Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						•mína, er mér að mseta.
HERPRESTURINN: Við yður tala ég
ekki. Tilgangur yðar er of augljós.
(Við Courage.) En þegar ég sé yður
veita friðnum viðtöku eins og hann
væri einhver óþverradula, sem ekki
væri hægt að snerta, þá fyllist ég
heilagri reiði, því að þá sé ég, að þér
viljið ekki frið, heldur stríð af því
að þér græðið á því, en gleymið þá
ekki heldur máltækinu gamla! Sá sem
ætlar að samneyta fjandanum verður
að hafa langa ausu.
MUTTER COURAGE: Ég hef goldið
stríðinu mitt, en það hefur ekki verið
mér svo örlátt. Ég afbið mér a.m.k,
hýenunafnið, við erum skilin að skipt-
um.
HERPRESTURINN: Hvers vegna eruð
þér þá að harma að það er friður,
þegar annað fólk andar léttara? Er
það út af þessu gamla skrani þarna í
vagninum?
MUTTER COURAGE: Vörurnar mínar
eru ekkert gamalt skran, heldur lifi
ég á þeim og það hafið þér gert einnig
fram að þessu.
HERPRESTURINN: Sem sagt á stríðinu,
einmitt!
KOKKURINN (við herprestinn): I>ér
hefðuð getað sagt yður það sjálfur,
sem fullorðinn maður, að það á ekki
að ráðleggja fólki. (Við Courage.)
Undir þessurn kringumstæðum gerið
þér bezt í því að losa yður við þessar
vörur áður en að þær verða verð-
lausar með öllu. Klæðið yður og farið
strax af stað. Hér má engan tíma
missa.
MUTTER COURAGE: Þetta er mjög
skynsamleg ráðlegging, ég held að ég
geri þetta.
HERPRESTURINN: Af því að kokkur-
inn segir það!
MUTTER COURAGE: Því sögðuð þér
það ekki? Hann hefur rétt fyrir sér,
það er bezt fyrir mig að fara á mark-
aðinn.
(Fer inn í vagninn.)
KOKKURINN: Þar hafði ég betur, her-
prestur. Þér eruð ekki nógu snar, að
hugsa. Þér hefðuð átt að segja: Var
ég að gefa yður ráð? Ég ræddi í mesta
lagi um horfurnar! Þér skuluð ekki
reyna að stofna til slagsmála við mig.
Sliki 11 hanaat hæfði illa búningnum
yðar.
HERPRESTURINN: Ef þér haldið ekki
kjafti, þá myrði ég yður, hvort sem
það hæfir eða ekki.
KOKKURINN (fer úr stígvélunum og
tekur að losa fótvefjurnar): Ef þér
væruð ekki orðinn dauðans aumingi,
gætuð þér hæglega náð yður í brauð
á nýjan leik. Menn þurfa ekki á kokk-
um að halda, það er ekkert til að elda,
en menn munu trúa eftir sem áður,
þar hefur ekkert breytzt.
HERPRESTURINN. Herra Lamb. Ég bið
yður að bola mér ekki héðan. Síðan
ég lenti í þessu basli hef ég orðið að
betri manni. Ég gæti ekki prédikað
lengur.
(Yvette Pottier birtist, svart-
klædd, hlaðin skartgripum, geng-
ur við staf. Hún hefur elzt mikið,
íitnað og er mjög förðuð. Þjónn
fylgir henni.)
YVETTE: Sælir þið. Er þetta hjá Mutter
Courage?
HERPRESTURINN: Rétt er það. Og
hver gerir okkur þá ánægju að tala
við okkur?
YVETTE: Ofurstafrú Stahremberg, góðir
menn. Hvar er Courage?
HEIRPRBSTURINN (kallar inn í vagn-
inn): Ofurstafrú Stahremberg vill tala
við yður?
MUTTER COURAGE: Ég kem strax.
YVETTE: Ég er Yvette.
RÖDD COURAGE: O, Yvette.
YVETTE: Ætlaði bara að vita hvernig
gengi!
(Þegar hún sér kokkinn snúa sér
íurðulostinn við.)
Pétur!
KOKKURINN: Yvette!
YVETTE: Ja hérna, hvernig ert þú kom-
inn hingað?
KOKKURINN: t vagnalestinnl.
HERPRESTURINN: Einmitt, svo að þið
þekkizt? Náið?
YVETTE: Það hefði ég haldið.
