Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 50. tölublaš - Jólablaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						404
LESBÓK   MORiGUNBLAÐSINS
SkemtiferS til   Islands 1878
Fyrir rúmlega 60 árum, eða
sum<arið 1878 kom enskt
skemtiferðaskip hingað til Reykja
víkur. Einu af þátttakendum ferð-
arinnar, Anthony Trollope, kunn-
ur rithöfundur á sinni tíð, ritaði
sögu, er út kom síðan í vandaðri
útgáfu.
Ferðasagan er í sjálfu sjer ekk-
ert sjerlega merkileg, eða ferðin
sem lýst er sjerlega söguleg. En
henni fylgja allmargar myndir, er
einn af þátttakendum fararinnar
teiknaði ,Mrs. H. Blaekburn. —
Er frásögnin góð lýsing á því,
hvernig Reykjavík kom útlend-
ingum fyrir sjónir á þeim árum.
og hvað til þurfti, til þess að kom-
ast hjeðan austur að Geysi í
Haukadal.
Skipið er notað var í ferð þessa
hjet Mastiff. Var það 870 tonn að
stærð með 220 hestafla vjel. Var
skipið nýtt, átti að notast til póst-
og farþegaflutninga milli Skot-
lands og Irlands. En förin hingað
var einskonar revnsluferð. Einn
af helstu mönnum póststjórnar-
innar, Mr. John Burns, var far-
arstjóri, en hann og kona hans,
er var með í ferðinni, buðu 14
kunningjum í þessa skemtiferð og
kostuðu förina að öllu leyti. Þátt-
takendur kölluðu  sig  „Mastiffa".
•¥¦
I" agt var af stað frá Wemuss-
¦"^ kastala við Clyde-fjörðinn þ.
22. júní. En kastali þessi var bú-
staður   fararstjóra.
Var fyrst komið við á úteynni
St. Kilda, aðallega til þess, að því
er höf. segir, að gera eyjarskeggj-
U'm þá ánægju, að sjá ókunnugt
fólk. íbúarnir 70—80, en helm-
ingi fleiri konur en karlar, því
strákarnir flýja þetta útsker, er
þeir geta, svo í eynni voru 13
gjafvaxta stúlkur, en ekki nema
tveir piltar. Það þótti ferðafólk-
inu  ekki efnilegt.
Að kvöldi þess 2(5. júní komu
þeir til Þórshafnar í Færeyjum,
og gengu þar á land kl. hálf ell-
16   Englendingar
með 65 hesta
til  Geysis
stöðu. Er ferðafólkið kom þar að
landi í skipsbátnum, var póst-
meistari staðarins við lendinguna
og „mikill hluti" bæjarbúa, þó
svona væri áliðið dagsins. Póst-
meistarinn bauð öllum hópnum
heim til sín, og allir Færeyingarn-
ir vildu alt fyrir gestina gera.
Þeim var sýnd kirkjan og búðir
voru opnar — fyrir þá. Kona ein
í hópnum fjekk augastað á fær-
eyskum skóm í búð, en á þá vant-
aði leggjabönd að Færeyja sið.
Uag stúlka, sem þar var nærstödd,
leysti af sjer skóbönd sín og gaf
Finsen, til þess að gera þar vart
við sig, sem tignum gestum
sæmdi.                                   ,
Þar fjekk ferðafólkið hinar
bestu viðtökur, rjett eins og hús-
bændunum fyndist það alveg sjálf-
sagður hlutur, að sextán enskir
ferðamenn gengu þar um stofurn-
ar,  og gerðu  sig heimakomna.
Að heimsókninni lokinni hjá
landshöfðingja var haldið til
Pjeturs biskups Pjeturssonar, sem
æðsta manns klerkastjettarinnar,
svo því geistlega og veraldlega
valdi væri gert jafnhátt undir
höfði. Fararstjórinn, Mr. Burns,
sem virðist hafa verið siðavandur
trúmaður, ljet mönnum þó í sjálfs-
vald, livort þeir heimsæktu bisk-
up. En það var ófrávíkjanleg
kvöð að heimsækja landshöfðingja.
Síðan fór ferðafólkið að kaupa
ýmsar minningargjafir handa
kunningjunum heima, einkum quII
smíði, og reiðtýgi hjá söðlasmið til
Ferðasaga Anthony Trollope, með myndum
efu. Fóru aftur eftir 3 klst. við-
hinni ensku konu þau. Svona var
greiðviknin.
Er Trollope kom aftur út í skip-
ið, fanst honum einkennilegt, að
hann hefði á einu kvöldi kynst
"ýju þjóðlandi. Því hann þóttist
á þessari kvöldstund hafa fengið
meiri vitneskju um Færeyjar en
hann nokkurntíma hefði getað
lært af bókum.
•
Næsti áfanginn var svo
Reykjavík. Þangað kom
Mastiff með sinn fríða farm í
besta veðri, eftir að farþegarnir
höfðu fengið tækifæri til að dást
að hinni fógru landsýn. En það
fyrsta, sem karbnennirnir gerðu,
var að fá sjer sjóbað í hinu tæra
vatni hafnarinnar. Og síðan fór
allur, skarinn í land og beina leið
upp til landshöfðingjans, Hilmars
Geysisfarar. Fararstjóri hafði nú
mikið að gera, til þess að undir-
búa landferðina. Hann náði tali
af Geir Zoéga, er var mesti fylgd-
armaður enskra á þeim dögum.
Tók Geir að sjer alla umsjón
ferðarinnar, hestaútvegun og þess
háttar. Til ferðarinnar voru fengn-
ir 65 hestar. Segir höf„ að hest-
lán austur að Geysi sje sterlings-
pund, og var það eitt af því fáa,
sem vitnaðist um meðal ferða-
fólksins hvað kostaði. Því alt borg
aði Mr. Burns. Skyldu ferðamenn
irnir 16 hafa tvo hesta til reiðar
hver, en 33 hestar voru ætlaðir
handa fylgdarliði og undir flutn
ing.
Isambandi við Reykjavíkurdvöl-
ina minnist höf. á ýmislegt urn
þjóðlíf  og  hagi   íslendinga.  Þótti
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 393
Blašsķša 393
Blašsķša 394
Blašsķša 394
Blašsķša 395
Blašsķša 395
Blašsķša 396
Blašsķša 396
Blašsķša 397
Blašsķša 397
Blašsķša 398
Blašsķša 398
Blašsķša 399
Blašsķša 399
Blašsķša 400
Blašsķša 400
Blašsķša 401
Blašsķša 401
Blašsķša 402
Blašsķša 402
Blašsķša 403
Blašsķša 403
Blašsķša 404
Blašsķša 404
Blašsķša 405
Blašsķša 405
Blašsķša 406
Blašsķša 406
Blašsķša 407
Blašsķša 407
Blašsķša 408
Blašsķša 408
Blašsķša 409
Blašsķša 409
Blašsķša 410
Blašsķša 410
Blašsķša 411
Blašsķša 411
Blašsķša 412
Blašsķša 412
Blašsķša 413
Blašsķša 413
Blašsķša 414
Blašsķša 414
Blašsķša 415
Blašsķša 415
Blašsķša 416
Blašsķša 416