Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						kl. IZ—1,30, og henr þá tirbelo'slutlm-

inn haldizt hinn sami hjá lærisvein-

um Nichirens í sex aldir. — En dag-

blöðin eru líka full af trúarlegu efni,

svo sem sagt var áður.

Einnig eru aðrir timar og önnur form

tilbeiðslu. Útvarp og sjónvarp virðist

engin áhrif hafa á aðsóknina. Við mið-

næturtilbeiðsluna er notuð gohonzou

bænin — og er þá úrvalslið safnaðarins

saman komið. Örfáir vestrænir menn

hafa hlýtt á miðnæturbænina, en einn

þeirra segir að hún mirtni á brimgný

við úthafsströnd í sterkum stormi.

Fimm þúsund talnabönd renna á milli

fingra hinna viðstöddu, tíu þúsund

hendur lyftast í senn til himins í á-

köllun hins eilífa, og allir sem einn

varpa sér flötum á gólfið í senn, og

ákalla sinn guð. Þessir fáu d:-aettir gefa

þó aðeins daufa hugmynd um það, sem

gerist í miðnæturbæninni.

Kraftaverk, einkum lækningar, fylgja

átrúnaði þessum, en talsverð mistök urðu

framan af sökum rangra sjúkdóms-

greininga, og aðgerða, sem fremur

sæma djöflum en mönnum, svo sem að

hoppa á kviðarholi sjúklinga o.s.frv. En

Soka gakkai kunna vel að meta vís-

indin og hafa snúið sér að skynsam-

legum rekstri sjúkrahúsa, sem sagt er

að séu jafn vel rekin og önnur.

Aðferðir til boðunar trúarinnar eru

fyrst og fremst samræður, mjög þolin-

móðar og rökfastar, með ríkulegum

fyrirheitum til þeirra, sem við vilja

taka, en aðvörunum til vantrúaðra,

ekki aðeins um illa vist annars heims,

heldur alls konar ógæfu í þessu lífi.

Reyndir menn segja líka að æskulýð-

urinn beiti hnúum og hnefum, slái

menn í rot, og ræði svo við þá, þegar

þeir rakna við. Þó mun þetta ekki vera

algeng aðferð, því lögreglunni er ekki

um hana gefið, og ónáðar þá, sem beita

henni. En samræður á götum úti eru

mjög algengar. Þeir sem í flokkinn

ganga verða að heita blindri hlýðni

og vinna eið að stefnu flokksins.

Um fórnfýsi Soka gakkai ganga hin-

ar furðulegoistu sögur, meðal annars

segir í blaðafréttum að það hafi ekki

tekið flokksmenn nerna þrjá daga að

safna sem svarar þrjú hundruð og sjö-

tíu milljónum íslenzkra króna til að

byggja einn af helgidómum sínum. Þótt

hér mætti draga nokkuð' frá, þá er all-

ut hugsanagangurinn gjörólíkur vorum,

sem vel getum unað því að heil borgar-

hverfi séu kirkjulaus í hálfan manns-

aldur. Þegar að verkum kemur, er

munurinn á sofandi mönnum og vak-

andi afar mikill.

Framandi trúarbrögð þekkja þeir,

enda verður ekki hjá því komizt í

landi, sem telur á þriðja hundraS trú-

arflokka, nýja og gamla. Þeir kunna að

nota einstaka ritningarstaði, og ekki

sízt ýms' siðferðileg frumatriði úr

kristni, en þeir líta á kristindóm og öll

önnur trúarbrögð reginvillur, er aðeins

leiði til glötunar. Því ber að forða mönn

um frá þeim og vinna gegn þeim á

allan hátt. Nú hafa tugir þúsunda Vest-

urheimsbúa tekið þessa trú á allra síð-

ustu árum, og verður fróðlegt að sjá

hvað út úr því kemur. Hin harða af-

staða Soka gakkai hindrar ekki út-

breiðslu þeirra i nútimanum, því þeir

hafa, sem kunnugt er, farið fram úr

öllum hinum nýju samblöndunarflokk-

u'm. En ef að líkum lætur, líða ekki

mörg ár unz þeir knýja dyra hjá oss.

Verður þá fróðlegt að sjá þau fagnaðar-

læti, sem hljóta að verða hjá vorum

frjálslyndu bræðrum hér á landi.

