Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						'Pv^*'1
i Jntx!,
^SgfiB >>>>»»<<
ttlti itilm
TIMBS
N<-«    >K«K£<C >;
B
oðskapurinn var ekki auð-
iundinn á hinum þéttprentuðu og
tilbreytingarlausu síðum brezka
stórblaðsins „The Times", en þeg-
ar leiðtogar íhaldsflokksins komu
auga á hainn, urðu þeir sótrauðir
af reiði. í>ar stóð: „Þær stundir
renna upp í lífi allra stjórnmála
flokka, að þeir verða að þvo af sér
síðustu leifar loddarabragðanna og
byrja á nýjan leik. Slík stund hefur
nú runnið upp í lífi íhaldsflokks-
ins." í samfleytt þrjá daga hélt blað
ið áfram að ræða vankanta og yf-
irsjónir íhaldsmanna. Það var
grimmileg hirting, hver sem í hlut
hefði átt, en mest sveið þó undan
henni af því hún kom frá gömlum
vini og samherja.
Að sjál'fsögðu leiddu greinarnar í
„The Times" til fjörugra pólifískra um-
ræðna. „Blöðin eru öll á móti okkur",
kveinaði einn ráðherranna í stjórn
íhaldsflokksins, og bætti við: „En „The
Times" er þó verst af þeim öllum. Þessi
bölvaður Haley iðar í skinninu eftir
því að koma Verkamannaflokknum í
stjórn."
Sú ásökun var raunar úr lausu loíti
gripin. Hinn umdeildi Sir William John
Haley, 63 ára gamall og níundi ritstjóri
„The Times", var og er dyggur íhalds-
maður, en hann hefur einsett sér að
sýna fraim á, að blað hans sé ekki húð-
arjálkur neins einstaks stjórrimáia-
flokks. Hann er jafnvel enn eindregn-
ari í þeim ásetningi að endurheimta hið
gamla viðurnefni blaðsins, „Skruggu-
valdurinn", enda hefur honum þegar
auðnazt að gera „The Times" umdeild-
asta og mest rædda dagblað Bretlands.
B
,,'í^í;::- ^^^t-^<i<^S^i-^^'i'^x^SS^i                                  ¦'¦¦•:*-»vt> •¦•;;./>-.> ;
:::: . „ .' - ~ \ \" ¦>-  .-.--"'*>   - ^ <•'¦*<?>    ~«**«»<   :: x „ «,„ ,„>   ^ÍTV->-* >:
--  <•:-•>-•..-.'.*---<¦-. t/-^\ - ..™™\_. ,^,^^mmmm^
»-      *      •        •        I 'í ÍK" ¦ v . ~ . : :K;V.-.j;!.4.:.vv   „„«~»~,v„.
S-   -.....     -,     .'¦'¦''¦»     ,  Y'* ' ~-     ¦¦¦--  3   ^:**^*^
:-«:i
::    .':.:. ::»:>:V,»..>'í: Jfeí-:, fi>: SSÍS' i<.,v ,:>,«,:--,>»_____'
>, ... .,-,•,..   ,::,    •:,,.',:v.t*3r-& SjyK•:•,:•¦:  : ...      <¦>•>> >,•:.::>yv:¦<•.•>*   ;"_..<:,S2
.K&S^:^:^^..-;|Ip:«
w<;«xv(\',\x:x  ,;>
:;:ii:^>:-->; >-••-> :¦-. ¦ >
'•:;.•*•:•:¦;•.*•: *•¦¦¦ *
:'<^'^i

æf*^%sí;ví.>^#
j>;iv.ww<«>» : :i
¦x>ö.
~~     <   *zri\ <
:''#æ:lp,i
^|í*i-í
. .f--*>^,^-^.Í^m<':í/r^:       «¦»«.<*«       i    ¦>«*..(•««     :   ,~":^:'„    ::
'..'  -V:" >:.>»¦•»»-»¦>-:,,:;,¦ ¦'¦¦- ••?» -:¦:     ,,-.,„.>—-„::     v<     ^,       ,      :..-:,.:..-,>:;:-,,-,„.> :<
-.«?    v- ,:>;<,;;;     >-,<>•   "«-<' -,->-<             »v«-               •>-•:>,>">•,»•>
> •'/•
X-- i
,<->¦>
:> >•>:>•,-:-,:>¦:•,•::•.>, >,-,••:•'•¦,:: ».-,:»•       -• >>•*<»;
¦::¦'¦?¦? >> :•>.<-»>;>•;>: íj^i^^j-^w,- -x    *
'•->> :<,:•:,' .<<,, ; ¦>::¦:><¦¥>:>>.><¦::¦>.•
"ís:
-«>>•<¦ iS ÍSKp-v?
