Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						LESBÓK MORGUNBLAÐSINS
603
Gunnar Dal:
Seinni hhiti
Útskornir stokkar og drykkjarhorn,
þar á meðal víta-drykkjarhorn frá
Skálholti, mjög gömul.
í skápnum að vestanverðu eru
smákistlar, prjónastokkar og
spónastokkar, margir með sérstak-
lega fínlegum skurði, t. d. spóna-
stokkur með ártalinu 1649, sem
mörgum verður starsýnt á. — í
þessum skáp er líka safn af merki-
legum útskornum drykkjarhorn-
um, sumum allgömlum. í staðinn
fyrir að reyna að gera grein fyrir
nokkru einstöku læt ég mér nægja
að tilfæra það, sem norski læknir-
inn og safnfræðingurinn, dr. Raabe,
sagði við mig í fyrra eftir að hafa
staðið lengi framan við skápinn og
virt hornin fyrir sér:
„Já, þið getið verið stoltir af
safninu ykkar. Nú hef óg séð það
af t. d. tréskurði, vefnaði og silfur-
smíði, sem teljast verður til hins
bezta af því tægi, en drykkjar-
hornin — þau eru slík, að annað
eins safn af útskornum drykkjar-
hornum finnst ekki í víðri ver.öld."
Segja má nú ef til vill, að þessi
orð séu sögð af meiri hriíningu en
raunsæi — um það get ég ekki
LJÓS ASÍU
Hér skulu nú tilfærðir nokkrir stað-
ir úr ritinu Dhammapada, og veita þeir
e. t. v. nokkra innsýn inn í kjarna
Buddismans.
KENNING BÚDDA
Allt, sem við erum, er afleiðing þcss,
sem við höfum hugsað. Það er byggt
á hugsunum og byggt upp af hugs-
unum. Ef maðurinn talar eða breytir
af illum hug, fylgir þjáningin hon-
um eins og hjólið fylgir fæti uxans,
sem vagninn dregur.
Allt, sem við erum, er afleiðing þess,
sem við höfum hugsað. Það er byggt
á hugsunum okkar og það er byggt
úr hugsunum okkar. Ef maður talar
og breytir af góðum hug fylgir ham-
ingjan honum eins og skuggi, sem
aldrei  yfirgefur hann.
,,Hann móðgaði mig." „Hann barði
mig." „Hann beitti mig brógðunv'
„Hann rændi mig." — Frá þeim, sem
fóstra ekki þessar hugsanir, hverfur
hatrið. Hatur verður ekki sigrað með
hatri, heldur með góðvild. — Þetta
eru gömul sannindi. Heimurinn veit
ekki að við hljótum öll að mætast að
leiðarlokum. Þeir, sem vita það, hætta
nöldri  sínu.
Sá, sem leitar aðeins gjálífis og hef-
ur ekki taum á geði sínu, kann sér
ekki hóf og er latur og veiklundaður,
fellur vissulega fyrir Mara (freistar-
anum) eins og fúið tré fellur í
stormi.
Sá sem lifir ekki í gjálífi, hefur
taum á geði sínu, kann sér hóf og
er einlægur og sterkur, fellur ekki
fyrir Mara frekar en fjallið, sem
stendur af sér storminn.
Sá, sem leitar ekki gjálífis, hefur
taum á geði sínu, gætir hófs og er
öruggur og sterkur, hann getur Mara
dæmt — en hitt er víst: Þessar
minjar frá forfeðrunum eru þess
eðlis, að vér höfum fullt leyfi til
að vera glaðir og stoltir yíir þeim.
ekki  brotið niður frekar eh stormur-
inn getur brotið bergið. ¦
Sá, sem klæðist hinni gulu skikkju
án þess að hafa hætt nieingjörðum
sinum, hefur ekki taum á geði smu
og ber ekki virðingufyrir sannleik-
anum — hann er ekkr véfður hins
gula klæðis (hempu prestsins í Budd-
iskum  sið).
En sá, sem hefur hætt mcingjöið-
um, stendur föstum fótum á vegi
manndáða, hefur taum á geði sínu og
virðir sannleikann. Harin er verður
hins gu!a klæðis.          ....      '   .
Sá, sem heldur saftnfcikann ósann-
indi og sér svart í hvítu,: kemst ekki
til sannleikans en fylgir sínum eigin
hégóma.
Sá sem kennir sannleikann, þegar
hann mætir honUm og kann skil á
svörtu og hvitu kemst til sannleikans
og fylgir hinni háu  köllun.
Eins og regnið drepur gegnum illa
tyrfðan kofa, seitla illar ástriður inn
í reikulan huga.
Eins og regnið fellur af tiaustu þaki
komast illar ástríður ekki að í huga
þess,   sem   elur   góðar   hugsanir.
Meingjörðamaðurinn mUn þjást í
þessum heimi. Hann mun þjást í þeim
næsta. Hann mun þjást bæði þessa
heims og annars.
Hann þjáist þcgar afleiðingar verka
hans sækja hann heim.
Góðum manni mun vel farnast í
þessum heimi. Hamingjan bíður hans
í þeim næsta. Hamingjan fylgir hon-
um bæði þessa heims og annars. Hann
öðlast hamingju, þegar hann uppsker
ávexti verka sinna.
Meingjörðamaðurinn bjáist í þess-
um heimi og hann mun þjást í þeim
næsta. Hann þjáist, þegar liann hugs-
ar um hið illa, sem hann hefur gert.
Hann þjáist þegar hann gengur hinn
myrka veg. Góður maður er ham-
ingjusamur þessa heims og annars.
Hann er hamingjusamur, þegar hann
hugsar um hið góða, sem hann hefur
gert og hann er hamingjusamur, þeg-
ar hann gengur inn til hins mikla
fagnaðar.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 599
Blašsķša 599
Blašsķša 600
Blašsķša 600
Blašsķša 601
Blašsķša 601
Blašsķša 602
Blašsķša 602
Blašsķša 603
Blašsķša 603
Blašsķša 604
Blašsķša 604
Blašsķša 605
Blašsķša 605
Blašsķša 606
Blašsķša 606
Blašsķša 607
Blašsķša 607
Blašsķša 608
Blašsķša 608
Blašsķša 609
Blašsķša 609
Blašsķša 610
Blašsķša 610
Blašsķša 611
Blašsķša 611
Blašsķša 612
Blašsķša 612
Blašsķša 613
Blašsķša 613
Blašsķša 614
Blašsķša 614
Blašsķša 615
Blašsķša 615
Blašsķša 616
Blašsķša 616
Blašsķša 617
Blašsķša 617
Blašsķša 618
Blašsķša 618
Blašsķša 619
Blašsķša 619
Blašsķša 620
Blašsķša 620
Blašsķša 621
Blašsķša 621
Blašsķša 622
Blašsķša 622