Jóhann Hannesson.

MANNUÐIN

Framihald af bls. 11

Mundi þá lögunum verða beitt! Varla.

Mundi ekki frekar sá verða uppi,

að þeir krefðust fjárhagsaðstoðar af

hendi ríkisins — þ.e. allra íslenzkra

gjaldenda — og   að   hún   yrði   þeim

veitt í krafti atkvæða þeirra?!!

Þannig er þá ástandið í hinu

kristna menningar- og velferðarríki

íslandi það herrans ár 1967 eftir

burð Krists, sem lagði áherzlu á, að

faðir hans á himnum bæri umhyggju

fyrir hverjum fugli loftsiris, og forn

biblíuhandrit herma, að sagt hafi, að

dýrin megni að bera sig upp við

skapara sinn. Það var og hann, sem

sagði: „Sælir eru miskunnsamir, því

að þeim mun miskunnað verða.". . . .

Hvað svo um hina?

Ef til vill mundu sumir sannir

vinir dýranna segja, að til lítils komi

að minnast á allt þetta. En ég vil

ekki láta það liggja ósagt, — ég vil,

að Dýraverndarinn sé raunhæf heim-

ild í framtíðinni um þá ævarandi for-

smán, hvert misræmi er á milli laga-

setningar um dýravernd og krist-

inna játninga annars vegar og sið-

ræns þroska og mannúðar hins vegar

nú á þessum dögum velsældar og bí-

lífis hjá þeirri þjóð, sem aðeins fyrir

fáum mannsöldrum lifði við öryggis-

leysi um alla sína hagi og þoldi

hungur, kúgun og kvöl um aldir.

LAUNSÁTIN

Framhald af bls. 9

var allstaðar — þessi höfugi, þungi og

áfengi ilmur. Og himinninn sjálfurnálg-

aðist gegnum fíngert laufnetið, sem

gældi við vanga hennar og augnalok,

flæktist í röknuðum fléttunum og kast-

aði skugga yfir augun, varð nærri, skilj

anlegri, annað fegurra tjald bak við

grasblæjuna.

Þetta var þyrnitréð þar sem þau

höfðu hitzt mörg önnur kvöld. Jafnvel

þótt ekki hefði verið ilmurinn af bæld-

um burknunum og tælandi angan villi-

jurtanna, hefði það vakið hjá henni

minningar, æstar og ástríðukenndar. En

nú var hún treg til og reyndi að finna

leið til að losa sig. Því hún hafði neitað

kafteininum og útlaganum og nú fannst

henni sem hún myndi vera að svíkja

þá ef hún gæfi sig á vald liðþjálfanum.

Þetta var ekki nótt ásta eða fórna, en

það hafði enginn þeirra og ekki heldur

maður hennar skilið.

„Það var illt að heyra! Hver veit

hvenær við fáum annað eins tækifæri,"

nöldraði liðþjálfinn á leiðinnL

Er þau komu að þyrnitrénu, réðst lið-

þjálfinn að henni með stóra holduga

vömbina, kyssti hana bak við eyrun,

framstæðum rökum vörum með stuttu,

stríðu yfirskeggi, sem kitlaði hana, Hún

hörfaði undan, en hann kreisti hana svo

fast upp að kvistóttum trjábolnum, að

henni fannst hún myndi ekki ná and-

anum.

„Nei, hættu! Menn þínir eru þarna

niðurfrá og maðurinn minn gæti komið,"

andmælti hún.

En liðþjálfinn vildi ekki hætta, „Hvers

konar leikur er þetta hjá þér?" spurði

hann reiður og reyndi enn að þvinga

hana niður á bakið.

Þannig fór hann alltaf að, án forleiks

eða fínna bragða, og þó án þess að

beita illu, naut hennar með grófu og

klúru orðbragði, sem hann neyddi hana

til að nota líka, af æ meiri ofsa þar til

ástríðan hafði algerlega gagntekið hann.

Á slíkum augnablikum tóku þessi orð

á sig annan blæ og skilning. Allt

gróft og blygðunarkennt hvarf af þeim

og eftir varð aðeins ómenguð girnd.