:>:-;;'.:;';?;': :¦'•,•> :>i::-íi'i'^                                                                                                                 . < '.-'
Sir
»laðið hlaut viðurnefnið „Skruggu'
valdurinn" á síðustu öld, þegar það var
stærsta og áhrifamesta dagblað í heimi.
„Ég veit ekki um neinn hlut sem hefur
meira afl, nema það væri kannski Miss-
issippi-ffljótið", sagði Abraham Lincoln
við fréttaritara frá „The Times" sem
hafði verið sendur til Ameríku til að
fylgjast með Þrælastríðinu. Disraeli var
ekki bara að gera'að gamni sínu, þegar
hann sagði, að í sérhverri erlendri höf-
uðborg væru tveir brezkir sendiherrar,
anna útnefndur af Hennar Hátign, en
hinn af „The Times". Fréttaþjónusta
blaðsins virtist eiga aðgang að öllum
sköpuðum hlutum. 17. janúar 1856 varð
brezka stjórnin t.d. að lesa „The Tim-
es" til að fá vitneskju um, að Rússar
hefðu gengið að friðartilboðinu, sem
batt enda á Krímskaga-stríðið.
En hin nýja öld hraðans virtist hafa
skotið „The Times" ref fyrir rass, eins
og raunar sjálfu brezka heimsveldinu.
Á sínum tíma hafði blaðið fleiri lesend-
ur en öll önnur blöð Bretlands sam-
anlagt, en nú er það minnst þeirra allra,
með aðeins 254.000 eintök eða uim 2% af
(iagblaðalesendum Bretlands, og eintaka
fjöldi þess nemur minna en 5% atf ein-
takafjölda hins víðlesna en heldur 6-
merkilega „Dai'y Mirror"  (4.647.000).
Þegar      Sir   William  Haley   tók   við
2   LESBOK MORGUNBLAÐSIN5
„The Times" fyrir 12 árum, var orðin
fullkomin þörf á endurbótum. Keppi-
nautarnir kölluðu blaðið háðslega
„Kjökrarann", eintakafjöldinn var kom-
inn niður í 230.000 og átti eftir að fara
lægra. Sir William virtist ekki bein-
línis til þess fallinn að bjarga blað-
inu, því hann var óframfærinn og al-
vörugefinn maður, sem hafði veitt
brezka útvarpinu (BBC) forstöðu um
tólf ára skeið, og var stundum talað um
hann í óvirðuleguim tóni sem manninn
„með glasaugun tvö".      1
J. æplega verður sagt að Sir Will-
iam Haley sé hinn dæmigerði Breti, eins
og menn gera sér þá manntegund venju-
lega í hugarlund. >að á m.a. rætur að
rekja til uppruna hans. Hann kom í
heiminn árið 1901 í St. Helier á litlu
eynni Jersey á Ermarsundi, þar sem
íbúarnir tala franska mállýzku — og
um f imm árá aldur haf ði hann' varla
lært orð í ensku.
Hann missti snemma föður sinn, en
góðuæ stjúpi sá til þess að hann fékk
gott uppeldi og menntun. En skólagang-
an varð raunar ekki löng, því fyrri
heimsstyrjöld brauzt út og hinn ævin-
týrafúsi unglingur fór á sjóinn sem
loftskeytamaður á flutningaskipi nieð
enskri áhöfn og skozkum skipstjóra.
Þegar honum barst skeyti um vopna-
hléð 11. nóvember 1918 og bar skip-
stjóranum fregnina, kvaddi hinn hug-
prúði skipstjóri áhöfnina saman og hélt
harla stuttorða tölu: „Striðið er búið.
Tillagi ykkar til ófriðarins er lokið,
piltar!" Skozkari gat friðarboðskapur-
inn naumast verið.
í>ar  með' var sjómannsferli Williams
Haleys lokið. Hann dreymdi um að
verða blaðamaður, og hafði sá drauimur
víst vaknað þegar hann las verk eftir
Philip Gibbs, hinn mikla fréttaritara,
sem m.a. hafði samið „The Street of
Adventure". En fyrsti vísirinn var vissu
lega mjór. Hann varð fréttaritari við
dagblað á Jersey-eynni og fékk í viku-
laun hvorki meira né minna 2 shill-
inga og 6 pence. En nú var hann bú-
inn að ná fullu valdi á enskri tungu,
og hugur hans stefndi til Lundúna.
/xrið 1919 gekk hann í fyrsta sinn
upp hinar slitnu en virðulegu tröppur
hjá „The Times" til að leita sér atvinnu.
Hann fékk starf, harla ólíkt því sem
hann gegnir nú. Vegna kunnáttu sinn-
'ar í frönsku var hann settur við sím-
ann í ritstjórnarskrifstofu erlendra
frétta, og þegar fram liðu stundir kom
hann sér upp kerfi, sem sparaði blað-
inu mörg þúsund pund árlega vegna
útgjalda við erlend símtöl, og má vel
vera að hann hafi búið að kynnuim sín-
um við skozka skipstjórann að þessu
leyti!
