Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						ar og kirkju í Aðalvík, en fékk það

svar að tekið mundi til athugunar að

láta hann fá eitt af betri meðal-

brauðum landsins. Leiddi það til þess að

hann fékk Arnarbæli 1721 og hélt því

til 1756.

Ævisögu sína endar sr. Jón á þessa

leið:

Aðalvík f æddi mig

Eyri klæddi mig

Arnarbælið mæddi mig.

Lof sé Guði fyrir liðna ævi, lengi

hefur allvel gengið. Hann blessi það,

sem eftir er ævi minnar og alla mína í

Jesú nafni. ¦—

Um sr. Jón látinn kvað sr. Guðmund-

ur Torfason:

Munu ei margir

meira fjör:

sálar og b'kams

sæmdir en hann,

fær þessi fósturjörð

f agrar borið

menjar æ meðan

mannheimur sést.

Hauðurs var hann bætir

hvar sem dvaldi

Framhald á bls. 11

Ekki er óeðlilegt að láta mynd af einum  Arnarbælispresti  fylgja  þessari  grein.  Hér  sést  sá  söngglaði  sr.   ölafur

Magnússon í hópi 42 Arnesinga, er hann var að æfa í söng á Eyrarbakka í febrúar 1919.

Aðstoðarmaður sr.  Ólafs við söngkennsluna var hinn kunni organisti og söngkennari Kjartan Jóhannesson.

í lok námskeiðsins var haldin söngskemmtun í samkomuhúsinu Fjölni á Eyrarbakka að viðstöddu fjölmenni.

Neðanskráð nafnaskrá við myndina er eftir Felix Jónsson.

Efsta röð: Bjarni Eggertss. Laugardælum. Felix Jónsson, Núpum. Guðmundur Magnússon, Hrauni. Jón Þorláksson,

Kirkjuferju. Þorst. Sigurjónss. Stöðlum. Loftur Loftsson, Sandlæk. Stefán Jakobss., Galtafelli. Ketill Gíslason,

Reykjakoti.  Kristinn  Gunnarsson,  Eyrarbakka.

II.  röð: Ingólfur Þorsteinss. Eyvindartungu. Elín Pálsd., Eyrarbakka. Guðlaug Brynjólfsd., Eyrarbakka. Sigr. Elin

Þorkelsd. Eyrarbakka. Valg. Engilbertsd. Kröggólfsstöðum. Sólveig Gísladóttir, Vötnum. Sigríður Jakobsd, Galta-

felli. Helga Jakobsd., Galtafelli. Gottskálk Gissurarson, Hvoli.

III.  röð:Eyvindur Ingvarss., Laugarvatni. Magnús Þorsteinss., Eyvindartungu. Þorvaldur Ólafsson, Arnarbæli. Stefanía

Eggertsd. Laugardælum. Böðvar Magnússon, Laugarvatni. Vigdís Ólafsdóttir, Arnarbæli. Sigurgrímur Jónss. Holti.

Sigríður Gunnarsd., Eyrarbakka. Guðmundur Pétursson, Eyrarbakka.

IV.  röð: Jón Ólafsson, Eyrarbakka. Kjartan Jóhanness., St. Núpi. Jóhanna Ólafsdóttir, Eyrarbakka. Grímheiður Pálsd.

Nesi. Vilborg Eiríksd., Votamýri. sr. Ólafur Magnússon. Sesseljá Sveinss., Torfastöðum. Karen Guðjónsd., Eyrarbakka.

Ingunn Jónsdóttir, Eyrarbakka,  Sveinn Sveinsson, Torfastöðum.

V.  röð: Magnús Hanness., Eyrarbakka. Axel Gunnarsson, Eyrarbakka. Anna Sigurðardóttir, Hreppshólum, Lúvísa Ól-

afsd., Arnarbæli.  Hjörtur  Sigurðss.,  Króki.   Þóroddur   I.   Guðmundsson,   Núpum.

fá morguingjöf sína sagði Sigurður, að

hún væri lækurinn, sem remnur þar

milli bæjanna. Hann væri henni heim-

ill ef hún gæti flutt hann brott. Vel

gerði Sigurður við kirkju síma eins og

fram kemur í skoðunargerð þegar

Stieingrímur biskup vísiteraði Hjaila-

'kirkju á ferð sinni um Árnesþinig í

ágúst 1829. Ber lýising hans á kirkj-

unni með sér, að hún hefur verið hið

vaindaðasta hús og vel við haldið í hví-

vetna:

„Norðan megin við kórdyr er stúka

með panelverki að neðan, en pílára-

sett að ofan með strikuðuim breiðum

'listum. Fyrir henni er burð á hjör-

um af sama verki með hleypiloku af

járni að innan. Öll er hún prýðilega.

máluð með Ijósbiáum ag rauðum farva,

með lítilli töblu ísettri að framan af

s-nikkara og bildhöggvara verki nokk

uð gyllt og sett með fangamarki:

S.H.S."

