Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						ISLENDMGUR
ætla ég mér að verða
VIOTAL   VIÐ   MOLLY   KENNEDY
MoIIy Kennedy
Þegar óperan Apótekarinn var sýnd
í Tjarnarbae síðastliðið vor, var þess
getið í fréttum, að búninga hefði teikn-
að og saumað Molly Kennedy. Það var
ekki einungis iþetta valinkunma ættar-
nafn, sem athygli mína vakiti — það er
eininig forvitnilagt^ og fréttnæmt, bsigar
leikhúslífi okkar íslendinga bætist nýr
starfskraftur. Og það kemur í Ijós, að
Molly Kennedy er írsk — sem sagt ná-
skyld okkur íslendingum, en ekki vill
hún kamnast við skyldleika við Kenin-
eyd-fjölgkylduna í Bandaríkjun.um; þeir
eru ættaðir frá Suður-írlandi, sagir hún
mér, sjálf er hún £rá hóraðinu Armagh
í Norður-írlandi.
Molly Kennedy stundaði háskólanám
í Bandaríkjunum og lagði þar stiund_ á
listasögu, hélt síðan aftur' heim til ír-
lands þar sem hún hlaut styrk til námis
í Tónlisitar- og leiklistarskóla Dublin-
borgar — The School of Music and
Drama. Að námi loknu þar, stofmaði
hún eigið fyrirtæki þar sem hún fram-
leiddi táningaföt; fyrirtækið stóð
í blóma, þegar hún gerði út hingað sína
fyrstu för ag sú för varð hemni örlaga-
rík. Hún er nú heitbundin Kristni Jó-
hannessymi, stud.. mag. og er þegar orð-
in sannari íslendingur en margur, sem
hér hefur slitið barnsskónum.
— Nú orðið finnst mér, að ég hafi
alltaf átt hér heima, segir Molly, mér
fínnst ég alls ekki vera meðal útlend-
inga hér á Islandi. íslendingum svipar
miklu meira til íra en annarra Norður-
landabúa, næstuim hver einasti maður,
sem ég mæti á götu, gæti vierið fri, og
það er ekki einasta rauði háraíliturinn,
það er andlitsfall og yfirbragð allt. Og
það er líka furðulegt, að hér á íslandi
hef ég lært meira um forn örlög Kelta
en ég lærði heima á írlandi, ég vissi
ekki, að saga þessara tveggja þjóða
væri svo samofin. Mér er sérlega hug-
Mkin sagan um Melkorku — vissuleiga
halda sumir því fram, að hún hafi
aldrei verið til, en það finnst mér ákaf-
lega órómantísk afstaða. Og þegar ég er
orðin íslenzkur ríkisborgari og þarf að
velja mér íslenzkt nafn, liggur þá ekki
beinast við, að ég taki mér nafnið Mel-
korka?
Táningraföt, sem Molly Kennedy teiknaffi  og  framleiddi  í  fyrirtæki  sínu  í
Dublin.
Faðir minn heitir Howard, svo að ég
mundi þá heita Melkorka Hávarðardótt
ir. Þannig gæti ég haldið í mína írsku
arfleifð um leið og ég garist íslending-
ur.
—   Finnst þér ekkert ógeðfellt að
þurfa að skipta um nafn, jafnvel þótt
þú veldir þér svo hljómfagurt nafn sem
Melkorka?
—  Ég er ekkert að velta vöngum yfir
því, hvort lögin eru óviðkumnanleg eSa
óréttlát. Um liaið og ég gerist Islend-
ingur, tek ég öUium afleiðingum af því,
hverjar sein þær eru.
—    Var starfið við óperuna fyrsta
starf þitt hér á laindi.
—  Hið fyrsta og eina enn sem komið
er. Það er erfitt fyrir útlendinga að fá
atvinnu hér á landi um þessar mundir
og það er auðvi'tað skiljanlegt, að í þess-
um lefnum verður fyrst og fremst að
gæta hagsmuna íslendinga, ein helzt lanig
ar mig til að fá að starfa að sérgrein
minni. Eiginlegt leikhússtarf hef ég ekki
unnið áður, þó að ég bafi lært til þess;
í leiklistarskólanum í Dublin vorum við
látin teikna búninga fyrir ýmis leikrit.
