Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						BÖKMENNTIRX

Framhald af bls. 5.

vaeri einskonar forspjall að okkar lífi:

haras   sem  var  mjög   stutt,   mitt   mjög

langt.  Vindbýsn  listarinnar höfðu  eran

ekki eytt til ösku né gjörbreytt þessum

tveim lífshlaupum, þetta var stutt björt

xtund...... Einsog   kunnugt   er kastar

framtíðin skugga sínum löngu áður en

hún kemur; hún knúði á glugga, faldi

sig bakvið lampann, smeygði sér iran í

R A B B

Framháld af bls. 5.

irileiki og œskilegur, eins og oft-

lega hefur verið bent á í ,fl/Lorgun-

blaöinu" aö undanförnu, en stund-

utn getur verið heppilegt aö tengja

hana þeim hversdagslegu hlutum,

sem blasa við augum þegar draum-

órunum sleppir. Ég held satt aö

segja, að Fœreyingar hafi gert ókk-

ur mikinn óleik, þegar þeir töldu

okkur trú um, að við gætum állt.

Hvernig væri að rifja upp fyrir-

tœki eins og Tívolí, Hœring, Gler-

verksmiðjuna eða einfáldlega ís-

lenzka togaraútgerð síðustu árin?

Við þykjumst sennilega of merki-

legir til að fœra okkur í nyt

reynslu og lœrdóma frœndþjóðanna

á Norðurlóndum, en það gœti kom-

ið okkur vel upp á seinni tímann.

Svíar, sem eru stœrsta og auðug-

asta þjóð Noröurlanda, reka sjón-

varp, sem einn af menningarleið-

togum þeirra, Olof hagerkrantz,

kvað vera svo lélegt, að enginn með

réttu ráði entist til aö horfa á það.

Samt hafa Svíar blómlegasta kvik-

myndaiðnað og leikhúslíf á Norður-

löndum og þó víðar vœri leitað.

1 bréfi sem mér barst frá Terkél

M. Terkelsen, ritstjóra danska stór-

blaðsins „Berlingske Tidende", í til-

efni af grein eftir mig um ís-

lenzka sjónvarpsmálið í tímaritinu

„Perspektiv", segir hann í sam-

bandi við hugmyndina um stofnun

íslenzks sjónvarps: „Det er jo

frygtelig dyrt at oprette og drive

et fjernsynssystem, hvad vi har er-

faring for her i landet, hvor vi

dog har omkring en million licens-

betalende fjernseere."

1 Danmörku er ein milljón

greiðsluskyldra sjónvarpseigenda,

en samt eru Danir að kikna undir

tiltölulega stuttri og lélegri sjón-

varpsdagskrá. íslendingar œtla aö

láta 10 eða kannski 20 þúsund

sjónvarpseigendur hdlda uppi

langri dagskrá, sem eyði dhrifum

sjónvarps sem rekið er frá 1 upp

í 1% tíma daglega af auðugustu þjóð

veraldar.

Hvort erum við gengnir í barn-

dóm eða haldnir ólœknandi stór-

mennskubrjálceði? Því svari hver

fyrir sig.

Annars má kannski benda ráð-

herra á það í allri vinsemd, að til er

miklu einfáldari og ódýrari leið til

að hefta útbreiðslu dátasjónvarpsins

en sú að stofna til langrar og óhóf-

lega dýrrar islenzkrar sjónvarpsdag

skrár — nefnilega sú að koma upp

truflanákerfi aö hœtti Rússa! Þá

mbetti kannski lika fœkka eitthvað

% þeim 30 manna hópi, sem ráðgert

er að komist á ríkisjötuna á nœst-

unni  vegna  sjónvarpsins.

s-a-m.

\

draumana og vaktí ugg ásamt hínni

hræðilegu París Baudelaire sem var alls

staðar nærri hver veit hvar í launsátri.

En allt sem bjó af guodómseðli í Ama-

deo sindraði aSeins gegnum skuggabelti.

Hann hafði *Antinou9arhöfu<ð og gull-

sindur í augum, — hann líktist alls ekki

neinum í allri veröldinni. Rödd hans hef

ur geymst mér ævinlega í minni. Ég

vissi að hann var fátækur, og það var

ómögulegt að vita á hverju hann lifði,

það vottaSi ekki fyrir viðurkenningu á

honum sem listamanni.

Hún segir frá samveru þeirra í Paris

1911, göngum þeirra um Luxemborgar-

garðinn og sameiginlegum smekk í Ijóð-

listinni, oft sátu þau á bekk og þuldu

saman ljóð eftir Verlaine sem þau

kunruu. Og þegar rigndi sátu þau undir

stórri svartri hrörlegri regnhlíf Modigli-

ani og heyrðu regnið sem átti svo vel

við þessi ljóð:

II pleure dans mon eoeur

comme il pleut sur ville

quelle est cette langueur

qui pénétre mon coeur.

