Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						XTstin. Næturvíðátta Rússlands.
Is á síkjura og ám, torg í gamalli
borg, eins og Norðurpóllinn íyrir
mirinissjónum 'skáldkonunnar í
fjarska tímans á sama stað, á sem
rennur inn í eitthvert myrkur,
máni sem dimmist einsog vegna
elskenda; í hjarta konunnar búa
gleði og ótti saman. Meðan rödd
xnannsins flögrar yfír öxl hennar
einsog kynjafugl en óvæntur geisli
yljar frostþurran snjóinn svo. hann
glitrar heitt og silfrað.
Þannig  yrkir  Anna  Akhmatova.
f ljóðum hennar var mikið af ást
með ósögðum orðum, fundum sem ekki
urðu. Vetur með sk.ug.gurn sem færðust
hægt að dyrahellunuim við hvert hús,
veðurhani sem syngur í hvellum tónum
og silfurmáni sem gerist kaldur yfir
eilfuröld Rússlands. Inni er þessvegna
dimmt í setustofunni, enginn hiti úr
gapandi arninum, liljublómið föinar í
vösunum. En í frostinu og uggvænlegu
lofti forstríðsdaganha ryrour óskiljan-
lega í djúpinu, en það var holur íhljóm-
ur þá, náði varla eyranu og týndist í
mjallrokinu yfir Nevu. I>að var einsog
maðurinn væri haldinn illum anda og
ófús að kannast við sjálfan sig í spegli
einthverrar skelfilegrar nætur—á meðan
nálgaðist eftir þjóðsögulegum fljófcs-
bakkanuim hin tuttugasta öld—hin eina
eanna en ekki sú sem var samkvæmt
almanakinu. Þannig talar skáldkonan í
öðru kvæði. Síðan vor: einmanaleiki,
tregi; síðan sorgin og kirsuberjailmur.
Einsemd, söknuður: Ég hugsa sjaldnar
um hann núna, guði sé lof, ég er hætt
að ímynda mér að ég sjái hann allstáð-
ar fyrir mér. Mistrið hefur sveipað
hvítan veginn, skugigar svífa yfir vatn-
ið.......
DROTTNING   SILFURSKEIÐSINS
Anna Akhmaíova í Moskvu 1924.
Eftir   Thor   Vilhjálmsson
Okáldin   ortu   um     augu    hennar.
Skáldin voru alltaf áð yrkja um hana,
i
í
í
Anna   Akhmatova:
Um kvöldið
Slitróttir tónarnir í garðinum voru þrungnir svo
ósegjanlegum harmi. Friskur og áleitinn ilmur af hafi
stafaði frá ostrunum á diski með ís.
Hann sagði við mig: ég er trúr vinur, og snerti
föt mín. En hvað snerting þessara handa er ólík
faðmlögum.
Svona strýkur maður köttum eða fuglum; svona
horfir maður á íturvaxnar reiðkonur
fjölleikahússins. Það er ekkert nema hlátur í rólegum
augum hans undir léttum gullnum augnhárum hans.
Og raddirnar frá döprum fiðlum syngja handan við
flöktandi reyk: þakkaðu guði: í fyrsta sinn ertu ein
með manninum sem þú elskar.
(Snúið á íslenzku í laust mál eftir ensikri
þýðingu).
T.V.

ungu sfcáldin og surn voru ekki lengur
ung; en Anna Akhmatova var ung og
gáfuð kona, augu hennar voru þung og
döpur. Hún segir frá kynnum þeirra
Modigliani í París í grein sem ég veit
ekki til að hafi birzt annarsstaðar en í
ítalska tímaritinu Europa Letteraria,
ritstjórinn Giancarlo Vigorelli svaraði
Surkoff formanni sovézka rithöfunda-
sambandsins einn dag í Leningrad í
hitteðfyrra þegar sá sagði: Mig langar í
dag til að gefa þér gjöf Giancarlo.
Hvað viltu?
Hitta Akhmatovu, svaraði    Vigorelli.
Greinin birtist í fyrra. Þ>að var 1910
sem þau Modigliani og Akhmatova
hittust í Paris. Hún var þá um tvítugt.
