Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						17. tölublafl.
lllorrtimblafcíút!
Sunnudagui' 9. maS 1948
XXIII. árgangui
Arni Ola:
ÚR SÖGU HLÍDARH
REYKJAVÍKURTJÖRN er sagt að
hafi verið til forna full al veiði, bæði
silungi, sjóbirtingi eða laxi, og varð
það þeim, er lönd áttu að henni, að
góðu gagni. En sumir segja að það
liafi verið tveir bræður, og hafi annar
búið í Hlíðarh'sum, en hinn í Skál-
holtskoti.
Þeir dcildu um veiöina í tjörninni,
því báftir þóttust eiga hana alla. en
gátu ekki komið sjer sarnan um að
nota hana í bróðerni. Er þá sagt, að
af heitingum þeirra og ofstæki hafi
svo farið, að veiðin haíi horfið úr
tjörninni, en hún orðið full af pödd-
um og hornsílum og aldrei hafi verið
nein veiði í hertni síðan, en þó hafa
stundum fengist þar álar.
Nú er að segja af þeim bræðranna,
sem bjó í Skálholtskoti, að honum
þótti ilt að hafa násetur við bróður
sinn eftir þetta. Tók hann sig þá til og
flutti sig vestur að Helgafelli og bjó
þar síðan. En bróðir hans bjó eftir á
eignarjörð sinni Hlíðarhúsum og fara
Htlar sögur af honum fyr en að því
kom, að hann lagðfct veikur, og þó
með undarlegu móti, því að hann
hafði hvorki frið nje ró, nje heldur
gat hann dáið fyr en hann var fluttur
vestur að Helgafelli til bróður síns;
sættist hann þar við hann heilum sátt-
•t>
Hlíðarhúsabœirnir eins og þeir voru seinast. Myndin er af málverki eftir
Benedikt Gröndal.
um og dó svo, eftir að hann hafði gef-
18 Helgafellskirkju jörðina Hlíðarhús
fyrir sálu sinni.-------
Þessa sögu sagði frú Kristjana
Zoega Jónassen (systir Geirs útgerð-
armanns) Jóni Árnasyni þjóðsagna-
safnara, og kvaðst hún hafa söguna
eftir Guðrúnu í Brekkubæ.
En Ingigerður Zoéga sagði Jóni
aðra sögu um það hvernig silungur-
inn hvarf úr tjörninni. Kerlingar tvær,
sem bjuggu sín hvoru megin við tjörn
ina voru að skola úr sokkum sínum
og rifust þá ákaflega út af veiðinni,
sem báðar vildu elga. Leníi seinast í
heitingum, en við það hvarf silungur-
FYRRI SAGAN er allmerkiieg, því að
hún sýnir að þjóðsögur hafa enn ver-
ið að skapast á 18. öld um atburði,
sem allir áttu þó að kunna skil á, en
1
ií'.ti
¦ í
\
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 253
Blašsķša 253
Blašsķša 254
Blašsķša 254
Blašsķša 255
Blašsķša 255
Blašsķša 256
Blašsķša 256
Blašsķša 257
Blašsķša 257
Blašsķša 258
Blašsķša 258
Blašsķša 259
Blašsķša 259
Blašsķša 260
Blašsķša 260
Blašsķša 261
Blašsķša 261
Blašsķša 262
Blašsķša 262
Blašsķša 263
Blašsķša 263
Blašsķša 264
Blašsķša 264
Blašsķša 265
Blašsķša 265
Blašsķša 266
Blašsķša 266
Blašsķša 267
Blašsķša 267
Blašsķša 268
Blašsķša 268