Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						XTstin. Næturvíðátta Rússlands.

Is á síkjura og ám, torg í gamalli

borg, eins og Norðurpóllinn íyrir

mirinissjónum 'skáldkonunnar í

fjarska tímans á sama stað, á sem

rennur inn í eitthvert myrkur,

máni sem dimmist einsog vegna

elskenda; í hjarta konunnar búa

gleði og ótti saman. Meðan rödd

xnannsins flögrar yfír öxl hennar

einsog kynjafugl en óvæntur geisli

yljar frostþurran snjóinn svo. hann

glitrar heitt og silfrað.

Þannig  yrkir  Anna  Akhmatova.

f ljóðum hennar var mikið af ást

með ósögðum orðum, fundum sem ekki

urðu. Vetur með sk.ug.gurn sem færðust

hægt að dyrahellunuim við hvert hús,

veðurhani sem syngur í hvellum tónum

og silfurmáni sem gerist kaldur yfir

eilfuröld Rússlands. Inni er þessvegna

dimmt í setustofunni, enginn hiti úr

gapandi arninum, liljublómið föinar í

vösunum. En í frostinu og uggvænlegu

lofti forstríðsdaganha ryrour óskiljan-

lega í djúpinu, en það var holur íhljóm-

ur þá, náði varla eyranu og týndist í

mjallrokinu yfir Nevu. I>að var einsog

maðurinn væri haldinn illum anda og

ófús að kannast við sjálfan sig í spegli

einthverrar skelfilegrar nætur—á meðan

nálgaðist eftir þjóðsögulegum fljófcs-

bakkanuim hin tuttugasta öld—hin eina

eanna en ekki sú sem var samkvæmt

almanakinu. Þannig talar skáldkonan í

öðru kvæði. Síðan vor: einmanaleiki,

tregi; síðan sorgin og kirsuberjailmur.

Einsemd, söknuður: Ég hugsa sjaldnar

um hann núna, guði sé lof, ég er hætt

að ímynda mér að ég sjái hann allstáð-

ar fyrir mér. Mistrið hefur sveipað

hvítan veginn, skugigar svífa yfir vatn-

ið.......

DROTTNING   SILFURSKEIÐSINS

Anna Akhmaíova í Moskvu 1924.

Eftir   Thor   Vilhjálmsson

Okáldin   ortu   um     augu    hennar.

Skáldin voru alltaf áð yrkja um hana,

i

í

í

Anna   Akhmatova:

Um kvöldið

Slitróttir tónarnir í garðinum voru þrungnir svo

ósegjanlegum harmi. Friskur og áleitinn ilmur af hafi

stafaði frá ostrunum á diski með ís.

Hann sagði við mig: ég er trúr vinur, og snerti

föt mín. En hvað snerting þessara handa er ólík

faðmlögum.

Svona strýkur maður köttum eða fuglum; svona

horfir maður á íturvaxnar reiðkonur

fjölleikahússins. Það er ekkert nema hlátur í rólegum

augum hans undir léttum gullnum augnhárum hans.

Og raddirnar frá döprum fiðlum syngja handan við

flöktandi reyk: þakkaðu guði: í fyrsta sinn ertu ein

með manninum sem þú elskar.

(Snúið á íslenzku í laust mál eftir ensikri

þýðingu).

T.V.


ungu sfcáldin og surn voru ekki lengur

ung; en Anna Akhmatova var ung og

gáfuð kona, augu hennar voru þung og

döpur. Hún segir frá kynnum þeirra

Modigliani í París í grein sem ég veit

ekki til að hafi birzt annarsstaðar en í

ítalska tímaritinu Europa Letteraria,

ritstjórinn Giancarlo Vigorelli svaraði

Surkoff formanni sovézka rithöfunda-

sambandsins einn dag í Leningrad í

hitteðfyrra þegar sá sagði: Mig langar í

dag til að gefa þér gjöf Giancarlo.

Hvað viltu?

Hitta Akhmatovu, svaraði    Vigorelli.

Greinin birtist í fyrra. Þ>að var 1910

sem þau Modigliani og Akhmatova

hittust í Paris. Hún var þá um tvítugt.

