Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						30. tbl.
Sunnudsgur 26. ágúst 1956
XXXI. irg.
ngur dæmdur
ævilanat á Briniarholm
\/f AÐUR er nefndur Þorsteinn og
* bjó á Bekanstöðum í Skil-
mannahreppi fyrir réttum 150 ár-
um. Foreldrar hans voru Einar
Bjórnsson og Katrín Magnúsdótt-
ir. 'Áttu þau heima á Hvítanesi
þegar Þorsteinn fæddist, og fá af
presti þann vitnisburð að þau séu
ráðvönd, þriíin, vinnusöm og læs.
Síðar íluttust þau að Leirárgörð-
um. Ólst Þorsteinn upp hiá þeim
og var hann fermdur í Melakirkju
18. m&í 1792. Þá gefur piesturinn
honum þann vitnisburð, að hann
kunni „sakramentisbænir, sjóferða-
bæn og bsen um góðan afgang, sem
og barnabænir, líka nokkra sálma
og sé læs; hafi hann lært hjá for-
eldrum sínum í 5 ár". Af þessum
vitnisburði verður lítt ráðið um
gáfnaíar Þorsteins, en tahð var að
hann hefði verið mjög grannvitur
og undarlegur.
Frá Leirárgórðum flytjast for-
eldrar hans að Ósi og þar andast
Einar 7. apríl 1800, þá 52 ára að
aldri, og er banamein hans talið
brjóstveiki (tæring). Ekkjan helt
áfram búskap að Ósi næsta ár og
var Þorsteinn fyrirvinna hjá henni.
En auk þess var þar í heimili Gróa
Magnúsdóttir, systir Katrínar, með
tvö börn sín, Guðrúnu Þórðardótt-
ur 12 ára og Magnús Þórðarson 5
ára, og er hann talinn fóstursonur
Katrínar.
Ekki verður séð hvenær Þor-
steinn fer að búa á Bekanstöðum,
því að manntal vantar frá þeim
árum, cn þangað er hann kominn
1806, þegar saga þessi hefst. Var
móðir hans þar hjá honum, komin
fast að sjötugu og svo að segja
kar]æg. Þar voru þau líka Guðrún
Þórðardóttir, þá 18 ára, og Magnús
tíu ára gamall. Sagt er að Þor-
steinn hafi átt allgott bú og íleira
fé en hann var fær um að heya
fyrir, með þeim mannafla er hann
hafði. Fekk hann því Þorleif nokk-
urn Þorsteinsson á Litlu Fellsöxl
til þess að slá hjá sér þrjá daga
um sumarið ,og síðan að taka af
sér til íóðurs nokkur lömb. Fyrir
þetta átti hann að greiða Þorleifi
með fé á fæti. Og þá um haustið
afhenti hann Þorleifi véturgamlan
sauð og þrjú lömb. Lömbin rak
hann eða lét reka til Þorleifs, &rn
á sauðinn vísaði hánn honum í'
fé hans.
Þá vildi svo til, að tveir vetur-
gamlir sauðir voru aðkomandi í fé
Þorleifs og voru með sama marki,
nema hvað skakkaði einum bita.
Annan sauðinn átti Þorstéinn á
Bekanstöðum, en hinn Narfi
hreppstjóri Þórðarson, er þá bjó
á Kjaranstöðum. Vildi nú svo illa
til, hvtrnig sem á því hefir staðið,
að Þorsteinn vísaði Þorleifi á sauð
Narfa. Tók Þorleiíur sauðinn og
skar hann.
Nokkru síðar auglýsti Narfi að
sér heíði horíið veturgamall sauð-
ur og lýsti honum nákvæmlega og
marki hans. Rankaði þá Þorleiíur
við sér að þetta mark hefði verið
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 469
Blašsķša 469
Blašsķša 470
Blašsķša 470
Blašsķša 471
Blašsķša 471
Blašsķša 472
Blašsķša 472
Blašsķša 473
Blašsķša 473
Blašsķša 474
Blašsķša 474
Blašsķša 475
Blašsķša 475
Blašsķša 476
Blašsķša 476
Blašsķša 477
Blašsķša 477
Blašsķša 478
Blašsķša 478
Blašsķša 479
Blašsķša 479
Blašsķša 480
Blašsķša 480
Blašsķša 481
Blašsķša 481
Blašsķša 482
Blašsķša 482
Blašsķša 483
Blašsķša 483
Blašsķša 484
Blašsķša 484