Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						LESBOK MORGUNBLAÐSINS
'jt* ^r
af ferðum þeirra fyr eii dagiim eftir
er ]i:iu voru komin austur úr Skaft-
áreldahrauni. I»ar í Svíra var tekið
ofan af hestunuin og settist ferða-
fólkið að snæðingi. Veður var gott
Og kyrl Og hestarnir rólegir á beit
alt í kring um fólkið. Þá var þ^ð alt
í einu að sniáfugl flaug upp undan
eiiiuiu hestinuin. Meira þurfti ekki
Ilesturinn fældist og allir hinir sam-
stundis og ]>utu á stað á æðisgengn-
iiin flótta eins og horfði.
Það er ófögur sjón aö sjá marga
hesta i'ælast og ]>að er eitt hið mesta
óhapp, sem hent getur á ferðalagi.
Skepnurnar verða algjörlega tryltar,
eins og óarga dýr sje á hælum þeirra,
og skeyta engu nema að æða áfram
eins og fæturnir geta borið. Jafnvel
stiltustu hestar geta orðið albrjálað-
ir á þennan hátt. Það er hópæðið
sem grípur þá og enginn maður megn-
ar að stilla þá á nieðan skelfingin og
óttinn gagntekur þá.
Þarna tóku nú hcstarnir sprettinn.
Alta komust á hraungötuna, en hin-
ir hittu ekki á hana og æddu niður
nieð hrauninu að Skaftá og stað-
næmdust þar. Stefáu hljóp á stað
vestur hraunið beint af augum og
ætlaði að reyna að komast fyrir hina
hestana, en sá ekkert til þeirra, svo
langt bar þá undan ])egar. Samt helt
hann áfram cins og fætur toguðu.
Mætti hann þá bíl, sem var á leið
frá Vík austur á Síðu. Sögðust þeir í
bílnuin hafa niætt hestunum svo kol-
vitlausum, að þeir hentust af vegin-
um báðum niegin út í hraunið og
fram hjá bílnuin.
l'li í miðju hrauni náði Stefán í
tvo hesta sem komist höl'ðu í sjálf-
heldu, er þeir stukku undan bílnum.
I sama mund bar Kristján Zoéga þar
að ríðandi með Glóa í taumi. Þótti
Stcfáni þá vænkast ráðið cr hann var
korninn á bak Glóa og þeystu þeir nú
vestur hrauuið. El'tir drykklanga
stund náðu þeir fælnu hestunum, en
vegurinn var svo þröngur að ekki
var hægt að ríða fram fyrir þá, euda
Á leið yjir Breiðármerkurjökul.
p,
hertu þeir enn á sjer þegar ríðandi     móti þeim vestur yfir SkeiSará til að
mennirnir drógu þá uppi. Var nú farið     fylgja þcim yfir hana!. Var áin þá í
í loftköstum vestur alt hraun, hraðara     vexti og voru þau hcila klukkustund
cn nokkur bíll gctur ckið þar. Þegar     að svalka í henni.
skamt var að brúnni á Ásavatni tókst        Síðan   var farin   skyndiferð   iim   í
Stefáni að hleypa fram fyrir hópinn     Bæjarstaðaskóg og Jökulfell, þvi að
og koniast á undan að brúarsporðin-     þar  vildi Miss  Smith  heilsa  upp á
um,   en  þá   helt   hann   að   klárarnir     Vatnajökul. Veður var gott og heið-
niundu drcpa sig. Svo óðir voru þcir     skírt og því hin fegursta  útsjón úr
að  það  lá   við   sjálft  að  þeir  hlypi     Jökulfellinu. Bæjarstaðaskógur skrúð-
bcint á hann þar sem hann stóð á     grænn á aðra hönd, en bak við hann
brúnni. Þó tókst cinhvern veginn að     sást Morsárjökullinn eius og löng og
snúa þeim við og tóku þeir þá sprett-     mjó beinagriud; þar fyrir handan risu
inn austur hraunið aftur. jafu æðis-     Kristmartindar    hvassir    og    dökk-
tryltir og áður og lintu ekki sprett-     brýndir, en yfir alt hófst Öræfajökull
inum fyr en þeir komu austur í Svíra     sólfáður   upp   í   hiininblámann.   Til
þar sem þau Tómas og Smith voru     hinnar   handar   var   Skeiðarárjökull
með hina hcstana. Voru þeir þá held-     grcttur  og   úfinn,   með   sandþöktuni
ur illa til reika er æðið rann af þcim,     strýlum  og  grænum   gapandi   gjám.
kúguppgefnir og skjalfandi og draup     Fram   uiidan   skógarbrekkurnar   hjá
sviti af hverju hári þeirra. Varð að     Skaftal'elli, Morsá og Skeiðará og svo
hvíla þá  lcngi ]>arna  á  mcðan  ]>eir     hinn  víði Skeiðarársandur með titr-
voru að jafna sig og þótti ekki álit-     audi   tíbrá   og   hinuni   furðulegustu
legl að þeir skyldi úttauga. sig þannig     hyllingum. Það er fcgurra ]>arna sunn-
áður  cn   að   aðal  erfiðleikum  fcrða-     an undir Vatnajökli. heldur en þegar
lagsins   koni.   Sem   belur   fór   gætti     kemur austur fyi'ir hann og norður,
aldrei fælni hjá þeim frainar og reynd-     ])að fcngu þau að reyna. Á ])ó hrika-
ust þeir yfirleitt ágætlega.                       leikiun og auðnin að austan og norð-
an lika sína fcgurð. .en.hún er með
NÆSTU daga gekk fcrðalagið að     öðrum hætti.        ..    ,.
óskum.   Hannes   á   Núpstað   fylgdi        A   Kvískerjuin   i'engu   ])ju   Björn
þcim yfir Núpsvötnin og Skeiðarár-     bónda til fylgdar við 5ig, þvi að nú
saud, en Oddur i Skaftafelli koiu á     lá fyrir að fara yfir Breiðármerkur-
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12