Það ár segist hún haf a séð hann

fremur sjaldan, samt hafi hann skrifað

sér allan vetm-inn: nú skil ég, segir

hún: að hann var fyrst og fremst snort-

inn af hæfileika mínum til að ráða í

hugsanir annarra, skynja drauma ann-

arra og ýmiskonar smámuni, en þessu

voru þeir vanir sem þekktu mig vel.

Hann var alltaf að segja: On comm-

unique. (Það er samband á milli okk-

ar.) Oft sagði hann: II n'y a que vous

pour réaliser cela (það eruð ekki nema

þér sem skynjið þetta.)

J-J íklega skilduim við tvö ekki afar

miikilvÆgan hlut: ailt sem var aS gerast

Framihald á bls. 6.

Stundum gœti manni virst sem

íslemkir stjómmálaleiðtogar heföu

lohaö sig inni í fílabeinsturni, þar

sem þeir vœru með öllu óhultir

fyrir ásökn veruleikans eða heil-

brigðrar skynsemi. M'œtti nefna

nokkur ömurleg damii þessu til

sönnunar frá yfirstandandi Alþingi.

Kannski var átákanlegasta dœmið

um andlega innilokun íslenzkra leið-

toga rœða menntamálaráðherra,

Gylfa Þ. Gíslasonar, á fundi „Félags

sjónvarpsáhugumanna" t fyrri vilcu.

Um hana sagði dagblaðið „Vísir"

11. marz s.l.:

„f sambandi við sjónvarpið á

Keflavikurflugv. hafð% dr. Gylfi það

að segja, að

hann áliti, að

með tUkomu

islenzka sjðn-

varpsins hyrfi

það vandamdl

úr sögunni,

sem af því

hefði hlotizt.

Hann minnti

fundarmenn á

að hér áður

á meðan ís-

lenzka útvarpið hafði ekki útsend-

ingar nema nokkurn hluta dags-

ins, hefði ekki liðið svo þing að

ékki hefði orðið hatrammar deilur

um hermannaútvarpið. Þœr deilur

hefðu horfið um leiö ' og hið ís-

lenzka útvarp hefði aúkið útsend-

ingar sírvar.

Þaö yrði hér um nokkurt tíma-

bil að ræða, meðan íslenzka sjón-

varpið vœri enn með stutta dag-

skrá, sem enn yrði deiit um sjón-

varpið á Keflavikurflugvelli, en

hyrfi þegar dagskrá íslenzka sjón-

varpsins ykist."

t þessu sambandi er ekki ðfróð-

legt að minna á ummceli Benedifcts

Gröndals ritstjóra í „Alþýðublað-

inu" 20. jan. sl., en hann er sem

kunnugt er ein helzta sjónvarps-

kempa islendinga. Hann nefndi

málið „eina andstyggilega sjálf-

heldu" og sagði í framhaldi af því:

„Sjálfsagt eru þeir menn tU, sem

vilja afnám sjónvarpsins, hvað sem

eigendur tækja á íslenzkum heim-

ilum segja. En verði ekki gripið til

þeirrar leiðar, er aðeins ein önnur

fœr. Hún er sú að draga smám

saman úr amerisku sendingunum

um leið og íslenzkt sjónvarp hefst

og veita varnarliðinu 2-3 ára um-

þóttunartíma til að koma sér upp

lókuðu kerfi % staðinn."

Af þessum tveimur sjónvarpsleið-

togum Alþýðuflokksins virðist rit-

stjórinn óneitanlega gera sér stað-

reyndir veruleikans Ijósari en ráö-

herrann, og vœri fróðlegt að fá úr

þvi skorið, hvor túlkar framtíðar-

stefnu flokksins í málinu.

„Vísir" segir ennfremur um

rœðu ráðherrans:

„Dr. Gylfi Þ. Gislason taldi það

ekki vera neina draumðra að hœgt

yrði að koma hér upp góðu sjón-

varpi, án þess að leggja óþarflega

hart að neinum aðila."

Bjartsýni getur verið þarfur eig-

Framhald á bls. 6.

II. tbl. 1963.

¦LESBÓK MORGUNBLAÐSINS  5

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16