Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						BÖKMENNTIRX
Framhald af bls. 5.
vaeri einskonar forspjall að okkar lífi:
haras   sem  var  mjög   stutt,   mitt   mjög
langt.  Vindbýsn  listarinnar höfðu  eran
ekki eytt til ösku né gjörbreytt þessum
tveim lífshlaupum, þetta var stutt björt
xtund...... Einsog   kunnugt   er kastar
framtíðin skugga sínum löngu áður en
hún kemur; hún knúði á glugga, faldi
sig bakvið lampann, smeygði sér iran í
R A B B
Framháld af bls. 5.
irileiki og œskilegur, eins og oft-
lega hefur verið bent á í ,fl/Lorgun-
blaöinu" aö undanförnu, en stund-
utn getur verið heppilegt aö tengja
hana þeim hversdagslegu hlutum,
sem blasa við augum þegar draum-
órunum sleppir. Ég held satt aö
segja, að Fœreyingar hafi gert ókk-
ur mikinn óleik, þegar þeir töldu
okkur trú um, að við gætum állt.
Hvernig væri að rifja upp fyrir-
tœki eins og Tívolí, Hœring, Gler-
verksmiðjuna eða einfáldlega ís-
lenzka togaraútgerð síðustu árin?
Við þykjumst sennilega of merki-
legir til að fœra okkur í nyt
reynslu og lœrdóma frœndþjóðanna
á Norðurlóndum, en það gœti kom-
ið okkur vel upp á seinni tímann.
Svíar, sem eru stœrsta og auðug-
asta þjóð Noröurlanda, reka sjón-
varp, sem einn af menningarleið-
togum þeirra, Olof hagerkrantz,
kvað vera svo lélegt, að enginn með
réttu ráði entist til aö horfa á það.
Samt hafa Svíar blómlegasta kvik-
myndaiðnað og leikhúslíf á Norður-
löndum og þó víðar vœri leitað.
1 bréfi sem mér barst frá Terkél
M. Terkelsen, ritstjóra danska stór-
blaðsins „Berlingske Tidende", í til-
efni af grein eftir mig um ís-
lenzka sjónvarpsmálið í tímaritinu
„Perspektiv", segir hann í sam-
bandi við hugmyndina um stofnun
íslenzks sjónvarps: „Det er jo
frygtelig dyrt at oprette og drive
et fjernsynssystem, hvad vi har er-
faring for her i landet, hvor vi
dog har omkring en million licens-
betalende fjernseere."
1 Danmörku er ein milljón
greiðsluskyldra sjónvarpseigenda,
en samt eru Danir að kikna undir
tiltölulega stuttri og lélegri sjón-
varpsdagskrá. íslendingar œtla aö
láta 10 eða kannski 20 þúsund
sjónvarpseigendur hdlda uppi
langri dagskrá, sem eyði dhrifum
sjónvarps sem rekið er frá 1 upp
í 1% tíma daglega af auðugustu þjóð
veraldar.
Hvort erum við gengnir í barn-
dóm eða haldnir ólœknandi stór-
mennskubrjálceði? Því svari hver
fyrir sig.
Annars má kannski benda ráð-
herra á það í allri vinsemd, að til er
miklu einfáldari og ódýrari leið til
að hefta útbreiðslu dátasjónvarpsins
en sú að stofna til langrar og óhóf-
lega dýrrar islenzkrar sjónvarpsdag
skrár — nefnilega sú að koma upp
truflanákerfi aö hœtti Rússa! Þá
mbetti kannski lika fœkka eitthvað
% þeim 30 manna hópi, sem ráðgert
er að komist á ríkisjötuna á nœst-
unni  vegna  sjónvarpsins.
s-a-m.
\
draumana og vaktí ugg ásamt hínni
hræðilegu París Baudelaire sem var alls
staðar nærri hver veit hvar í launsátri.
En allt sem bjó af guodómseðli í Ama-
deo sindraði aSeins gegnum skuggabelti.
Hann hafði *Antinou9arhöfu<ð og gull-
sindur í augum, — hann líktist alls ekki
neinum í allri veröldinni. Rödd hans hef
ur geymst mér ævinlega í minni. Ég
vissi að hann var fátækur, og það var
ómögulegt að vita á hverju hann lifði,
það vottaSi ekki fyrir viðurkenningu á
honum sem listamanni.
Hún segir frá samveru þeirra í Paris
1911, göngum þeirra um Luxemborgar-
garðinn og sameiginlegum smekk í Ijóð-
listinni, oft sátu þau á bekk og þuldu
saman ljóð eftir Verlaine sem þau
kunruu. Og þegar rigndi sátu þau undir
stórri svartri hrörlegri regnhlíf Modigli-
ani og heyrðu regnið sem átti svo vel
við þessi ljóð:
II pleure dans mon eoeur
comme il pleut sur ville
quelle est cette langueur
qui pénétre mon coeur.