í starfi sínu kynntist hann einka-
ritara erlenda fréttastjórans, hinni
fögru Edith Gibbons. Samvinna þeirra
var með miklum ágætuim, og upp af
henni spratt ást og síðar hjónaband.
Hafa þau æ síðan staðið hlið við hlið,
hvað sem á hefur gengið. „Susie", eins
og vinir hennar kalla hana, gerði mann
sinn ákaflega hamingjusaiman. Hann var
aðeins 21' árs gamall, þegar þau hjón-
in voru send til Brussel til að skipu-
leggja skeytasendingar og síihtöl, en
honum fannst framtíðin ekki hafa mik-
15 að bjóða s^r S þessum vettvangl —•
og þar sem hann var frjálslyndur í skoð-
unuim hóf hann að senda vikulegar greia
ar til kvöldútgáfu hins stóra frjálslynd*
blaðs „Manchester GuardianM, mm
nefnd var „Manohester Evemng r.ewTr",
"Treinar Williams Haleys vöktu
athygli. Hann var kvaddur til Manch-
ester þar sem hann varð ötull og stór-
virkur blaðamaður — og nú þaut hanri
eins og vígahnöttur upp á blaðahimin
iðnaðarborgarinnar, þar til hann var
orðinn ritstjóri blaðanna beggja 29)
ára gamall.
Þetta var einhver óvenjulegasti fer-
ill í brezka blaðaheiminum eftir vel-
gengnisdaga Alfreds Northcliffes (1865-
1922) — og ósennilegt er að Haley hafi
safnað um sig eintómum vinum á hinni
hröðu ferð sinni upp á tindinn. Hann
gat skorizt í leikinn með talsverðuim
hrottaskap þegar hann varð var við>
sleifarlag og dugleysi — og til voru
þeir sem kölluðu hann „The Guardian'3
Itabespierre". Þó væri rangt að ímynda
sér hann í líki hins grófa og ágenga
metorðamanns, þvf hann er - næstum
sjúklega feiminn og hlédrægur. Á skrif-
stofum blaðsins fór hann að jafnaði
einföruim, og eina samneytið við sam-
starfsmenn sína og aðra átti hann þeg-
ar hann lék borðtennis, sem hann iðkar
víst enn af miklum áhuga.
„Manchester Guardian" og að nokkru
leyti „Manchester Evening News" voru
fyrst og fremst skoðanamyndandi blöð,
en jafnvel þótt Haley hefði mikinn á-
huga á uppfræðslu almennings og þjóð-
hagsfræði, þá var hann fyrst og fremst
með hugann við fréttirnar — og það var
eins og allt sem hann snerti við feng-i
á sig yfirbragð frétta. M.a. skrifaði
hann marga af bókadómuim beggja blað-
anna, því hann var og er mikill bóka-
ormur. Sagt er að á tilteknu ári hafi
hann lesið 250 bækur.
H,
Laley var orðinn einn af fremstu
blaðamönnum Englands, þó hann stýrði
blöðum utan Lundúna, og nú gat hann
fyrir alvöru farið að ákveða framtíð-
arferil sinn sjálfur. Hann varð einn af
forstjórum hinnar alþjóðlegu frétta-
stöfu Reuters. Síðar varð hann dagskrár
stjóri hjá brezka útvarpinu, og árið
1944 varð hann forstjón þeirrar miklu
og voldugu stofnunar. Vert er að gera
sér grein fyrir, hvenær hann tók við
því vandasama starfi: b£-ð var meðan
hin þjóðlega vakning stríðséianna var
að færa ,Bretum og bandamönnum
þeirra sigurinn. Enda var sagt á þeim
tíma, að einungis eitt embætti brezka
heimsveldisins vssri jafnvirðulegt og
embætti Haleys, þ.e.a.s. staða ' brezka
undirkonungsins í Indlandi.
Hann varð mikill útvarpsstjóri. Hann
var eftir sem áður hledrægur naður,
sem ekki átti náið samneyti við marga
innan veggja BBC, en hann vakti
brezka útvarpið til nýs lífs — oft meS
sömu harðhentu brögðunum og hann
hafði beitt á ritstjórnarárum sínum —¦
og nú var hann orðinn einn af helztu
atkvæðámönnum Bretlands.
Framhald á bls. 8
Utgefandl: H.í.   Arvakur,   Reykjavilo
Framkv.stj.: Sigíús Jónsson.
Rttstjórar: SigurSur BJarnason frá Vleur.
Matthias Johannessen.
Eyjólfur KonráS Jónsson.
Auglysingar: Arni Garöar Kristinsson.
Ritstjórn: ASalstræti 6. Simi 22480.
20. tötuhlað 1964
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16