Þar tei'knaði ég m.a. búninga fyrir Tú-
THE THREEPEÍW OPERA
BRECHT
DORIMDA
FRU SULLtN
Fru PEACHUM
THE BEAUX' $>TRf\Tf\Gm
eft.r  FARQUHAR
Upppdrættir  að  leikbúningum,  sem Molly Kennedy gerði meðan hún var við  nám í The   School  of Music   aud
Drama í Dublin.
skildingsóperuna eftir Brec'ht. Þetta
starf í Tjarnarbæ fékk ég fyrir
einskæra tilviljun. Ég hljóp í skarðið
fyrir annan með tveggja vikna fyrir-
vara og bæði teiknaði og saumaði bún-
ingana sjóif. Það voru 14 búningar í
allt auk ýmissa smáatriða, svo að þetta
var kapphlaup við tímann, en ég var
•svo áneagð yfir að fá að vinma að þessu,
að ég taldi það ekki eftir mér. Og það
var lí'ka sérlega gaman að vinna að
óperu — þær krefjast yfirleitt íburð-
armikilla og litskrúðugra búniinga. í
Apótekaranum lagði ég áherzlu á
bleika, fjólubláa og ljósbláa liti og í
samræmi við það ákvað leikstjórinn að
baksvið skyldi vera ljósfjóluiblátt - leik-
stjórinn, Eyvindur Erlendisson, teiknaði
sjálfur leikmyndimar og þetta er enm
eitt skem'mtilegt sérkenni á íslenzku
þjóðlífi — hér verður hver einstakl-
ingur að vera sérfræðingur í mörgu,
— fámennið s'kapar fjölhæfni í hvierj-
um manni.
Svo var ég auðvitað viðstödd hverja
æfingu á óperunni, því að maður verð-
ur að fylgja búningunum eftir, ef svo
má segja, fullvissa sig um, að þeir falli
inn í hei'ldarmyndina og mörg smáatriði
þarf að athuga — það getur til dæmis
verið afleitt fyrir leikarann, ef hann á
að stinga hemdinini í vasann, að upp-
götva svo, að vasann vantar á flíkina.
Búningateiknari verður að skýrgreina
markimið höfundarins. Absúrd- leikihús
krefst súrrealistískrar umgerðar —
dæmi: Sköllótta söngkoman eftir Ionesco
og í Naislhyrningunum myndi ég klæða
leikarama  l'íkt   og   strengbrúður.
í Túskildingsóperunmi hæðist Breohit
aS þjóðfél'agsformi með því að nota
velþekktar týpur sem ytra form persón-
anna — þar sem svo innri maðuir þeirra
er í algjö'rri amdstöðu við ytra borðið.
Breoht gefur eimnig fyrirmæli um að
sýna heiti texta og atriða á upplýstri
töflu og fær þanmig fram einsk'onar
gervilífsmynd — vitumd um ýtktan raun-
veruleik. Ég reyndi að auika þessi á-
hrif með því að nota skæra grunnliti
— líkt og litskærir trédátar — og auka
hæðnina með því að leggja áherzlu á
sérikemini   hinnar   ytri  persónugerðar.
En maður verður alla tíð að hafa
augun opin, ég fer á söfn og leiksýn-
ing'ar tiil að læra; aHt sem orkar á sjón-
ina getur fyrr eða síðar komið mamni
að gagmi, ef maður gerir sér far um að
skilgreina áhrif, sem maður verður
fyrir. Það er ekki mægilegt að vera vei
að sér í listaisögumni og ýmsum tíma-
skeiðumi benmar, ef maður leggur ekkert
til sjálfur.
— Og fyrirtækið í Dublin?
—   Meðan ég stundaði nám í The
Söhool of Music and Draima í Duiblin,
ætlaði ég mér einnig að læra meira í
6   LESBÓK MORGUNBLAÐSINS
21. júlí 1968
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16