Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						3<JG
LESBÓK MORGUNBLAÐSINS
ARNI   OLA:
Vift bæarlækinn
ÞAÐ ER engu líkara en að sjerstök
andagift leysist úr læðingi hjá
skáldunuin. og brjótist fram í hrifn-
ingu, þegar þau taka sjer sæti á
blómgrónum lækjarbökkum. Niður
hins rennandi vatns verður eins og
rafstraumur, sem setur hátalara
hugmynda þeirra og tilfinninga á
stað. Þeir eru óteljandi lækirnir og
lækjarsprænurnar á íslandi. sem
þannig hafa orðið til þess að auka
ljóðagerð íslendinga.
En ekkert skáld hefur þó kveðið
um lækinn í höfuðborginni. Hann
var þess víst eigi verður, því að
þetta var ekki almennilegur læk-
ur. Hann kom ekki tær og hvít-
íyssandi niður brekku. Hann var
gruggugur og seinlátur, og haíði
þann leiða sið að renna sitt á hvað.
Með hverju flóði snerist straumur-
inn við og þá var hann saltur og
bar með sjer þang og þaradræsur,
er síðan úldnuðu í farveginum, þar
sem þær festust, og þaðan lagði iJl-
an daun, en enga blómangan. Hjá
honum sátu því aldrei dreymandi
elskendur á fögrum júníkvöldum
Enginn hafði ánægju af því að
spegla mynd sína í lygnum flet:
liáns og hlusta á nið hans.
Þessi lækur var ekki neinum að
gagni. Engum veitti hann svölun í
þessari vatnssnauðu borg, því að
vatnið í honum var ódrekkandi
Það var rjett svo að vinnukonur
fengust til að þvo þvott í honum.
Ekki var heldur hægt að nota hann
til þess að snúa myllu.
Hann gerði mikjð ógagn. Hann
hafði það til að stíflast og hlaupa
ylir allon Austurvöll. bvo oð þar
varð eins cg hafsjcr. Qg þetta kuin
Lækurinn eins og hann var áður cn Austurvöllur bygðist.
sjer illa þegar mennirnir voru farn-
ir að byggja hús sín á Austurvelli..
Þá kom vatnið inn í þau, valdandi
skemdum og tortímingu, en ekki
varð komist þverfet nema í klof-
háum skinnsokkum. Mennirnir áttu
því.í sífeldu stríði við lækinn, og
það kostaði peninga, og því varð
honn öllum hvimleiður.
En — lækurinn hafði þó um aldi-
raðir sett sjerstakt svipmót á lands
-lagið og hann setti að vissu leyti
sinn svip á Reykjavíkurkaupstað
um 125 ár. Þeir Reykvíkingar, scm
nú cru rosknir og muna hann,
sakna hans hálít um hálft. Og þeg-
ar þeir tala um af gömlum vana
að „skreppa upp fyrir læk", þá
glápir unga kynslóðin á þá og skil-
ur ckki, enda týnist þetta orðatil-
tæki bráðum úr bæarmálinu. Unga
kynslóðin sá aldrei lækinn, og alluí"
þorri bæarmanna gerir sjer litla
eða enga grein fyrir því, oð einu
áinni   áttr   Keykjavikurbær   £inn
bæarlæk, enda bcndir nú fátt ti!
þess að svo hafi verið nema nöfnin
Lækjargata  og  Lækjartorg.
Það eru nú 40 ár síðan lækurinr.
var settur í spennitreyu og hvarf
sjónum manna. Er því ekki úr vegi
að minnast hans með nokkrum orð-
um.
ARNARIIÓLSLÆKUR var honn
upphaílega nefndur. En það nafn
var horiið úr munni manna, og i
dog'egu tali var hann aldrei kall-
aður annað en lækurinn. Ilann kom
úr norðausturhorni Tjarnarinnar,
hlykkjaðist mcðfram löndum Skál-
holtiikots og Stöðlakots og síðan
rann hann á landamcrkjum Arnar-
hóls og Reykjavíkur til sjávar og
var. ósinn rjett vestan við Arnar-
hólsklett. Hatði hann þá runnið 198
faðma lcið. Víðast vnr hann ekki
nema svo srm tveggja faðma brcio-
UT og liolbcktur, cn uni míÖju var
hann miklu breiðari oa iiam uud*U
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 189
Blašsķša 189
Blašsķša 190
Blašsķša 190
Blašsķša 191
Blašsķša 191
Blašsķša 192
Blašsķša 192
Blašsķša 193
Blašsķša 193
Blašsķša 194
Blašsķša 194
Blašsķša 195
Blašsķša 195
Blašsķša 196
Blašsķša 196
Blašsķša 197
Blašsķša 197
Blašsķša 198
Blašsķša 198
Blašsķša 199
Blašsķša 199
Blašsķša 200
Blašsķša 200
Blašsķša 201
Blašsķša 201
Blašsķša 202
Blašsķša 202
Blašsķša 203
Blašsķša 203
Blašsķša 204
Blašsķša 204