Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						LESBÓK MORGUNBLAÐSINS
291
handstyrkja sig á þar sem verst
var. En þarna hátt uppi í fjallinu
voru merki eftir fallbyssukúlur og
sprengjur. Vér vorum nú á víg-
stöðvum Serba og ítala. Þarna
hafði verið varðflokkur og þarni
höfðu verið háðar hinar snörpustu
orustur. Það er einkennilegt að
hugsa sér vígstöðvar í 8000 feta
hæð.
Trenta-dalurinn hafði verið í
Austurríki um þúsund ár, en eftir
fyrra stríðið fengu ítalir hann í
sinn hlut. En nú er Trenta og Tri-
glav, hið helga fjall, slavneskt land.
íbúarnir á þessum slóðum voru
stoltir af því að þeir hefði alltaf
varðveitt móðurmál sitt og þjóð-
siðu meðan landið laut erlendu
veldi.
Um nóttina gistum vér í fjalla-
kofa, sem var í 7000 feta hæð. Það-
an var dýrlegt útsýni yfir fjöllin.
Þar mátti líta tind við tind langt
suður á Balkanskaga. En langt
undir fótum vorum blöstu við
dökkir skógar og grænir dalir. Upp
úr skýakafi ofar öllum hinum
teygðust tveir tindar og voru eins
og í lausu lofti. Annar var Jalo-
vec, hinn Manhart, sem er að hálfu
leyti í ítalíu.
Vér vorum óheppnir með Tri-
glav því að þoka var á fjallinu er
upp kom. En vér gengum á marga
aðra tinda og alltaf sáum vér eitt-
hvað nýtt. Landslagið er svo ótrú-
lega fjölbreytt, að það er alltaf að
skifta um svip. En þó held ég að
mér hafi þótt merkilegast er ég
kom fyrir eina fjallshyrnu og stóð
allt í einu á 2000 feta háum kletta-
vegg, en þar niðri í hyldýpinu
brauzt áin Savica beint út úr f jall-
inu. Mér varð nú ljóst hvers vegna
allt er svo eyðilegt og þurrt um-
hverfis Triglav. Allt úrkomuvatn
hripar niður í gegn um kalksteins-
lögin, safnast saman djúpt í jörð
og myndar þar neðanjarðar fljót,
sem  síðan  brýzt  fram  á  þessum
'  -
'&H'
....-_,...        -   -.^,
Grímur amtmaður
og  norðurreið Skagfirðinga
SÍRA SIGURÐUR STEFÁNSSON
á Möðruvöllum í Hörgárdal hefir
flutt tvö erindi um Möðruvelli í
Ríkisútvarpið. Voru þetta fróðleg
erindi og vel flutt. Á presturinn
væntanlega eftir einn þátt enn um
hinn merka stað, en það eru tveir
síðustu tugir aldarinnar sem leið,
þegar gagnfræðaskóli var haldinn
þar á staðnum   og   hinir   merku
stað, alveg eins og það komi fram
úr rafstöðvarstokk. Þarna niður
klettana hefur verið höggvinn
tröppugangur, og kemur maður þá
niður að hinu dásamlega fagra
Bohinjso vatni.
MERKILEGAST af öllu í Júgó-
slavíu eru máske hinir „lögðu
vegir" upp á marga hátindana,
gerðir fyrir þá, sem gjarna vilja
komast upp án þess að lenda í of
r.i'klum hættum. Slíkir „vegir" eru
hvergi annars staðar í Alpafjöllum.
Þessir „vegir" hafa verið gerðir
að tilhlutan fjallgöngufélaganna
og þeir eru víða afar merkilegir.
Það eru þó ekki einstigi, heldur
fleinar reknir í þverhnýpta kletta
og taug fram af til þess að halda
sér í. Þarna er ekki hættulegt að
fara fyrir þá sem ekki er svima-
gjarnt, en sums staðar slútir berg-
ið og það er betra að menn sé
taugastyrkir þegar þeir fara þar.
Maður hlýtur að dást að því hve
snildarlega þessir „vegir" eru lagð-
ir, enda þótt þeir falli ekki inn í
það ævintýr að klífa fjöll.
skólamenn og þjóðskörungar Jón
Hjaltalín og Stefán Stefánsson
réðu þar ríkjum.
Það, sem veldur því, að ég geri
erindi síra Sigurðar að umræðu-
efni, eru ummæli hans um Grím
amtmann og norðurreið Skagfirð-
inga. Mundi ég hafa þagað við, ef
síra Sigurður væri sá eini hinna
yngri fræðimanna, sem telur sig
þess umkominn að afsaka Grím
amtmann og kasta steini að Skag-
firðingum og reyndar öðrum Norð-
lendingum vegna viðskip beirra
við amtmann. En það er hreint
ekki svo fátítt, að hinir yngri mcnn
álíti, að norðurreið Skagfirðinga
hafi verið einhvers konar skríle-
uppþot, gert til þess að storka lög-
legu yfirvaldi, sem hafi verið
skyldurækið og ekki viljað vamm
sitt vita.
Þetta er vægast sagt vafasöm
kenning. Grímur amtmaður virð-
i.st nánast hafa litið á sig sem
danskan embættismann. Hann var
óreglusamur og virtist skilnings-
sljór á hagsmuni og viðhorf fs-
lendinga gagnvart yfirgangi Dana
hér á Jandi, eftir því sem samtíma-
heimildir herma. Átti hann hlut
að — eða 3ét afskiptalaust — mjög
óviðfelldið fiárdrnttarbrapð, en það
var uppboð konungsjarða til ábúð-
ar. Hlaut hæstbjóðandi ábúðarrétt
á jörðinni, en jafnframt eftirgialdi
varð hann að greiða stórfé í „festu",
eins konar svartamarkaðsgjald, til
þess að koma til greina sem leigu-
taki jarðarinnar. Gat „festargjald-
ið" farið upp í 200 rd. eða meira,
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 277
Blašsķša 277
Blašsķša 278
Blašsķša 278
Blašsķša 279
Blašsķša 279
Blašsķša 280
Blašsķša 280
Blašsķša 281
Blašsķša 281
Blašsķša 282
Blašsķša 282
Blašsķša 283
Blašsķša 283
Blašsķša 284
Blašsķša 284
Blašsķša 285
Blašsķša 285
Blašsķša 286
Blašsķša 286
Blašsķša 287
Blašsķša 287
Blašsķša 288
Blašsķša 288
Blašsķša 289
Blašsķša 289
Blašsķša 290
Blašsķša 290
Blašsķša 291
Blašsķša 291
Blašsķša 292
Blašsķša 292
Blašsķša 293
Blašsķša 293
Blašsķša 294
Blašsķša 294
Blašsķša 295
Blašsķša 295
Blašsķša 296
Blašsķša 296
Blašsķša 297
Blašsķša 297
Blašsķša 298
Blašsķša 298
Blašsķša 299
Blašsķša 299
Blašsķša 300
Blašsķša 300