Það ár segist hún haf a séð hann
fremur sjaldan, samt hafi hann skrifað
sér allan vetm-inn: nú skil ég, segir
hún: að hann var fyrst og fremst snort-
inn af hæfileika mínum til að ráða í
hugsanir annarra, skynja drauma ann-
arra og ýmiskonar smámuni, en þessu
voru þeir vanir sem þekktu mig vel.
Hann var alltaf að segja: On comm-
unique. (Það er samband á milli okk-
ar.) Oft sagði hann: II n'y a que vous
pour réaliser cela (það eruð ekki nema
þér sem skynjið þetta.)
J-J íklega skilduim við tvö ekki afar
miikilvÆgan hlut: ailt sem var aS gerast
Framihald á bls. 6.
Stundum gœti manni virst sem
íslemkir stjómmálaleiðtogar heföu
lohaö sig inni í fílabeinsturni, þar
sem þeir vœru með öllu óhultir
fyrir ásökn veruleikans eða heil-
brigðrar skynsemi. M'œtti nefna
nokkur ömurleg damii þessu til
sönnunar frá yfirstandandi Alþingi.
Kannski var átákanlegasta dœmið
um andlega innilokun íslenzkra leið-
toga rœða menntamálaráðherra,
Gylfa Þ. Gíslasonar, á fundi „Félags
sjónvarpsáhugumanna" t fyrri vilcu.
Um hana sagði dagblaðið „Vísir"
11. marz s.l.:
„f sambandi við sjónvarpið á
Keflavikurflugv. hafð% dr. Gylfi það
að segja, að
hann áliti, að
með tUkomu
islenzka sjðn-
varpsins hyrfi
það vandamdl
úr sögunni,
sem af því
hefði hlotizt.
Hann minnti
fundarmenn á
að hér áður
á meðan ís-
lenzka útvarpið hafði ekki útsend-
ingar nema nokkurn hluta dags-
ins, hefði ekki liðið svo þing að
ékki hefði orðið hatrammar deilur
um hermannaútvarpið. Þœr deilur
hefðu horfið um leiö ' og hið ís-
lenzka útvarp hefði aúkið útsend-
ingar sírvar.
Þaö yrði hér um nokkurt tíma-
bil að ræða, meðan íslenzka sjón-
varpið vœri enn með stutta dag-
skrá, sem enn yrði deiit um sjón-
varpið á Keflavikurflugvelli, en
hyrfi þegar dagskrá íslenzka sjón-
varpsins ykist."
t þessu sambandi er ekki ðfróð-
legt að minna á ummceli Benedifcts
Gröndals ritstjóra í „Alþýðublað-
inu" 20. jan. sl., en hann er sem
kunnugt er ein helzta sjónvarps-
kempa islendinga. Hann nefndi
málið „eina andstyggilega sjálf-
heldu" og sagði í framhaldi af því:
„Sjálfsagt eru þeir menn tU, sem
vilja afnám sjónvarpsins, hvað sem
eigendur tækja á íslenzkum heim-
ilum segja. En verði ekki gripið til
þeirrar leiðar, er aðeins ein önnur
fœr. Hún er sú að draga smám
saman úr amerisku sendingunum
um leið og íslenzkt sjónvarp hefst
og veita varnarliðinu 2-3 ára um-
þóttunartíma til að koma sér upp
lókuðu kerfi % staðinn."
Af þessum tveimur sjónvarpsleið-
togum Alþýðuflokksins virðist rit-
stjórinn óneitanlega gera sér stað-
reyndir veruleikans Ijósari en ráö-
herrann, og vœri fróðlegt að fá úr
þvi skorið, hvor túlkar framtíðar-
stefnu flokksins í málinu.
„Vísir" segir ennfremur um
rœðu ráðherrans:
„Dr. Gylfi Þ. Gislason taldi það
ekki vera neina draumðra að hœgt
yrði að koma hér upp góðu sjón-
varpi, án þess að leggja óþarflega
hart að neinum aðila."
Bjartsýni getur verið þarfur eig-
Framhald á bls. 6.
II. tbl. 1963.
¦LESBÓK MORGUNBLAÐSINS  5
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16