.nLldrei segist hún hafa séð Modi-

gliani drukkiran, stundum minntist hann

þó á hassish, hann virtist enga umgang-

ast. Hann var einstaklega báttvís, segir

hún. Þá var hann að fást við myndihögg

An»a Akhmatova í Farís 1911.

1 húsagarði, högg hans bárust eftir

hljóðri götunni. Mannamjmdir þöktu

veggina í vinhustofu hans, ótrúlega lang

ar. Hana minnir þær hafi náð frá gólfi

upp í loft. Hún segist aldrei hafa séð

eftirmyndir af þeim, skyldu þær enn

vera til? Hann fór með Akhmatovu í

Louvresafnið að skoða egipzku deildina,

fullyrti að allt hitt væri ekki þess vert

að skoða. Egipzka listin átti allan hug

hans en þetta tímabil í list Modigliani

segir hún að sé núna kallað: negratíma-

bilið. Modigliani gaf henni sextán mynd

ir sem hann hafði gert af henni, teikn-

ingar. Þær glötuðust allar nema ein á

fyrstu árum byítingarinnar. Þegar Akh-

matova  var komin  heim  til  Rússlands

* Antinous var urigur máður í mikluini

kasrleika við Hadríanus keisara, af hon-

um eru fagrar höggmyndir í sötoum.

Anna Akhmiatova í Leiiingrad 1926.

spurði hún hvern mann sem frá Farís

kom eftir Modigliani, sannfærð um að

slíkur maður hlyti að vera orðinn fræg-

ur, alltaf var svarið: við þekkjum. hann

ekki,   aldreí  heyrt  hann  nefndan.

Einu sinni segir hún að Gúmiléff eig-

inmaður heranar hafi sagt þegar hún

nefndi Modigliani á nafn að hann væri

drukkin ófreskja og sagði að þeim hefði

lent saman í París vegna þess að mál-

arinn ætlaði að banna sér að tala rúss-

nesku í vinahópi. Þetta var 1918 og

þrem árum síðar voru báðir dauðir.

IIL

i\ nna Akhmatova fæddist í Odessa

árið 18S9. Mjög ung fór hún að taka þátt

í bókrnenntalífi Pétursborgar sem þá

hét svo. Hún kom fyrst fram sem ljóð-

skáld á upplestrarkvöldi hjá nafnkunnu

skáldi sem rauk til þegar hún hafði les-

ið ljóðið, kyssti á hönd heranar einsog þá

var siður að gera við koraur og sagði:

Anna Akhmatova, ég óska yður til ham-

ingju og býð yður velkomna! Þetta ljóð

er viðburður í russneskum bókmennt-

um. Þá var hún 22 ára, og árið eftir kom

út fyrsta ljóðabókin hennar: KvöldiS,

síðan Rósakransinn 1914, Hvíti flóttinn

1917, Kímið 1921, Anno Doreáni 1923.

Um það leyti sem Akhmatova kemur

fram hafði veldi symbolistanna svo-

nefndu verið mikið í ljóðlist Rússa, ea

nú risu ungir menn til andófs. Symbol-

istarnir höfðu margir hverjir hafnað i

einhverskonar dulspeki, þokusveim og

orðafylleríi. Akhmatova hallaðist að

þeim flokki skálda sem kölluðu sig Ak-

meista, það er dregið af gríska orðinu

sem táknar tind eða hápunkt. Þessi

skáld vildu rjúfa hið höfuga rökkur sym

bolismans og varpa fyrir borð fjarsóttu

orðununum og framandleguan fléttum

þeirra, leita einfaldleika og hins skýra

tæra og ljósa. Helztu skáld þessarar

stefnu auk Akhmatovu voru Guimiléfí

sem varð eiginmaður hennar 1911 og Os

ep Mandelstain.

Framhald á bls. 12.

Anna   Akhmatova:

Minningin um sólina

Minningin um sólina bliknar í hjartanu

grasið verður gulara

vindurinn blæs hljóðlega

hinum fyrstu snjókornum

Vatnið frýs og verður ís

í hinum þröngu síkjum

Hér gerist aldrei neitt

Ó, aldrei!

Pílviðurinn breiddi út gagnsæjar sólfjaðrir sínar

á tóman himininn

kannski væri bezt ég hefði ekki orðið

eiginkona þín

Minningin um sólina bliknar í hjartanu.

Hvað er þetta? Myrkur?

Kannski! Á einni einu&tu nóttu

•   náði veturinn að koma.

(1911)

(Snúið úr sænsku)

T.V.

6    LESBÓK MORGUNBLAÐSINS-

11. tbl. 1905.

y

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16