Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						annan fótinn fyrir austan upp á síð-
kastið.
(J,
að er eins víst og tvisvar tveir
eru fjórir að það er ekki samia hver
maðurinn er ef menn vilja ybba sig
við menn. >að er sígildur sannleikur
að menn sikyldu ekki kássast upp á
menn í blindni. Menn skyldu fyrst
spyrja sjálfa sig hverjir séu blækuir
og hverjir séu ekki blækur. >að er
góð regla, líka á íslandi. I>egar geð-
veill maður rispaði Lúðvík f jórbánda
(má ég segja) með pennahníf, þá var
hann steiktur lifandi. Stóllinn sem
þeir notuðu er ennþá til sýnis í vax-
myndasafni Tussauds í London. Þessi
maður hefði betur kálað kokkinum
eða einhverjum en skrámað kómgln.i.
En að vísu kynni Félag matreiðslu-
og framreiðslumanna að vilja segja
eitthvað um það.
Það kom mér á óvart að banka-
menn skyldu ekki vita betur þegar
þeir gerðu uppsteytinn á móti banka
ráðinu. Þetta fólk kamur þó greind-
arlega fyrir. Maður getur gert sig
breiðan við bakara til dæmis og jafn-
vel rétt honum einn á sruúðinn ef svo
ber undir. Það er oftast í lagi. En
ég hélt að allir vissu að maður á
ekki að vera með derring við bamka-
ráðsmenn. Það getur kostað menn
dýrt.
Ég geri ekki ráð fyrir að banka-
mennirnir sem stóðu fyrir upphlaup-
inu verði steiktir Iifandi. Þó er bú-
ið að ylja þeim nokkuð nú þegar. Nú
jæja, þeir eru reynslunni ríkari. Þeir
skilja þá væntanlega betur en áður
hvernig allt er í pottinn búið. Maður
verður að hafa sambönd, það er gald-
urinn. Raunar hefur mér alltaf fund-
ist þetta allt _ ósköp svipað og hjá
hænsnunum. Ég veit ekki hvort við
höfum það frá þeim eða þau frá okk-
ur, en svo mikið er víst að það er
engin tilviljun hjá okkur heldur hver
má gogga í hvern. Jafnréttið svokall-
:jða er bara á yfirborðimu. Ég held
það ha.fi verið asmerískur maður sem
lýsti svona jafnaðarmennsku þannig,
að allir yæru að vísu jafningjar ein
sumir væru bara meiri jafniragjar en
aðrir. En ég á líka eftir að sjá þarna
jafning sem ekki hefur botnlag,
miðju og kúf.
>að væri skelfing leiðinlegt ef
bankaraennirnir, þessir prúðu og vin-
sælu borgarar, höfnuðu í tukthúsiníu.
Eg held að flestum hafi fundist mál
staður þeirra ansi góður þegar þeir
gerðu uppsteytinn sællar minningar.
Við verðum að vona að hæstiréttur
líti jafn mildum auigum á mál beirra
og Halldór sakadómari. Ég kann ekki
lögin og veit ekki hvort hægt er
að dæma menn í tukthúsið fyrir
ski-óp. Ansi væri það iangt gengið.
1 tlendingum finnst Isienidingar
fremur fyrirferðarmikUr saimikvæm-
ismenn. Okkur er í þeim efnum gjarn
an líkt við Norðimemn, sem baula ein-
hver lifandis ósköp ef þeir komast í
brennivín. ísland flóir ekki í brenni-
yíni ef marka mé alþjóðaskýrslur,
en það er eins og okkur verðí meira
úr skamimtinum heldur en útlanding-
uim. Ég er hræddur uim við bauluim
eins og Norðmenn.
En ef bankamennirnir fara austur,
þá ættu þeir að minnstakosti ekki að
verða einmana. Ég veit ekki betur en
að sumir af þekktustu viðskiptavin-
um bankanna hafi einmitt verið með
Ég veit að maðuir á ekki að hlaupa
á eftir öllu sem útienidingar segja, en
um daginn frétti ég af einum sem
hefur verið búsettur hér um hríð og
kann orðið nokkurt hrafl í islensku.
Nýyrði sem hann bjó til fyrir jól og
sem hann notaði í þeirri trú að hann
hefði rétt eftir, bendir óneifranlega
í þá átt að hann hafi orðið fyrir sterk
um áhrifum af drykkjusiðum okkar.
Hann hélt að aðfangadagur jóla
héti áfenigisdagiur jóla.
kJ tundum getur þögn verið svo
skeifileg eða ömurleg eða vesalmann-
leg að hún orkar á okkur eins og
öskur. Þá má tala um glymjamdi
þögn. Þannig er þögn kirkjunnar þeg
ar hún sér ekki, heyrir ekki og má
ekki mæla. psköp held ég sé erfitt að
vera „kristinn" í suðurríkjum Banda-
ríkjanna svo að dæmi sé nefnt, eða
á Spáni skulum við segja þar sem
kiricjan er ein aif hækjum Franoos,
eða segjum til dæmis í Portúgai þar
sem hún stumrar yfir ellimóðum ein-
ræðisherra á meðan hann heldur á-
f ram að basla við að bæla niður flólk-
ið. Ósköp er kirkjan illa kristin þar
sem hún snýst einmitt á sveif með
þeim mönnum sem maður hélt ein-
mitt hún yæri borin til að útskúfa.
Morgunblaðið birti fyrir nokkrum
vikum mynd af lögregluforingja
nokkrum í Suðurríkjunum sem situr
klofvega á blökkukonu með reidda
kyLfu, en þrír lögreglumenn halda
konunni flatri á jörðinni og eru auk
þess að smeygja á hana handjárnum.
