Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						Mh
32. tölublaö.
Jfofginifeiftfcfíitð
Sunnudagur 5. september 1948.
XXIEC. árgangur
Prófessor dr. Richard Beck:
GÓÐSKÁLD   OG   GÖFUGMENNI
VJER minnkum á því að glevma og
glata þeim dýrkeyptujner.ningarvero-
mætum, sem gengnai kynslóðir hafa
látið oss í arf. Vjer vöxum að sama
skapi, menningailega talað, við að
varðveita slíkar erfðir og gcra þær
scm ávaxtaríkastar í lífi vo^u o;jr
starfi. Þetta á ekki síst við um rninn-
inguna um þá mcnn og konur, sem
með frjósömu ævistaríi s:nu og söfug-
mennsku hafa auðgað oss i andlegum
skilningi, gert líí vorl. litbrigðaríkara,
og stráð veg vorn samferðamanna
sinna blcmum gleði og gæða.
Maðurinn, sem vjer minnumst hjer
í dag, Jóhann Magnús Bjarnason,
skáld, átti áreiðanlega heima í þeim
flokki, hvort sem litið er á ævistarí
hans eða góðhug hans og framkomu í
garð samferðasveitarinnar. Um það
munu allir þeir, er báru gæíu til að
kynnast honum, verða sammála. O3
afhjúpun þessa minnisvarða hans cr
cinmitt órækur og íagur vottur þcss.
hvcr Uök hann á i hugum sveitunga
sinna og annara vina og aðdáenda,
nær og f jær. Með þeim hætti er hon-
um einnig goldin að nokkru sú þakk-
arskuld, sem vjer íslenskir menn og
konur í landi hjer stöndum í við
hann, og landar hans beggja megin
hafsins.   Tei   jeg   mjer  það  mikinn
Hinn 25 júlí í sumar var afhjúpaöur í Elfros, Saskatclieivan, minnis-
varöi, sem landar vestra hafa reist gúðskáldinu Jólianni Magnúsi
Bjarnasyni. Við það tœkifœri fhitti próf. dr. Richard Bcck þessa
minningarrœðu um skdldið.
því að jcg étti honum að þakka, cins
og fjölmargir aðrir, trygga vináttu
áratugum saman, auk ánæg.junnar og
hins anuiega gróða, sein fcestur rila
hanc. hcfur veitt mjcr.
,,Minning þeirra, ci afrek unnu,
yljar þeim, sem verkin skilja".
Sannleiksgildi þeirra orða Davíös
Steíánssonar vcrður oss sjerstnklega
augljór: þessa rtund, og þau snerta
næm? strcngi í brjóstum vorum, er
minnir.^in um Jóhann Magr.ús Bjarn.í
son íyl.'ir hug vorn og hitar oss um
hjartarætur. Margs er einnig að minn-
ast, þegar vjei, af þessum sjónarhóli,
rennum augum yfir æviferil hans, rit-
höfundar og menningarstarf.
Ljóðskáldið.
Vjcr minnumst Ijóöskáldaina. ,,Sá
deyr ei, sein hcimi gaf líívænf Ijóð",
sagði Einar Benediktsson spaklega.
Jóhann Magnús Bjarnason orti nokk-
ur slík Ijóð, kvæði, sem eiga sjer lífs-
gildi, af því að þau eru sprottin upp
úr jarðvegi lífsins sjálfs, ávöxturinn
af reynslu skáldsins,  eigin  athugun
Jóh. M. Bjarnasun.
sóma, aö eiga, með þátttöku minni í
þessari minningarathöfn, hlut 'i
greiðslu þeirrar skuldar við vorn
horfna vin, góðskáld og göíugmenni.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 381
Blašsķša 381
Blašsķša 382
Blašsķša 382
Blašsķša 383
Blašsķša 383
Blašsķša 384
Blašsķša 384
Blašsķša 385
Blašsķša 385
Blašsķša 386
Blašsķša 386
Blašsķša 387
Blašsķša 387
Blašsķša 388
Blašsķša 388