Henni var jafnvel ánægja að opin-

skáu blygðunarleysi hans. Þegar þau

voru einsömul eða ef hann leit á hana

að öðrum viðstðddum, fann hún greini-

lega hina óseðjandi kynferðislöngun

hans. Hann var reyndur, veraldarvan-

ur í því að finna upp örvandi og æs-

andi tilbrigði: bóndinn í honum, grófur

og durgslegur hafði óþrjótandi kynorku.

Vald hans í mörgum þorpum og karl-

mannlegur ofsi hans höfðu runnið sam-

an  og  orðið  hluti  af  honum  og  þessi

samsteypa hafði óumflýjanlega heillað

malarakonuna.

En í þetta skipti tók hún að streitast

á móti, allt að því harkalega. „Gerðu

svo vel að hætta — ég er öll á nálum

í kvöld."

En þar sem liðþjálfinn hélt áfram eins

og hann hefði ekki heyrt til hennar,

beygði hún sig áfram likt og hún ætlaði

að falla á kné eða leggjast niður, vatt

sig úr holdugum mjúkum höndum hans,

þaut af stað yfir burknana og kallaði:

„Kvöldverðurinn bíður — við fáum pita

— pita! Maðurinn minn bíður eftirykk

ur!"

Liðþjálfinn hraðaði sér á eftir henni

og traðkaði niður burknana. „Bíddu,

bíddu! Ertu gengin af vitinu?"

Hún var þegar að komast í hvarf nið-

ur stíginn. Hún heyrði hann koma más-

andi og blásandi á eftir sér, bölvandi.

Svo nam hann staðar og blés í hljóð-

pípu sína.

Hún linnti.á sprettinum og brátt heyrði

hún að baki sér glamur í vopnum og

skelli í trésóluðum skóm.

Liðþjálfinn og lögreglumennirnir

gerðu sér gott af pitanu og plómu-

brennivíninu, sem malarakonan bar þeim

Þeir minntust ekki á útlagana, þar sem

liðþjálfinn hafði haldið því leyndu fyrir

lögregluliðunum að malarinn og kona

hans væru viðriðin fyrirætlanir hans,

enda þótt þeir kynnu að hafa getið sér

þess til. Þeir fóru allir eftir þeirrireglu

að stundum er ýmislegt gert, sem allir

vita um en enginn talar um. Þessvegna

ræddu þeir um daglega viðburði, upp-

skeruna og veðrið.

Engu að siðum mættust oft dökk og

áköf augu iiðþjálfans og blítt og auð-

mjúkt augnaráð malarakonunnar og

henni var Ijóst að hann hafði fyrirgefið

henni þrákelknina um kvöldið en hann

skildi aftur á móti að hún myndi taka

skak

Hvítur leikur og mátar

Hvtur mátar í 2 Ieikjum

fúslega á móti honum einhvern tíma síS

ar.

Liðþjálfinn hafði staðið upp frá borð-

um og var að bursta brauðmola af bux-

um sínum, þegar skothvellirnir heyrðust

frá húsi kafteinsins. Þá rifjaðist það upp

að hundur kafteinsins hafði gelt af sí-

vaxandi ákefð fyrir nokkurri stundu, en

enginn hafði veitt því athygli.

„Kafteinninn er byrjaður aftur,"sagði

malarinn.

„Ah, já, kafteinninn," svaraði liðþjálf-

inn, eins og hann væri að samsinna ein-

hverju, sem malarinn hafði ekki sagt og

hafði ef til vill ekki óskað eftir eða get-

að sagt. „Einkennilegur maður: stór

menni og gáfaður en svo þverúðarfull-

ur og einþykkur."


Framkv.stj.: Sigfús Jónsson

Ritstjórar: Sigurður Bjarnason frá Vigur.

Matthías   Johannessen.

Eyjólfur   Konráð   Jónsson.

Ritstj.  fltr.:  Gísh   Sigurðsson

Auglýslngar:  Arm   Garðar   Kristinsson.

Ritstjórn: Aðalstræti   6    Sími   22480.

Útgefandi: H.f     Arvakur.   Reykjavik

Hvtur mátar í 2 lcikjum

Hvtur mátar í 2 leikjum.

Að þessu sinni birtum við f jögur skák-

dæmi og verður lausn á þeim i næsta

blaði.

24. marz 1968

LESJBÓK MORGUNBLAÐSINS   13

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16