(Virðir kokkinn fyrir sér.)
Þú ert orðinn feitur.
KOKKURINN:  Þú ert ná heldur ekki
tággrönn lengur.
YVETTE: Það er a.m.k. gott að ég hitti
þig, þorpari, þá get ég sagt þér hvaða
álit ég hef á þér.
HERPRESTURINN: Og dragið nú ekk-
ert undan, en bíðið með það, þar til
Courage kemur út.
MUTTER   COURAGE   (kemur   út  með
yður pfpuna.
HERPRESTURINN. Og reykt úr henni!
YVETTE: Það er gott að ég get varað
yður við honum. Hann er sá vc/ .ti sem
nokkru sinni hefur verið í Flandern.
Hafði kvenmann á hverjum fingri og
gerði þær allar óhamingjusamár.
KOKKURINN: Það er svo langt síðan,
það er varla s'att lengur.
YVETTE: Stattu upp þegar dama talar
til þín. Hvað ég elskaði þennan mann!
Og samtímis hafði hann eina litla
svarthærða í takinu, hún var hjólbein-
ótt, hann gerði hana óhamingjusama
líka.
Helga Valtýsdóttir og Jón Sigur björnsson (herpresturinn) á æfingu
allskyns vörur): Yvette!
(Þær faðmast.)  En hvers vegna ertu
í sorgarbúning?
YVETTE: Fer hann mér ekki vel? Mað-
urinn    minn,    ofurstinn,    lézt    fyrir
nokkrum árum.
MUTTER COURAGE: Sá gamli sem ætl-
aði að kaupa vagninn minn?
YVETTE: Eldri bróðir hans.
MUTTER  COURAGE:   Þá   ertu   ekki  á
flæðiskeri stödd.  Þar er þó ein sem
hefur  haft  eitthvað  upp  úr  stríðinu.
YVETTE: Það hefur nú gengið á ýmsu
hjá mér.
MUTTER COURAGE: Við skulum ekki
tala   illa   um   ofurstana,   þeir   vaða   í
peningum.
HERPRESTURINN   (við  kokkinn):   Ég
mundi   í   yðar   sporum   fara   aftur í
skóna.   (Við Yvette.)  Þér lofuðuð að
segja álit yðar á þessum herramanni,
Ofurstafrú.
KOKKURINN: Farðu nú ekki að koma
illu af stað, Yvette.
MUTTER   COURAGE:   Þetta   er   vinur
minn, Yvette.
YVETTE: Þetta er hann Pípu-Pétur.
KOKKURINN: Engin uppnefni, ég heiti
Lamb.
MUTTER    COURAGE     (blær):    Pípu-
Pétur,    Sá   sem   gerði   allt   kvenfólk
viUaust. Heyrið þér, ég hef geymt fyrir
KOKKURINN: Þér hef ég þó frekar
orðið til gæfu, sýnist mér.
YVETTE: Þegiðu, hryggðarmynd! Varið
yður á honum, hans líkar eru hættu-
legir fram í rauðan dauðann.
MUTTER COURAGE (við Yvette):
Komdu með mér, ég verð að losna
við þetta dót áður en verðið fellur.
Þú verður mér kannske innan handar
hjá herdeildinni, þú hefur svo góð
sambönd. (Kallar inn í vagnínn.)
Katrín, það verður ekkert úr kirkju-
göngunni, ég fer i þess stað á mark-
aðinn. Ef Eilífur kemur, þá gefurðu
honum eitthvað að drekka.
(Fer með Ývette.)
YVETTE (á förum): Að þessi líka mað-
ur skyldi geta leitt mig afvega. Ég
get aðeins þakkað það heillastjörnunni
minni að ég hef náð mér aftur á strik.
En að ég skuli hafa komið í veg fyrir
íyrirætlanir þínar í þetta sinn, það
verður reiknað mér til tekna hinum
megin, Pípu-Pétur.
HERPRESTURINN: Hér eiga við orðin:
Myllur guðs mala hægt. Og þér berið
yður upp undan sögunum mínum!
KOKKURINN: Ólánið eltir mig. Frómt
frá sagt, þá vonaðist ég eftir heitri
máltíð. Ég er langsoltinn, en nú tala
þær um mig og hún fær alrangar hug-
myndir um mig. Ég held að ég komi
24.  desember 1!)65
mér í burtu, áður en hún kemur aft-
ur.
HERPRESTURINN: Ég held það líka.
