Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						b&It
3. tölublaS.
Sunnudagur 21. janúar 1945
XX árgangur.
U*fold*rÞn*tt»l6j» b.A
^Átaítdór ^J\iiian <=>Lc
t
.axneóó:
ÐAVÍÐ STEFÁNSSGN FIMMTUGUR
ÞAÐ ERU NÚ orðin furðumörg
ár síðan strákur seni þi var að
alast upp í Mosfellssveit, og var
talinn hafa gaman at' bókum þó
]>að gaman i'æri að vísu af síðar,
rakst á nýtt kvæði eftir nýan mann
í einu tímaritanna, það var kvæð-
ið Sestu hjerna hjá mjer systir mín
góð, eftir Davíð Stefánsson frá,
Eagraskógi. Það þótti ekki tíð-
indum sæta þá fremur en nú þó
nýtt skáld kæmi fram á sjónar-
sviðið í blaði eða tímariti, en ung-
ur strákur er hleypidómalaus gagn-
yart nýu skáhli, því í rauninni eru
öll skáld ný fyrir honum. ITann
tekur kvæðin til sín eða lætur
þau liggja alt eftir því, hvernig
þau tala til hans. En þetta kvæði,
iSestu hjerna hjá mjer. var alt öðru
vísi en hin kva^ðin. Það var ein-
hver tónn í því, sem ekki fanst
hjá hinum skáldunum, Steingrími,
Matthíasi, Einari Ben., Þorsteini
— og þó kanski einna helst lvjá
Þorsteini; og hann var ekki heldur
Jíkur þeim nýu, sem margir hverjir
virtust kappkosta að vei'a berg-
mál hinna gömlu, — nema þá ef
vera skyldi Jóhanni Sigurjónssyni.
Þó var  þessi tónn  alveg  óherskár
/a********
jtífirprAfi^fl
gagnvart öðrum skáldum, sundur-
gerðarlaus og heiðarlegur, en mjög
nærgengur vegna innileika síns, og
hver sem las þetta litla kvæði án
fordóma hlaut að verða snortinn
bæði vegna þess sem sagt var í
því, og þó einkum vegna hins sem
ekki var sagt, en það er góðskálda
aðal aö kunna einnig að láta hið,
ósagða tala í kvæðum sínum. Sá
ungi og óreyndi lesandi sem getur
í upphai'i þessa máls, varð svo
heillaður ai' kva^ðinu við fyrsta lest-
ur að hann lærði það strax, og
fór einförum og hafði það upp fyrir
sjer með tárin í augunum; og hef-
ur aldrei gleymt því síðan; og sá
dagur aldrei komið í öll þessi ár,
að honum haí'i þótt minna varið
í það en daginn sem hann las það
fyrst: „Sestu hjerna hjá mjer, syst-
jr mín góð; í kvöld skulum við vera
ky'rlát og hljóð". Jeg held þetta
sje gott  kvæði.
1 Það komu reyndnr vmis önUur
kva^ði á prent í tíinaritunum eftir
þeiman nýa mann, og sum pryði-
leg, til dæmis Brúðarskórnir: Sum-
ir gera alt í felum, en ekkert jafn-
ast á við það undur sem verður
við eyra manns þegar nýr tón-
snillingnr slær fyrstu akkorðurnar.
Jeg veit að Davíð hefur ort mörg
mikilfengleg kvæði síðan, og á
enn eftir að yrkja, en með þeim
akkoi'ðum sem hann sló í fyrsta
sinn í mín eyru var það nógsam-
]ega staðfest í hug mínum, hvert
skáld hann var.
/
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40