Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						Margrét R. Bjarnason
SOLSKINSDAGITR
VIII SVARTAHAF
v
Y ið sátum 1 fjörunni og
hlustuðum á öldur Svartahafsins
renna sér léttilega að ströndinni,
freyðandi eins og kampavínið í
glösum okkar. Stjörnubjört nóttin
var þögul og hlý. Á morgun mundi
hver halda sína leið og þriggja daga
skemmtilegar samverustundir í
Jalta yrðu aðeins ljósmyndir í
myndabók.
Við höfðum komið saman laust upp
Úr miðnættinu til þess að synda —
ferðamenn, sem aldrei fyrr höfðu hitzt
og myndu sennilega ekki sjást framar —
og nú drukkum við skilnaðarskál í
tunglskininu. Við horfðum á eftir rúss-
neska lögregluþjóninum hverfa í myrkr-
ið. Hann hafði verið kallaður á vettvang
til þess að athuga þessa kolbrjáluðu
útlendinga, sem tóku upp á því að synda
um miðjar nætur, — en þegar hann hafði
gengið úr skugga um að við værum
nokkurn' veginn ódrukkin og héldum
ekki vöku fyrir bænum ,hafði hann sezt
miður og rabbað við okkur smástund:
„Rússum myndi aldrei koma í hug, að
synda á nóttunni, nema þeir væru útúr-
drukknir," sagði hann, „en þiS eruð víst
öðruvísi þarna fyrir vestan." Hann var
alveg sammála því, að ströndin væri
miklu fallegri á nóttunni, þegar fólks-
mergðin væri horfin. Þegar hann kvaddi
okkur sagði hann hálf treglega: „Ég
vildi að eitthvert ykkar gæti orðið hér
eftir í minn stað og ég fengi komizt
burt."
„En Jalta er yndislegur staður", sögð-
um við.
„Víst er hann það, en sá, sem verður
aff dveljast hér alla tíð. hættir að siá
fegurðina. Það er eins og að vera lok-
aður inni á heilsuhæli allt sitt líf. Mig
langar til að kynnast fleiri stöðum, bæði
hér í Sovétríkjunum og erlendis —
vildi geta farið og komið, eins og mér
sjálfum. sýnist, í stað þess að láta aðra
binda mig á bás."
Við höfðum oft heyrt kvartað yfir
þessu sama, alþýðufólk, stúdenta og
unga menntamenn, en höfðum vart
búizt við að heyra slíkt af vörum sovézks
lögreglulþjóns. Einhyer spurði, hvers
vegna hann bryti ekki af sér öll bönd
og brygði sér upp í næstu f lugvél. Hann
svaraði: „Þið hafið víst ekki verið lengi
í Sovétríkjunum?" Síðan kvaddi hann
okkur öll með handabandi og gekk burt.
•       •       •
N«
I ei, við höfðum ekki verið lengi
f Sovétríkjunum. Flest aðeins tvær til
þrjár vikur, en nokkrir í hópnum leng-
ur — Bandaríkjamenn, sem voru á ferða
lagi um Sovétrikin með sýningu á nýj-
ustu stefnum í bandarískri húsagerðar-
list. Meðal þeirra voru nokkrir, sem
töluðu rússnesku vel og höfðu þeir orð-
ið margs vísari um líf Sovétmanna. Sjálf
hafði ég aðeins dvalizt í Sovétríkjun-
um í tvær vikur, farið fljúgandi ofar
skýjum milli staða og staðið stutt við.
Jalta var síðasti viðkomustaðurinn, áður
en aftur yrði snúið til Moskvu og ferð-
inni  lokið.
Ég hafði komið flugleiðis til Simfero-
pol um miðjan dag — ásamt þremur
ferðafélögum úr fastaferð Intourist nr.
190 — þýzkum Gyðingi frá New York
og rússneskum hjónum, sem búsett voru
í S-Ameríku. Gyðingurinn Schickler,
hafði hvarvetna laðað að sér hópa barna
og unglinga, er hann tók upp Polaroid-
mvndavélina sína, smellti af þeim mynd-
III
Suiiiaiíiolliii „Livádla"
um og gaf þeim. Þótt kominn væri yfir
sjötugt lét hann sig ekki muna um
margra klukkustunda göngur — sagðist
ýmsu vanur eftir nær hálfs árs starf
í Asíu og Afríku, á vegum bandarísku
friðarsveitanna. Sorokin-hjónin höfðu
reynzt ómetanlegir f erðaf élagar. Án
rússneskukunnáttu þeirra hefðum við
eflaust verið eins og fiskar á þuxru landi
og varla séð annað en heljarmikil og
skrautleg Potemkintjöld. Frú Sorokin
var kona góðleg og móðurleg og hvar,
sem hún fór, komst hún í innilegustu
samræður við fólkið. Hún var fædd og
uppalin í Kanada af rússneskum for-
eldrum, sem tilheyrðu trúflokki frá
Ukrainu, er laust upp úr aldamótum
tók sig upp og fluttist til Kanada. Mað-
ur hennar hafði verið einskonar trúar-
leiðtogi þessa fólks, en orðið að yfir-
gefa Kanada af einhverjum ástæðum.
