Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 43. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						680
LESBÓK MORGUNBLAÐSINS
ur grafizt upp úr gleymskunnar
djúpi".
Morguninn eftir var dimmviðri
og hálka á götunum.
í hádegisfréttum útvarpsins var
sagt frá því, að gömul kona, sem
var að fara til vinnu sinnar
snemma um morguninn hefði orð-
ið fyrir bíl og beðið bana.
Það var Kristín.
Árni Óla.
Jólasveinar
JÓLAMÁNUÐINUM og um jólin
voru fyrrum alls konar kynjaverur á
ferli en merkastar af þeim voru jóla-
sveinamir. Þeir voru kallaðir synir
Grýlu, sem var hið mesta forað, og
þurfti því ekki að spyrja um innræti
þeirra, enda voru þeir hafðir til þess
að hræða börn. Þeim er svo lýst, að
þeir séu að eðlisfari líkastir púkum,
og lifi mest á blótsyrðum manna og
óvönduðum munnsöfnuði, þeir séu róg-
samir og rángjarnir og steli einkum
börnum. Þeir eru stórir, ljótir og lura-
legir, en ekki kemur mönnum saman
um hveftiig þeir eru vaxnir Sumir
töldu að þeir væru klofnir upp í háls
og fæturnir kringlóttir. Til þess bendir
þessi saga:
Einu sinni var kona að sníða heima-
fólki skó til jólanna. Heyrir hún þá
sagt undir baðstofulofti.
„Gef mér skó á annan fót
kringlóttan sem keraldsbotn,
kæra snót".
Húsfreyjan sneið þá alla skækla af
sauðarbjór og fleygði ofan í myrkrið.
Sást bjórinn aldrei síðan. Þóttust menn
vita að jólasveinn hefði hirt hánn.
Um búning jólasveina er sagt, að
þeir séu í röndóttum fötum, með stóra
gráa húfu á höfði, og alltaf með poka
undir hendinni.
Ekki kemur mönnum saman um hve
margir þeir séu, en upphaflega virð-
ist svo sem þeir hafi verið 13, og er
það óhappatalan, en líklega er það þó
vegna þess að jóladagarnir voru taldir
13. Jólasveinar eru aldrei á ferli nema
í jólamánuðinum. Er sagt að sá fyrsti
komi 13 nóttum fyrir jól og síðan einn
á dag fram á aðfangadag. A jóladag-
-<s>
^ArP heiðarb,
eioarorun
Geislum baðast grund og tún,
gullinþekjum tindar skarta.
Horfi ég a/ heiöarbrún,
heim í œskúfjöröinn bjarta.
Dýrleg blasir sjónum sýn,
sýn, er œ var kœrst aö dreyma.
Fylgdu mér öll fótspor mín
fjöllin blá og kyrröin heima.
Er sem váki ómur skœr,
andinn fleygum vœngjum baöi.
Undir hálsi birtist bœr,
blómstur anga í varpa og hlaöi.
Finn ég lífsins flœöa mátt,
fjótrar leysast trega-hranna.
Kveöur blítt úr allri átt
unaössöngur minninganna.
Vítt um byggö þó brosi rein,
bliki fjöll og tindri sjáir,
heimaströndin alltaf ein
ól þau gull, er hjartaö þráir. —
KNÚTUR ÞORSTEINSSON
frá Úlfsstöðum.
<s^
inn fer svo sá fyrsti aftur, og síðan
tínast þeir burt einn á dag, og fer
sá seinasti á þrettándanum. Þeir eiga
sín nöfn og heita: 1. Stekkjarstaur, 2.
Giljagaur, 3. Stúfur eða Pönnusleikir,
4. Þvörusleikir, 5. Pottasleikir eða
Pottaskefill, 6. Askasleikir, 7. Falda-
feykir, 8. Skyrgámur, 9. Bjúgnakræk-
ir, 10. Gluggagægir, 11. Gáttaþefur, 12.
Ketkrókur, 13. Kertasníkir eða Kerta-
sleikir.
