Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 . . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 21. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						Björn Sigfússon háskólabókavörður.
Hvert safna Væsingjar hókuan?
1. Kvöld við Hyrningshóim
Austan þeldokKt byrarsund og
hæruskotiö aí graði læddist kvöm-
hum regni ýrt, og íyrstu laux, sem
vildu eKKi biöa ioks aó deya, neici-
ur njóta enn tii þess nausiDuO-
unnar, duttu snemma í ár og liögr-
uðu að íotum mér. Þau sögou:
„Gestur, við erum iika á lörum og
lengra en þú, sem sigiir her ut
sund á morgun til íslands." Og
nokkur þeirra bárust í gusti um
rauf niður í jarðhus íornt, hola
dys, sem jötnar hlóðu á steinöld
ur grettistökum og hýstu þar
iramhðna.
„Ég íinn ég er á íörum," sagði
öldungur, sem var að stildra á
eítir mér niður af dysjarhólnum,
— „en það koma aftur lauf fyrir
þessi, sem hafa blandast við bein-
túa niðri í dys á sex þúsund ár-
um." Kliður samþykkis þaut í
laufkrónum yfir höíði okkar, en
dysin var gegnofin rótum þeirra
og nærði þær. Svo vænt þótti öid-
ungnum um, að hann átti þennan
öriagastað í garðinum sinum, að
hann undi þar líkt og að sitja við
rætur sjális Yggdrasils, sem æ
stendur grænn ytir Urðar brunni.
„Frændi," sagði hann upp úr
þögn, „ég er að kveðja bækurnar
minar. Eg tek hvern hófund eítir
annan, og þegar ég er búinn, horfi
ég á bókina, kveð hana. Svo loka
ég henni, veit við sjáumst ekki oft-
ar. Ég er með klassíska höfunda
núna, veit ekki, livað langt ég
kemst með það, sem ég viidi helzt
ljuka, áður en ég er ailur."
Svo talar sá einn, sem nærst
hei'ur    á    bókmenntum    aidanna
Dr. Sigfús Blöndal
eins og tré dregur svarðsafa þús-
und ára lauímoldar. En þessum
manni voru bækur enn meira en
það: viskubrunnur, sem hann haiði
kannað ilestum löndum sínum bet-
ur og veitt öðrum úr óspart. Og
nú rann upp iyrir mér, hvert hann
steíndi með þessum formáia. Hann
var að hugsa um, hverja bækur
sínar ættu að fræða og gleðja, þeg-
ar hann hefði kvatt.
„Ég hefði viljað, að   þær  færu
heim  og  helst   tii   Háskóiabóka-
safns í Reykjavík," hélt hann á-
fram, „en verst er, að ég er ckki
svo efnum búinn, að ég geti gefið
þær." — Því næst taldi hann upp
einstaka hluti, sem fara skyldu til
safna ,.heima", hvað sem annars
yrði um bækurnar.
Þessi atburður er táknrænn um
hug ílestra íslenzkra mennta-
manna erlendis til ungra menning-
arstofnana á Fróni. Vestan af
Kyrrahafsströnd og víða úr gamla
heiminum hafa Væringjar nútíðar

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 309
Blašsķša 309
Blašsķša 310
Blašsķša 310
Blašsķša 311
Blašsķša 311
Blašsķša 312
Blašsķša 312
Blašsķša 313
Blašsķša 313
Blašsķša 314
Blašsķša 314
Blašsķša 315
Blašsķša 315
Blašsķša 316
Blašsķša 316
Blašsķša 317
Blašsķša 317
Blašsķša 318
Blašsķša 318
Blašsķša 319
Blašsķša 319
Blašsķša 320
Blašsķša 320
Blašsķša 321
Blašsķša 321
Blašsķša 322
Blašsķša 322
Blašsķša 323
Blašsķša 323
Blašsķša 324
Blašsķša 324