Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						FRA KALIFORNIU TIL MEXICO

H

ið fyrsta, sem menn taka eft-

ir, þegar komið er frá Bandaríkj-

unum að landamærum Mexieo er

einkennileg og annarleg lykt, sem

loðir svo_ við nærri alls staðar í

Mexico. Ég fór með áætlunarbíl frá

flotastöðinni í San Diego í Suður—

Kaliforniu og dvaldi næturlarígt í

amerísku fyrirmyndarborginni Cal-

exico áður en fara skyldi yfir landa-

mærin næsta morgun. Calexico er í

rauninni hluti mikíú stærri borgar,

Mexicali, sem er Mexicomegin, en

landamærin, sem aðskilja borgirnar,

liggja þvert yfir aðalgötuna. Vatn-

ið úr krönunum er hæft til drykkj-

ar og garðávextir tilbúnir til átu

í Calexico, en svo er ábyggilega

ekki í Mexicali. Greyhound—bílarn-

ir í Calexico eru hreinlegir og þægi-

legir, en strætisvagnarnir í Mexicali

eru skítugir, daunillir og helzt lít-

ur út fyrir, að þeir séu að grotna

niður.

Þetta er ein hlið málsins. Hins

vegar virðast hamborgararnir og

pylsurnar í Bandaríkjunum vera

bragðlaus matur í samanburði. við

sterkkryddaða og vandlega mat-

reidda mexicanska sérrétti. Greinileg

ur munur er á fólkinu. Ameríku-

menn sýnast sótthreinsaðir hvað varð

ar umgengni, vélamenningu og verzl-

unarhætti svo að jaðrar við að vera

ómennskt. Þrátt fyrir óþrifnaðinn,

dauninn og almenna fátækt líta

Mexicanar út fyrir að vera í meira

jafnvægi og vera ánægðari og Ev-

rópumanni finnst það að minnsta

kosti — þeir eru mennskari og eðli-

legrí.

Mexicali er þó víðast hvar ljót og

leiðinleg borg. Þar búa um 65 þús-

und manns. Hálfgerð eyðimörk um-

lykur borgina, en mikilvægi hennar

stafar fyrst og fremst af legu henn-

ar sem landamæraborgar. Vegna hins

háa gengis Bandaríkjadollarsins og

miklu lægra verðlags í Mexico er

heilmikið um smygl frá suðri til

norðurs. Meðan ég beið í 12 klst.

eftir lest í Mexicali lét ég klippa

mig fyrir 10 krónur, fyrsta mexi-

canska máltíðin kostaði 15 krónur

og þar sá ég fyrstu mexicönsku kvik

myndina — fallegustu liti, sem ég

hef séð — fyrii- 5 krónur. Fyrstu

áhrifin, sem ég varð fyrir í Mexico

minntu mig á blöndu Mið—Austur-

landa óg íítils sveitaþorps í Sovét-

ríkjunum.

Frá Mexicali til annarrar stærstu

borgar Mexico eru 2000 km — Guad-

alajara — í suður, og þaðan eru

enn 700 km til höfuðborgarinnar

Mexico City. Ferðin til Guadalajara

tekur um það bil 40 klst., en lest-

in er þrifaleg og þægileg með veit-

ingastað, vínstúku og svefnvögnum

og er yfirleitt furðulega ódýrt að

ferðast í Mexico. Leiðin liggur um

eyðimerkur, djúp gil, skóga og kakt-

ussvæði þar til komið er upp á há-

sléttuna míklu þar sem megnið af

þjóðinni býr. Um það bil helmingur

farþeganna voru Mexicanar, hinir

Bandaríkjamenn. Mexico er vinsælt

ferðamannaland, sérstaklega meðal í-

búa Kaliforniu.

Frá Kaliforniu til Mexico

Hætt er við því að það gleymist,

að það voru Spánverjar, sem fyrst-

ir fundu og námu land ekki einungis

í Kaliforniu, heldur og á því svæði,

sem nú heitir Arizona, Texas, CoIol-

rado, New Mexico og meira að segja

alla leið norður til Oregon og ekki

eru mikið meira en 100 ár síðan

þetta mikla landsvæði sameinaðist

Bandaríkjunum. Ég varð hissa, þegar

Ferðapistlar eftir Pétur Karlsson

Mexikanar í þjóðbúningum

Glæsilegar  stórbyggingar  í  Mexico  DÚy, höfuðborg Mexico.