Meðan þeir voru svona margir, var
talið að þeir kæmu utan af hafi. Segja
sumir að heimkynni þeirra sé norður
í Grænlands óbyggðum, eða austur á
Finnmörk. Þeir ferðast yfir hafið á
stórum skinnbátum og hafa byr hvert
sem þeir sigla. Þykjast menn sjá í
þessu þá trú á veðurfar, að norðanátt
væri tíðust á jólaföstu, en eftir hátíð-
ar brygði til sunnanáttar. Þess vegna
hefðu jólasveinarnir bæði byr til lands-
ins og þaðan.
Seinna breyttist þessi trú og fækk-
é
aði jólasveinunum um fjóra, svo að
þeir urðu ekki nema níu sbr. vísurnar
„Jólasveinar einn og átta", „Níu nótt-
um fyrir jól þá kem ég til manna" og
„Jólasveinar fimm og fjórir". Þá hétu
þeir þessum nöfnum: 1. Hlöðustrangi,
Gáttaþefur, 3. Gluggagægir, 4. Hurða-
skellir, 5. Pönnusleikir, 6. Pottaskefill,
7. Flórsleikir, 8. Kertasníkir og 9.
Þvengjaleysir. Og nú komu þeir ekki
lengur siglandi yfir hafið, heldur komu
þeir ofan af fjöllum, og hurfu upp til
fjalla aftur á bak jólum.
Trúin á þessa jólasveina var barin
inn í böm fram á þessa öld. Það var
eitt af uppeldismeðulum fyrri kynslóða
að hræða börnin á yfirnáttúrlegum
verum, er sætu hvarvetna um þau ef
þau væru ekki þæg og hlýðin.
Nú eru þessir jólasveinar allir horfn-
ir út í veður og vind, en í stað þeirra er
kominn einn jólasveinn, sem er gjör-
ólíkur þeim að öllu innræti. Hann er
vinur allra barna. Hann birtist þeim
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 637
Blašsķša 637
Blašsķša 638
Blašsķša 638
Blašsķša 639
Blašsķša 639
Blašsķša 640
Blašsķša 640
Blašsķša 641
Blašsķša 641
Blašsķša 642
Blašsķša 642
Blašsķša 643
Blašsķša 643
Blašsķša 644
Blašsķša 644
Blašsķša 645
Blašsķša 645
Blašsķša 646
Blašsķša 646
Blašsķša 647
Blašsķša 647
Blašsķša 648
Blašsķša 648
Blašsķša 649
Blašsķša 649
Blašsķša 650
Blašsķša 650
Blašsķša 651
Blašsķša 651
Blašsķša 652
Blašsķša 652
Blašsķša 653
Blašsķša 653
Blašsķša 654
Blašsķša 654
Blašsķša 655
Blašsķša 655
Blašsķša 656
Blašsķša 656
Blašsķša 657
Blašsķša 657
Blašsķša 658
Blašsķša 658
Blašsķša 659
Blašsķša 659
Blašsķša 660
Blašsķša 660
Blašsķša 661
Blašsķša 661
Blašsķša 662
Blašsķša 662
Blašsķša 663
Blašsķša 663
Blašsķša 664
Blašsķša 664
Blašsķša 665
Blašsķša 665
Blašsķša 666
Blašsķša 666
Blašsķša 667
Blašsķša 667
Blašsķša 668
Blašsķša 668
Blašsķša 669
Blašsķša 669
Blašsķša 670
Blašsķša 670
Blašsķša 671
Blašsķša 671
Blašsķša 672
Blašsķša 672
Blašsķša 673
Blašsķša 673
Blašsķša 674
Blašsķša 674
Blašsķša 675
Blašsķša 675
Blašsķša 676
Blašsķša 676
Blašsķša 677
Blašsķša 677
Blašsķša 678
Blašsķša 678
Blašsķša 679
Blašsķša 679
Blašsķša 680
Blašsķša 680
Blašsķša 681
Blašsķša 681
Blašsķša 682
Blašsķša 682
Blašsķša 683
Blašsķša 683
Blašsķša 684
Blašsķša 684