Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						156
LESBÓK MORGUNBLAÐSINS
A Ð A L V I K
MILLI RIFS og Straumness norð-
an Isafjarðardjúps skerst Aðalvík.
Xafnið cr fornt og eitt af þehn.
mörgu nöfnum seni beint hittir nagl
an á höfuðið. Sá, sem valið hefir
nafuið, hei'ir verið kunnugur lands-
skipun norður um strandirnar og
ekki viljað velja þessu bygðarlagi
citthvert eiginhciti. kent við mann
eða hlut, heldur svo seni því bar:
Aðalvík cða Höfuðvík hinna smærri
víka,  er  vcstar og norðar lágu.
Aðalvík er raunverulega þrjú
bygðarlög: Vestur-Aðalvík: Sæból,
Staðardalur og Þverdalur. Og yst
jörðin og verstöðin Skáladalur. Var
þar fyrrum mikil veiðistöð, einkum
að vorkui. Mikið graslendi er í
Vestur-Aðalvík og tiltölulega auð-
velt til ræktunar, en altaf hefir sjó-
sóknin verið drýgst fyrir íbúana.
Annað bygðarlagið í Aðalvík eru
Miðvíkur og Stakkadalur. Var löng-
um margbýlt á þessum bæjúm, og
búið vel þótt jarðnæðið væri smátt.
Þriðja bygðarlagið ér, Látrar eða
Látraplássið. Það hefir, um langt
skeið verið fjölmennasta bygðar-
lagið   og mest útgerð  þaðan.
Bæði í Mið-Aðalvík og á Látrum
mætti rækta mikið til viðbótai* því
sem búið er að rækta, en þar sem
fólki hefir undanfarin ár mjög fækk
að í óllum bygðarlögum í Aðalvík
mun tæplega verða mikið unnið þar
að aukinni ræktun fyrst um sinn,
enda hafa Aðalvíkingar löngum
lifað mest á R.jónum. og útgerð cf-
laust verið stunduð þaðan frá því
er land bygðist.
Aðalvík hefir löngum verið eitt-
hvert fiskisælasta pláss hjer um
slóðir og hægt þaðan til sjósóknar
bæði norður og vestur, enda hafa
löngum verið duglegir sjósóknarar
í Aðalvík, og mikla björg í bú dreg-
ið, og oft átt góðar birgðir af
fiski,  þegar matarfátt var  annars-
Eftir Arngr. Fr. Bjarnason
Friðrik Magnússon
staðar. Um og fj'rir síðustu aldamót
voru þeir: Hannes Gíslason (faðir
Guðmundar bæjarfógeta á Siglu-
firði og þeirra systkina) og Sig-
urður Gíslason ffaðir Guðmundar
forstjóra Fjelagsbakarísins á Siglu-
firði og þeirra systkina) mestir
bændur á Látrum og stunduðu sjó-
inn kappsamlega, cn í Vestur-Aðal-
vík, (Sæbóli) voru þeir Sljettubænd
ur Brynjólfur Þorsteinsson og Guðni
Hjálmarsson mcstir sjósóknarmenn.
Mæfti margt rita um þá Brynjólf
og Guðna. Bn geta má þess, að
þeir áttu bát saman, rcru saman og
höt'ðu sameiginlegt hcimilishald um
nær 40 ára skeið. Mun slík sam-
heldni og samstarí, sem aldrei fjelL
snurða á, vera eins dæmi. Voru þeir
Brynjólfur og Guðni alls óskyldir.
Brj'njólfur var formaðurinn og for-
ustumaður fyrir heimilið út á við.
Ilann var einnig forustumaður
sveitarinnar lengst æfi sinnar. lán-
gefinn og athugull og hinn mesti'
merkrsmaður.
Eftir aldamótin síðustu var Guii-
mundur Helgi Finnbjörnsson mesti
athafnamaðurinn í Vestur-Aðalvík
og rak vjelbátaútgerð frá Sæbóli
og hafði þar verslun langan tíma.
*
ELSTI FORMAÐUR í Aðalvík
og mestur sjósóknari þeirra cr nú
lifa cr Friðrik Magnússon á Látr-
iim. Ilann byrjaði formcnnsku 21
árs gamall og hcfir stundað sjó-
mcnnsku nær óslitið síðan, oftast*
sem formaður. Marga svaðilför hef-
ir hann fengið á sjónum eins og
.nærri má geta, on þó sloppið heill
úr hverri í-aun. Ein mesta svaðilför
Friðriks mun vera sú, er hann
lenti í ofviðrinu 7. janúar 1905 og
varð að hleypa til Bolungavíkur og
h.jelt öllum möunum, en braut skip
sitt. Mátti það heita einstök heppni,
þar scm tvö stærri araskip fórust í
veðri þessu, og áttu þó ekki yfir
jafnlangt eða hættumikið svæði að
sækja.
Friðrik var þá formaður á íimm-
niannafari, en með sejí manna áhöfn-
Reru þeir dag þennan ofan á Kögur,
vestur af Straumnesi, og lögðu þar
lóðirnar. Þegar búið var að leggja
gerði áhlaupsveður af austnorðri
með miklum sjógangi, svo ekkert
var fyrir hendi annað en hleypa und
;ui sjó og vindi upp á líf og dauða.
Fyrsta landkenning, sem þeir fje-
lagar fengu var síi, að rofaði í
Stigahlíð fram af Miðleitinu. Var
þá tekið til róðurs inn með Stiga-
hlíð og þegar þeir náðu fyrir Ó-
færuna. sáu þeir ljósin í Bolungar-
vík. Gekk alt sæmilega þangað til
lenda átti í Bolungárvík. Braut þá,
sjór yfir skipið; tók út manninn við
stýrið, og hvoldi skipinu. Brotsjór-
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 145
Blašsķša 145
Blašsķša 146
Blašsķša 146
Blašsķša 147
Blašsķša 147
Blašsķša 148
Blašsķša 148
Blašsķša 149
Blašsķša 149
Blašsķša 150
Blašsķša 150
Blašsķša 151
Blašsķša 151
Blašsķša 152
Blašsķša 152
Blašsķša 153
Blašsķša 153
Blašsķša 154
Blašsķša 154
Blašsķša 155
Blašsķša 155
Blašsķša 156
Blašsķša 156
Blašsķša 157
Blašsķša 157
Blašsķša 158
Blašsķša 158
Blašsķša 159
Blašsķša 159
Blašsķša 160
Blašsķša 160