Víða er fátæklegt um að litast eins  og þessi mynd ber með sér.

ég heyrði marga Bandaríkjamenn frá

Kaliforniu tala sæmilega góða

spænsku. Ferðafólkið í lestinni frá

Bandaríkjunum var undarlegt sam-

bland. Að undanskildum þremur

mönnum, sem voru á leiðinni til

Mexico til þess að tína greipaldin

virtust flestir vera að flýja eitthvað,

eða leita einhvers. E:nn var Zen-

Búddisti á leið til náttúrulækninga-

hælis eins og í Hveragerði, þarna

voru ungir meðlimir biblíufélags að

fara til náms í tungum þeim, sem

talaðar eru í Nýju Gíneu, norður

af Ástralíu, aðrir litu helzt út fyrir

að vera eiturlyfjaneytendur og einn

eða tveir voru greinilega mjög hrifn-

ir af sterka brennivíninu, sem búið

er til úr kaktus, sem nefndur er

Tekuila. Þetta voru samt sem áður

vinjarnlegar manneskjur, sem vildu

halda uppi samræðum og langaði

mjög að heyra álit útlendings á

stefnu Bandaríkjamanna í Viet Nam

(sjálfir áttu þeir erfitt með að

mynda sér skoðun). Varð mér þá

hugsað til sumra persónanna í sög-

um Steinbecks.

Guadalajara er vel skipulögð borg

með um það bil 750 þúsund íbúa.

Stendur borgin í 1600 metra hæð,

þar er ágætis loftslag, ekki of heitt.

Spánverjar stofnuðu hana árið 1542.

Þar eru mörg falleg torg, kirkjur

og aðrar minjar um hina fallegu ný-

lendubyggingalist Spánverja. í ráð-

húsinu eru nokkrar mjög lifandi

freskómyndir á veggjum og eru þær

eftir einn helzta listamann Mexico,

Orozco, en aðal viðfangsefni hans

er sjálfstæðisbaráttan snemma á 19.

öld, en erfitt er að túlka hakakross-

ana, hamrana óg sigðirnar, sem ofn-

ar eru í myndirnar. f Guadalajara er

frægur gleriðnaður og þar er stór

almenningsmarkaður þar sem bókstaf

lega allt fæst. Sagt er, að þaðan

séu „Mariaches" komnir, en þeir eru

frægir farandmúsíkantar, hópar lúð-

urþeytara, gítarleikara og söngvara,

sem eru algeng sjón á kaffihúsum

og gangstéttum víðs vegar í Mexico.

Talið er, að nafnið sé komið úr

frönsku (eða ensku) „mariage"

(hjónavígsla), en slíkir flokkar voru

fyrst hafðir sem skemmtiatriði í brúð-

kaupsveizlum. Það var í þessari borg,

sem mexicanska þjóðhetjan Hidalgo

lýsti því yfir, að þrælahaldi væri

aflétt í Mexico árið 1810 (nokkrum

árum áður en slíkt hið sama gerð-

ist iUSA).

Meðan á þessari stuttu dvöl minni

í Guadalajara stóð vakti það undrun

mína, að á einni og sömu sýningu

voru þrjár rússneskar kvikmyndir —

Svanavatnið, Otello og Trönurnar

fljúga — en því miður dró það úr

ánægjunni undir míðri sýningu, að

vélabilun varð og ennfremur það, að

mjáJmandi köttur gekk yfir sætin

allt kvöldið.

Frá Guadalajara ekur svefnvagn-

inn til Mexico City á u.þ.b. 12 klst.

og fer þá um leið 800 metra upp á

við þar til komið er upp í 2200

metra hæð. Þrátt fyrir þessa miklu

hæð miðhásiéttu Mexico sjást ennþá

hærri fjallatindar gnæfa til himins.

Hér varð ég fyrst fyrir þeim dular-

áhrifum, sem þetta hrífandi land er

svo þrungið af. í hálfrökkri morgun-

skímunnar lék margvísleg lögun

kaktusanna á ímyndunaraflið. Hér

og hvar sást einmanaleg vera með

stóran stráhatt, vafin í ábreiðu, því

að hér er kalt um nætur. Þar var

kannski asni, eða þá hundur að

klóra sér. Annars sást varla lífs-

mark fyrr en jaðar höfuðborgarinn-

ar birtist.                Framhald siðar.

-«»'

10   LESBÓK MORGUNBLAÐSINS

24. marz 1968

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16