.nLldrei segist hún hafa séð Modi-
gliani drukkiran, stundum minntist hann
þó á hassish, hann virtist enga umgang-
ast. Hann var einstaklega báttvís, segir
hún. Þá var hann að fást við myndihögg
An»a Akhmatova í Farís 1911.
1 húsagarði, högg hans bárust eftir
hljóðri götunni. Mannamjmdir þöktu
veggina í vinhustofu hans, ótrúlega lang
ar. Hana minnir þær hafi náð frá gólfi
upp í loft. Hún segist aldrei hafa séð
eftirmyndir af þeim, skyldu þær enn
vera til? Hann fór með Akhmatovu í
Louvresafnið að skoða egipzku deildina,
fullyrti að allt hitt væri ekki þess vert
að skoða. Egipzka listin átti allan hug
hans en þetta tímabil í list Modigliani
segir hún að sé núna kallað: negratíma-
bilið. Modigliani gaf henni sextán mynd
ir sem hann hafði gert af henni, teikn-
ingar. Þær glötuðust allar nema ein á
fyrstu árum byítingarinnar. Þegar Akh-
matova  var komin  heim  til  Rússlands
* Antinous var urigur máður í mikluini
kasrleika við Hadríanus keisara, af hon-
um eru fagrar höggmyndir í sötoum.
Anna Akhmiatova í Leiiingrad 1926.
spurði hún hvern mann sem frá Farís
kom eftir Modigliani, sannfærð um að
slíkur maður hlyti að vera orðinn fræg-
ur, alltaf var svarið: við þekkjum. hann
ekki,   aldreí  heyrt  hann  nefndan.
Einu sinni segir hún að Gúmiléff eig-
inmaður heranar hafi sagt þegar hún
nefndi Modigliani á nafn að hann væri
drukkin ófreskja og sagði að þeim hefði
lent saman í París vegna þess að mál-
arinn ætlaði að banna sér að tala rúss-
nesku í vinahópi. Þetta var 1918 og
þrem árum síðar voru báðir dauðir.
IIL
i\ nna Akhmatova fæddist í Odessa
árið 18S9. Mjög ung fór hún að taka þátt
í bókrnenntalífi Pétursborgar sem þá
hét svo. Hún kom fyrst fram sem ljóð-
skáld á upplestrarkvöldi hjá nafnkunnu
skáldi sem rauk til þegar hún hafði les-
ið ljóðið, kyssti á hönd heranar einsog þá
var siður að gera við koraur og sagði:
Anna Akhmatova, ég óska yður til ham-
ingju og býð yður velkomna! Þetta ljóð
er viðburður í russneskum bókmennt-
um. Þá var hún 22 ára, og árið eftir kom
út fyrsta ljóðabókin hennar: KvöldiS,
síðan Rósakransinn 1914, Hvíti flóttinn
1917, Kímið 1921, Anno Doreáni 1923.
Um það leyti sem Akhmatova kemur
fram hafði veldi symbolistanna svo-
nefndu verið mikið í ljóðlist Rússa, ea
nú risu ungir menn til andófs. Symbol-
istarnir höfðu margir hverjir hafnað i
einhverskonar dulspeki, þokusveim og
orðafylleríi. Akhmatova hallaðist að
þeim flokki skálda sem kölluðu sig Ak-
meista, það er dregið af gríska orðinu
sem táknar tind eða hápunkt. Þessi
skáld vildu rjúfa hið höfuga rökkur sym
bolismans og varpa fyrir borð fjarsóttu
orðununum og framandleguan fléttum
þeirra, leita einfaldleika og hins skýra
tæra og ljósa. Helztu skáld þessarar
stefnu auk Akhmatovu voru Guimiléfí
sem varð eiginmaður hennar 1911 og Os
ep Mandelstain.
Framhald á bls. 12.
Anna   Akhmatova:
Minningin um sólina
Minningin um sólina bliknar í hjartanu
grasið verður gulara
vindurinn blæs hljóðlega
hinum fyrstu snjókornum
Vatnið frýs og verður ís
í hinum þröngu síkjum
Hér gerist aldrei neitt
Ó, aldrei!
Pílviðurinn breiddi út gagnsæjar sólfjaðrir sínar
á tóman himininn
kannski væri bezt ég hefði ekki orðið
eiginkona þín
Minningin um sólina bliknar í hjartanu.
Hvað er þetta? Myrkur?
Kannski! Á einni einu&tu nóttu
•   náði veturinn að koma.
(1911)
(Snúið úr sænsku)
T.V.
6    LESBÓK MORGUNBLAÐSINS-
11. tbl. 1905.
y
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16