauma njóta  vill  hún onn.
En fái jeg  tekið  frúar  hönd,
á flug-stifr tefli jejj- miniú  önd.
En þolinmóður þreyti je<>- vií^,
að Þórunn i-nmski og losi blund
(><>¦ komi  fram  á  s.jónarsvið.
Ef sækti  hvort  :i   annars í'uiui
ojr hljóma  næði liennar mál —
])á liilti  rausnai'konu  sál.
Við ])ossa laf'ði þreytti je<j; bón
og þar að fast ðg leugi kvað
og særði hana við sælan J6n,
or sat  með   risnu  Hólastað:
Að leysti sinn úr læðing ki'aft,
hún losaði þmiurig tunguhalt.
Þú loitar  fast  á  lágar dyr.
I'.jer líst jeg muni frjettaauög,
er mig úr fúnuni sj)jörum spyr.
Ur spurnum þínum leysir uau8g
sú degurfluga, er Drottiaa tók
og: dóin sinn fjekk í hiínnabók.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 145
Blašsķša 145
Blašsķša 146
Blašsķša 146
Blašsķša 147
Blašsķša 147
Blašsķša 148
Blašsķša 148
Blašsķša 149
Blašsķša 149
Blašsķša 150
Blašsķša 150
Blašsķša 151
Blašsķša 151
Blašsķša 152
Blašsķša 152