Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						LESBÓK MORGUNBLAÐSINS
þjóðsöngur Norðmanna Og svo cr
hann allt í einu kominn út í alþjóða-
stjórnmál. Rjett á eftir grípur hann
fram í fyrir sjálfum sjer og segir:
—  Er það ekki einkennilegt, að nú
eru hægrimenn frjálslyndi flokkurinn
í Noregi? Á tæpum 50 árum hefur
þjóðskipulagið gjörbreyst. Þegar jeg
var ungur voru hægrimenn íhalds-
flokkurinn og börðust opinberle.^a
gegn öllum framförum. Þá var það
ofur eðlilegt, að hugsjönamenn hölluo-
ust að alþýðufl., því að hann hafði
frelsishugsjónir á stefnuskrá sinni. En
ná er það hægriílokkurinn, sem hefur
allar frelsishugsjónirnar á steínuskrá
sinni. Þetta er reynsla gamals manns.
Segir frá henni — því að æskan verð-
ur að fá að vita hvar hún á heima.
Og svo berst talið að nýustu bók-
menntunum. Hann er ekki hrifinn af
þeim.
—  Þar er ekkert kjöt á beinunum,
segir hann. Nú eru það gömlu grísku
og rómversku snillingarnir, sem jeg
halla mjer að. Enginn getur lýst nátt-
úrunni og fegurðinni eins og þeir.    . ,
^W  V  ^W  ^W  ^W
l/eóurópár
dúra   oa Jrualc
a
JEG sá í Lesbók Morgunblaðsins fyrir
stuttu, að talið hefði verið víst í
Breiðafjarðareyjum, að það vissi á
snjógang, ef snjótitlingar hefðu hóp-
að sig saman og æðarfuglinn hefði
„púað" mikið. Af þessu datt mjer í
hug að víðar væri tekið eftir þessu en
þar í eyjunum.
Frá því fyrsta jeg man eftir, heyrði
jeg gamalt fólk hafa orð á ýmsu þessu
líku, og margir eru þessarar trúar enn.
Allir kannast við það, sem starfað
hafa að f jármensku, hvað illviðri leggj
ast í sauðfje, og þá fyrst og fremst
forustusauði og gamalær, sem virt-
ust bera af að viti.
Margar sögur eru til af forustu-
sauðum, sem ekki vildu fara frá húsi,
þótt blíðuveður væri, ef í nánd var
illviðri. Jafnvel gekk þetta svo langt,
að sumir fjármenn trúðu bókstaflega
á vitsmuni þessara skepna, og höguðu
sjer eftir því við f járhirðinguna.
Aftur á móti varð það oft að stór-
tjór.i á fjárhópnum, þegar forustu-
sauðnum var þvingað út í hagann mút
vilja hans. Var þá ofí komið illviori
áður nokkurn varði. Þá hefur það o^
verið trú manna, og cr enn, að á ilt
veður viti, þegar hestar hama sig í
skjól, og snúi höfði undcn vindi, þótt
veour sje milt og golí. Mun þetta
sjaldan bregðast.
Þá hefur það þótt jafnan vita á ill-
viðri þegar kisa hefur klifrað og klór-
að í stokka og staura, en gott þegar
hún hefur þvegið sjer í framan að jeg
tala nú ekki um þegar hún hefur þveg-
ið sjer aftur fyrir eyrað.
Oft legst illviðri í hunda, einkum
gamla. Bera þeir sig þá oft aumlega,
eru áhyggjufullir og kvíðnir, þora
helst ekki annað en fylgja eiganda sín-
um úti og inni, jafnvel skjálfa af
hræðslu og kulda, þótt gott veður sje.
Sagt er að rottan flýi sökkvandi skip,
og hefur það þótt illsviti, að sjá rott-
ur fara frá ,,borði" á skipi. Og fleira
er þessu líkt með dýrin. En hvað er
þá með fuglana?
Ekki er síður trúa manna enn í dag,
að þeir viti jafnlangt nefi sínu. Og
skal jeg þá víkja aftur að snjótitling-
unum, þessum örsmáu fögru fuglum,
sem virðast vera alt annað en spá-
mannlega vaxnir. En þó mun það ekki
bregðast, að þegar þeir hópa sig sam-
an á vetrum heima við hús eða bæi,
viti það á snjógang og hríðarbylji,
ekki síst á vorin, eða síðari hluta
vetrar. Þekti jeg gamlan mann þegar
jeg var ungur, sem sagði mjer að eftir
þessu hefði hann tekið alla ævi og
aldrei brugðist. Sama hefur mjer fund
ist eftir að jeg fór að taka eftir því.
Álftir eru hjer á vatninu alt-ár.ið.
Mikið cr það sjaldan að- þær syngi,
nema undir góðviðri, og þá helst sói-
skin, þurk eða kælu. Þá æíir lóan lít-
ið flug síöara hluta sumars nema und-
ir þurk eða í þurki.
Ekki er það holt fyrir bóndann að
breiða mikið af heyi, eða trúa degin-
ura þeirn til enda, œr:> vætukjói by. jai
að væla yíir fyrri hluta dags. Því
þeim karli feilar aldrei að spá íyrir
i i^i'.ingur.ni. , og er obrigoull með
ö'íiu. I'á inuf.u marglr kp.nr.ast vi'i,
sem uaglega heyra ti! himb;imans,
tS hann getur b»3i spé3 þurlt og
vxtu. Þá ei' nú krumnii mhin, ðtl hvað
veit hann nú. Hefltr hOÉM tnargan
bóndan hrest í siæmu tíwaríari með
því að koma tii hans í teiginn og
krunka yfir teiginn. Hafa margir haft
trú á því að það hey hrekist ekki, og
orðið að trú sinni.
Hjer skal nú staðar numið.
Skal hjer hvorki hafa formála nje
eftirmála, en láta hvern og eínn úm
sína skoðun á því hvaðan fuglum og
dýrum kemur þetta óbrigðula vit sitt.
Böövar Magnússoyi.
4í   ^   ^   ^   ^
Biblían bendir á námu
/ 2. Mósebók er sagt frá því aö
móðir Móse lagöi hann í örk af reyr
og bræddi örkina með jarðlími og
biki. Greindur maður % amerísku olht-
fjelagi tók eftir þessari setningu og
hann sagði við sjálfan sig: ,ýÞar sem
er jarðlím og bik, þar er líka stein-
olía í jörð; og hafi steinolia vefiö í
Egyptalandi á dógum Mósé, þá er
hún þar enn". Fielagið hðfst þá handa
og fór að leita að olíu í Egyptalandi
— og fann hana. Nú á það þar nokkra
olíubrunna.
Engar dánarbætur
Líftryggingarfjelagið Sun í London
hefur nýlega tilkynt að það muni ekki
greiða dánarbœtur fyrir þá, sern far-
ast við kjarnasprengingu.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12