Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						bék
5- tölublað.
JSKorðmmMaj&sísiíí
Sunnudagur 22. mars 1942.
XVII. árgangur.
iMfoldftrprMlMMtJa h.t,
JÓHANN SIGURJÓNSSON
Sfagnir og minningar
Eftir LÁRU ÁRNADÓTTUR
V" ORNÓTTIN breiðir sig hálf
björt og leyndardómsfull
yfir hauður og haf. Skjálfanda-
ilóinn liggur spegilsljettur svo
langt,  er  auga  eygir.   Kinnar-
^jöllin standa dimmblá og tígu-
le8*- Þau nota sjer lognið til að
skoða fegurð sína í haffletinum.
Sandarnir  teygja  úr  sjer  blá-
svartir  og  gróðurlausir  vestur
*ð Skjálfandafljóti. 1 suðri er
Ufið    hraunið,    með    birki    og
J^argskonar   gróðri,   sem   fjar-
Iaegðin felur, — aðeins  augað
^runar hinn græna lit. Laxá líð-
^r hljóðlega fram hjá eyjum og
h^mum,  hún  kveður  í  hljóði
v°&gusöng við sjálfa sig. Ferða-
a£ið hefir orðið henni langt og
víða erfitt, og hún er hvíldinni
egin.  Á  leið  sinni  hefir  hún
yndað fossa, strengi og hring-
**i og nú er hún að komast að
2 — takmarkinu er náð. Þá
arnar  hún   síðustu   kröftunum
8 steypir sjer fram af brúninni
Ja Ærvíkurbjargi, og svo hverf
Ur hún í hafið.
Lognbáran leikur sjer við
8andinn, en við eyjar og hólma
syndir blikinn bringubreiður og
Próttmikill. Sjálfur æðarkóng-
^nn er í liðinu þetta vor. — Á
°kkum og runnum er hreiður
Vlð hreiður, þar kúrir æðurin sig
*** og róleg. Krían fær að vera
Jeg hefi kallað þetta: Sagnir og minningar um
skáldið Jóhann Sigurjónsson frá Laxamýri, er
fœddist 19. júní (1880), þegar alt í náttúrunni er
fult af lífi og gróðri, og dó 30. ágúst (1919), þeg-
ar haustið er að ganga í garð og gróður sumarsins
að fölna og deyja.                •
með hokur sitt hvar sem er, hún
er húsmenskukonan, hin hefð-
arfrúin. 1 loftinu sveimar svart-
bakurinn, gráðugur og herskár,
ræningi unga og eggja, og í öss-
ur verpir örninn. Af honum er
æður og unglömbum hætta bú-
in. —
Lágfóta læðist ofan Skarða-
hálsinn. Hún er að leita sjer að
æti. I Hnjúkunum á hún sjer bú-
Jóh-.nn Sigurjónsson.
stað, og þar bíða hennar svang-
ir munnar, er hún þarf að seðja.
Allsstaðar eru hættur á vegi,
og þarf að vaka vel yfir ungviði
vortímann allan.--------
•
Á holtinu austan árinnar
stendur Vökukofinn, lit.il, græn
þúfa, ljelegt skýli í vorrigning-
um. En á slíkri nóttu sem þess-
ari þarf ekki skjól, fjölbreytt
fegurð og líf vornæturinnar töfr
ar vökumann.
Við kofann stendur lítill, föl-
leitur, dökkhærður drengur,
með stór, grá, dreymandi augu,
og horfir hugfanginn á umhverf
ið, hugur hans er þrunginn von-
um og óljósri þrá að grípa alla
þessa dásamlegu fegurð og móta
hana í ljóð, ódauðlegt, litauðugt
ljóð, en efnið er altof erfitt fyr-
ir barnssál hans, — og svo verð-
ur bara hlegið að honum eins og
í gær, er hann kom með fyrstu
vísuna sína, og lofaði vini sínum
að heyra, svo himinglaður, því
hann hafði reynt svo lenpi og
vandað sig, og þetta var þó áreið
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72
Blašsķša 73
Blašsķša 73
Blašsķša 74
Blašsķša 74
Blašsķša 75
Blašsķša 75
Blašsķša 76
Blašsķša 76
Blašsķša 77
Blašsķša 77
Blašsķša 78
Blašsķša 78
Blašsķša 79
Blašsķša 79
Blašsķša 80
Blašsķša 80