Sorokin kunni vel að meta gómsætan
mat og góð vín og tók stundum lagið,
er líða tók á kvöld — söng ósvikna
kósakkasöngva og rifjaði upp gamlar
minningar frá Ukrainu og söngferli sín-
um þar og erlendis. Var þá oft mann-
margt við borð okkar, því að ungir
Rússar virtust sólgnir í að heyra hann
segja frá og höfðu gaman af keisara-
legu skegginu, sem hann sneri upp á
í sífellu.
1 rá Simferopol til Jalta er um
þriggja klukkustunda akstur eftir fal-
legri leið um fjalllendi, þar sem skipt-
ast á smáþorp, trjágarðar og vínekrur.
Einnig er hægt að fara þetta á hálfri
klukkustund með þyrlu fyrir tiltölu-
lega lítið verð — en ekki hefði ég viljað
verða af því, að sjá Svartahafið blasa
skyndilega við, er við komum fram á
heiðarbrúnina — eða leiðinni í ljósa-
skiptunum niður brattar, gróðursælar
hlíðarnar. Rússar líkja Jalta gjarna við
hringleíkahús og er það ekki fjarri
sanni. Bærinn er byggður í stöllum í
fjallshlíð, sem Uggur í hálfhring fyrir
opnu hafi.
Krímskagi, sem tilheyrir nú Sovét-
lýðveldinu Ukrainu, er að mestu um-
kringdur hafi. Aðeins nokkurra kíló-
metra breitt eiði tengir hann megin-
landinu. Suðurströnd skagans er ná-
lega óslitin fjallakeðja — fellingafjöll
— og hæsti hryggurinn er Yala Dagh
næst ströndinni. LágJendið við strönd-
ina er aðeins 16 km. þar sem það er
t breiSast og víða ganga fjoll o'g klettar
; alveg í sjó fram. ,
Miðjarðarháfsloftslag er á þéssum
' slóðum og gróðurinn eftir því, olífutré,
! pálmair og'sýprúsviður við ströndiná 'eó,
\ eftir þ'ví sem.ofar dregur taka vjð beiki
i eikártegundii: og. álrn^iðiir. 'íóbaks- pg'.
' vínék^ur éru þarna^ yiðéttumilclar^ og',. í
i bruggstöðinni Massándra geta, ferða-
menn fen^ið a^ sniákka á'.hinuin ýmsu
tegúhdum gómsæ"tra  drykkja,  sem þ'ár
eru framleiddir, Rétt fyrir utan Jalta
er geysistór gróðurvísindastöð —
Nikitsky-garðurinn, sem grasafræðing-
urinn Khristian Khristianovich Steven,
lagði grundvöllinn að þegar árið 1912.
Hefur vísin4astarf verið Unnið þar
óslitið síðan cft eru nú taldar um 1 þús.
plöntutegundir í garðinum, sem er
fallega skipulagSur og skreyttur gos-
brunnum og tjörnum. Blómin Og trén
í garðinum eru víðs vegar að úr heimin-
um, úr öllum heimsálfum, og sum kom-
in mjög til ára sinna. Mun élzta tréð
í garSinum vera um þúsund ára gamalt.
T ið ókum upp að gistihúsinu
„OREANDA" um kvöldverSarleytiS. Var
mér vísað þar til herbergis með tveim-
ur sænskum stúlkum. Önnur þeirra var
þarna ein á ferð, bæSi til þess að „nota
sjóinn og sólskinið" og.til þess að afla
sér æfingar í að tala rússnesku, sem
hún lagði stund á við háskólann í Upp-
sölum. Var hún ekki sú eina í þeim
erindagerðum; viS áttum eftir að kynn-
ast fleiru ungu fólki, sem lagði kapp
á að læra rússnesku.
24'." aesemDer^'ÍððS
Anton Tsékov — höggmynd í Jalta
LESBÖK MORGUNBLAÐSlNS   H
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32