Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						tbl.
Jttoqgnitf»Iatoiii
Sunnudagur 5. febríiar 1956
Mh
XXXI. árg.
NORSKU VÍKINGASKIPIN
DYQDÖY   er   talin    úthverfi
Óslóborgar. En hvflíkt út-
hverfi! Hvflíkt ævintýraland fyrir
alla þá, er unna norrænni menn-
ingu! Fyrir Norðmenn gæti þetta
kallast hiartastaður Iandsins. mið-
stöð bióðlegrar menningar frá þVí
er sögur hófust. Og fyrir fslend-
inga er þetta einnig merkilegur
staður, því að þar má fá vitneskju
um ýmislegt til aukins skilnings
á fornritum vorum og uppruna fs-
lenzkrar þjððmenningar.
Fvrir 60 árum var Bv?dö ekki
merkari en hver annar staður við
Víkina. Hún hafði bað til síns
ágætis að þar var undra fagurt og
þar var gott loftslag en svo var
um marea aðra staði. Þá srunaði
entran að Bvgdöv ætti eftir að verða
það sem hún nú er.
Árið 1894 var hálfþrítugur mað-
ur, cand. phil. Hans Aall, sendur
um Haddingiadal, Naumudal og
Þelamörk til þess að safna forn-
gripum. Þar var úr nóeu að velia,
svo auðsætt var að erindið mundi
ganga vel. En hann sá bar fleira.
en þá grini. sem honum var falið
að safna. Hann sá að hér var forn
menning á glötunarbarml. Hér var
enn 6tal margt, sem hægt var að
bjarga, ef hafizt var handa, en það
var utan við verkahring hans. Þess
vegna spurði hann sjálfan sig hvort
ekki mundi það fánýtt starf er
hann hafði með höndum, að bjarga
nokkrum gömlum munum, þegar
miklu dýrmætari menningararfur
væri í veði. Var ekki hægt að safna
þessu öllu saman, skapa úr því
þíóðlífsmvnd, er sýndi sögu og
háttu þjóðarinnar um margar
aldir?
Hann vissi alls ekki hvernig
þessu skyldi komið í framkvæmd.
Hitt var honum lióst, að hér var
um stofnun einhvers ins stærsta
safns að ræða. Þegar hann kom
til Óslóar um haustið, sneri hann
sér til próf. Moltke Moe, og tók
hann vel undir hugmyndina, en
ráðlagði honum að fara til Gustav
Storms prófessors og tala við hann.
Storm leizt líka vel á hugmyndina
og hét þvf að verða formaður í
félagi, sem tæki betta mál að sér,
ef Aall vildi verða rítari. Slðan
var leitað til ýmissa málsmetandi
manna og fengin liðveizla þeirra.
Og inn 19. desember var svo hald-
inn fundur, þar sem stofnað var
„Norsk Folkemuseum" og „Foren-
ingen for   Norsk   Folkemuseum".
Gínandi tr.jóna á súlu úr
Ásubergsskipinu
í lögum félagsins var stefna þess
mörkuð skír og ákveðin: „Safnið
safnar og hefir til sýnis allt varð-
andi menningarlíf norsku þjóðar-
innar".
Saga félagsins og safnsins skal
ekki rakin hér. Þ«ss má að«ins
geta, að það fékk stórt lanásvæði
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72
Blašsķša 73
Blašsķša 73
Blašsķša 74
Blašsķša 74
Blašsķša 75
Blašsķša 75
Blašsķša 76
Blašsķša 76
Blašsķša 77
Blašsķša 77
Blašsķša 78
Blašsķša 78
Blašsķša 79
Blašsķša 79
Blašsķša 80
Blašsķša 80
Blašsķša 81
Blašsķša 81
Blašsķša 82
Blašsķša 82
Blašsķša 83
Blašsķša 83
Blašsķša 84
Blašsķša 84