Þessi mynd var predikun, reiðilesbuir.
Hafi hún ekki stuggað við samvisku
okkar þann daginn, þá erum við sam-
viskulaus.
Svona mynd af svona atviki mundi
náttúrlega ekki sjást í blöðum aust-
antjaids ef hægt væri að heimfæra
hana upp á vinveitta þjóð, banda-
mann. >ar eru stjórnarvöldin ennþá
samviska fólksins. En ég nefni þessa
einstæðu mynd af því hún sýnir okk-
ur í fyrsta lagi hvernig blöðin geta
ef sivo mætti segja með einu hand-
taki lagt réttlætismáli lið, og í öðru
lagi af þvi hún lýsir á ógleymanleg-
an hátt. ástandi sem mér er ekki
kunnugt um að kirkjan í suðurríkj-
um Bandaríkjanna hafi ennþá haft
djörfung — og bróðurkærleika — til
að.fordæma í einu hljóði og afdrátt-
arlaust.
ií.ð lokum langar mig að segja
frá því að sex ára gömul stúlka sem
hefur veitt mér marga ánægjustund
var einmitt í þessu að reka höfuðið
inn um dyrnar til þess að segja mér
í óspurðuni fréttum, að nágranna-
kona okkar, sem ekki þarf að nafn-
greina, yæri að fara að vera við jarð-
arför.
„En", bætti stúlkan mín við um
leið og höfuðið hvarf úr gættinni,
„það á ekki að jarða hana."
SVIPMYND
Framhald af bls. 2.
vinnu við Vesturveldin og þá fyrst og
fremst við Frakkland, en Frakkar reynd
ust honum lengi vel þungir í skauti.
Gagnstætt þeim áhrifamönnum, sem
vildu gera jafnrétti Þjóðverja að skil-
yrði fyrir samvinnu við Vesturveldin,
hélt hann því fram að jafnréttið yrði
afleiðing en ekki undanfari samvinn-
unnar — og þar reyndist hann sann-
spár. Þannig fékk hann því framgengt,
»ð bandamenn hættu að jafna þýak iðju-
ver við jörð með því að Þjóðverjar gerð
wst að eigin frumkvæði aðiljar að Rulhr-
stjórninni, sem Vesfcurveldin komiu á
fót til að hafa eftirlit með þý2akum iðn-
.«ðjL  Síðar tók Kola-  og  stálsamsteypa
sexveldanna á meginlandinu við hlut-
verki Ruhr-stjórnarinnar, samkvæmt til-
lögu franska ráðherrans Kt>berts Schum-
ans.
Eftir að Adenauer hafði lagt til að
>jóðverjar ættu aðild að vörnum Vest-
urveldanna sumarið 1950, þegar Kóreu-
styrjöldin stóð sem hæst, féllst hann
strax á tillögu Frakka þess efnis, að
sexveldin á meginlandinu kæmu sér
upp sameiginlegu varnarkerfi, jafnvel
þótt það hefði í för með sér, að Þjóð-
verjar gætu ekki komið sér upp eigin
herafla eða átt beina aðild að Atlants-
hafsbandalaginu. Þegar franska þingið
felldi pessa tillögu rweð naumum at-
kvæðamun eftir áralangar umræður,
kom það af sjálfu sér, að Þjóðverjum var
leyft að koma sér upp herafla og ganga
í Atlantshafsbandalagið.
Mr essi málalok glöddu marga valda
mikla samstarfsmenn Adenauers, sem
litu á allt tal um náið samstarf við
Frakka sem heppilega leið til að end-
urheimta þýzk réttindi og vinna að upp-
gangi Þýzkalands. En þau urðu Aden-
auep mikil vonbrigði, því „Evrópu-huig-
sjón" hans var ekki byggð á því raun-
hæfa sjónarmiði, að hún gæti verið
heppilegt tæki til að vinna og varðveita
fulltingi Bandaríkjanna, heldur á því
grundvallarsjónarmiði, að hinar kaþ-
ólsku þjóðir meginlandsins ættu sameig-
inlegar erfðir og verðmæti, og á djúp-
rættri tortryggni hans í garð prússneska
hernaðarandans. Þeir sem líktu Adenau-
er við Bismarck (eins og Winston
Churchill gerði þegar hann kallaði Ad-
enauer   „mesta   þýzka   stjórnmálamann
eftir Bismarck") glöddu ekki hjarta
gamla mannsins. Hann var miklu skyld-
ari samlanda siínum úr Rínarlöndum,
Metternich, sem var síðasti mikli „Evr-
ópumáðurinn" af þýzku bergi biotinn,
áður en öld þjóðernisstefnunnar rann
upp.
Af þessum sökum virtist Adenauer
í fyrstu hafa lítinn áhuga á einni veiga-
mestu spurningu þjóðar sinnar, spurn-
ingunni um sameiningu Þýzkalands.
Þar sem margir and-kommúnískir Vest-
ur-Þjöðverjar áttu mjög erfitt með að
sætta þau tvö sjónarmið að efla hinn
frjálsa hluta Þýzkalands og halda dyr-
unum opnum fyrir endanlegri samein-
ingu alls landsins, þá var Adenauer
aldrei í vafa um, hvaða stefnu bæri að
taka. Endurreisn Vestur-Þýakalands oig
Framhald á bls. 13.
11. tbl. 1965.
• LESBÓKMORGUNBLAÐSINS    9
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16