KOKKURINN: Herprestur, ég hef þegar
fengið   nóg   af  friðnum.   Mannkynið
ver^ður að ganga í gegnum eld og blóð,
því   að   það   er   syndum   hlaðið   frá
blautu barnsbeini. Það vildi ég, að ég
fengi aftur að brasa feitan hana handa
höfuðsmanninum, guð veit hvar hann
er  niður   kominn,   með   mustarðssósu
og svolitlu af gulrótum.
HERPRESTURINN: Með rauðkáli. Rauð-
kál með hanasteik.
KOKKURINN:   Það   er  alveg  rétt,   öa
hann vildi heldur gulrætur.
HERPRESTURINN:   Þetta   var  þöngul-
haus.
KOKKURINN: Þér borðuðuð alltaf með
góðri lyst.
HERPRESTURINN: Með ólyst.
KOKKURINN: Þér verðið a.m.k. að við-
urkenna að það voru herlegir tímar.
HERPRESTURINN: Það get ég kannske
viðurkennt.
KOKKURINN: Eftir að hafa kallað hana
hýenu, verður yður ekki vært hérna
Iengur. Hvert leitið þér þá?
HERFRESTURINN: Eilífur!
(Hermenn, vopnaðir lensum, koma
með   Eilíf.   Hendur   hans   eru   i
hlekkjum, 'hann er náfölur.).
Hvað hefur komið fyrir þig?
EILÍFUR: Hvar er mamma?
HERPRESTURINN: Inni í bænum.
EILÍFUR: Ég frétti að hún væri hérna.
Þeir gáfu mér leyfi til að sjá hana að
skilnaði.
KOKKURINN  (við hermennina): Hvað
ætlið þið að gera við hann?
HERMAÐUR: Ekkert gott.
HERPRESTURINN: Hvað hefur hann til
saka unnið?
HERMAÐUR: Hann brauzt inn hjá ein-
um bændanna. Konan dó.
HERPRESTURINN: Hvernig gaztu gert
þetta?
EILÍFUR:  Ég  fór nákvæmlega  að eins
og í fyrra skiptið.
KOKKURINN: En nú er friður.
EILÍFUR:    Haltu    þér   saman.   Má   ég
setjast, þar til hún kemur?
HERMAÐUR: Við höfum engan tíma til
þess.
HERPRESTURINN: I stríðinu var hann
heiðraður   fyrir   þetta,   hann   sat   til
hægri handar höfuðsmanninum. Þá hét
það dirfska! Væri ekki hægt að fá að
tala við varðstjórann?
HERMAÐUR:     Það     er     tilgangslaust.
Hvaða dirfska er það að ræna bónda
búsmalanum?
KOKKURINN: Það var heimsKu'legt.
EILÍFUR: Ef  ég hefði verið  heimskur,
þá  væri  ég  dauður  úr hungri,  fiflið
þitt.
KOKKURINN: Og fyrir ÖU hyggindin,
þá missir þú höfuðið.
HERPRESTURINN: Við verðum a.m.k.
að ná í Katrínu.
EILÍFUR: Látið hana eiga sig. Náið held-
ur í svolítinn snaps handa mér.
HERMAÐUR:   Það   er   enginn  tími  til
sliks, komdu!
HERPRESTURINN:   Og   hverju   eigum
við að skila til móður þinnar?
EILÍFUR: Segið henni, að það hafi ekk-
ert verið öðru vísi, segið henni að það
hafi verið það sama. Eða segið henni
alls ekkert.
(Hermenn fara með hann.)
HERPRESTURINN:   Ég  ætla   að  fylgja
þér síðasta spölinn.
EILÍFUR:   Ég  þarf   ekki   á  klerki   að
halda.
HERPRESTURINN:    Það    veiztu    ekki
ennþá. (Fer á eftir honum.)
KOKKURINN: (kallar á eftir honum):
Ég verð að segja henni það, hún vill
örugglega fá að sjá hann!
HERPRESTURINN: Þér ættuð ekki að
segja henni frá neinu. í mesta lagi að
hann hafi verið hér og komi aftur,
e.tv. á morgun. Þá verð ég kominn til
baka og get flutt henni sorgartíðind-
in.
(Flýtir sér burtu. Kokkurinn horf-
ir á eftir honum, hristir höfuðið.
Síðan gengur hann órólegur  um.
Framh. á bls. 17.
-LESBÓK MORGUNBLAÐSINS   15
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32