Sýnir þetta að Hj allabóndinn hefur

látið afþilja sér og fólki sínu bekk

gegnt stólnum á líkan hátt og prests-

konan venjulega hafði í heimakirkju.

Nú skal vikið að kirkjuranar þjánum

í Ölvesi.

Sr. Sigurður Ingimundarson hélt

Amarbæli árin 1789-1820. Honum er

svo lýst í Prestaævum, að hann væri vel

igáfaður, spaklyndur og vel liðirin. Hanin

var þrekvaxinn meðalmaður á vöxt, álit

legur að sjá, afbragðs prédikari sinn-

ar tíðar og liðugit skáld. Kona hans var

Jórunn Sigurðardóttir presrts í Holti

Jónssonar. Hún var búkona hin mesta

og gerðust þau efnuð. Þau voru barn-

laus  en  ólu  upp bróðurdóttur Jórunn-

ar, Hólmfiríði Árnadóttur prests í Holti.

Hún giftist hinum kunna manni,

Magnúsi Beinteinssyni í Þorlákshöfn.

Ekki var sá ráðahagur sr. Sigurði að

skapi. Um þaf" kvað hann þessa vísu:

Falleg ertu, Fríða mín, með faldinn

bjarta.

Ávallt gej'ir illa skarta

óþokkinn með stríið svarta.

En seinna sætti sr. Sigurður sig vel

við tengdasoninn enda var Magnús hinn

merkasti maður, búmaður með afbrigð-

um og auðsæll og naut bæði virðingar

og vinsælda allra, sem honum kynnt-

ust. Meðal barna þeirra Hólmfríð-

ar var Gísli latínuskólakennari. Enn er

i Hjallakirkju rituð gullnu letri minn-

ingartafla um Magnús Beinteinsson, sem

Gísli sonur hans lét gera í Kaupmanna-

höfn 1847. Hún kostaði 45 ríkisdali.

Vel fór á með þeim sr. Sigurði og

nafna hans, kirkjubóndanum. Mun Sig-

urður á Hjalla fljótt hafa séð, að hyggi-

legast væri að koma sér vel við prest,

sem naut mikils trausts og hafði hvers

manns hylli í sóknum sínum. Hann var

alvórumaður og siðavandur við söfnuði

sína og kom af hinni svonefndu Hjalla

gleði, sem tíðkaðist hjá ungu fólki í Öl-

vesinu er sr. Sigurður gerðist þar prest-

ur. Samt va^ þar hvorki siðleysi né ó-

regla heldur leikir og söngur, spil og

dans. En ekki þótti sr. Sigurði það við

eiga að iðka slíkt í kirkjunni sjálfri.

„Reið hann til Hjalla seint að kveldi

dags og gekk þar í kirkjuna öllum að

óvörum. Hann kvaddi fólkið og bað það

með hægum orðum að hafa ekki drott-

ins hús til veraldlegrar skemmtunar,

því að slíkt væri Guði ekki þókn-

anlegt". Urðu hinir ungu menn við

bón hans þótt misjafnlega líkaði og

minntust þess jafnan síðan hve verið

hefði „ g'iatt á Hjaila" í æsku þeirra.

Eftirmaður sr. Sigurðar var sr. Jón

Matthíasson, Vestfirðingur að ætt og

hafði áður verið prestur á Stað í Aðal-

vík og Eyri i Skut^úsfirði. Sr. Jón var

stórbrotinn dugnaðarmaður, fjörmaður

hinn mesti, nokkuð drykkfelldur og

ertinn við öl. Átti hann í ýmsum brös-

um við Hjaliabóndann og eru skráðar

um það sagnir.

Sr. Jón segir frá því í ævisögu sinni,

sem prentuð er fmman við útfaranminn-

ingu hans, að þegar honum var veittur

Staður í Aðalvík 1812, var þar bær og

kirkja hvorttveggja gjörfallið af fúa og

vatnságangi „en af bláfátækri ekkju

ekkert að fá í ofanálag." Leitaði hann

eftir styrk hjá stiftyfirvöldum til að

byggja upp staðinn, fékk neitun „en

áfýsingu að taka þennan starfa á hend-

ur með lof orði uim meðm>ælin'gu og frama

ef ég gæti þetta af henidi leyst". Sr.

Jóni hraus hugur við þessu verkefni,

en það sýnir bezt kjark bans og dugnað

að „með mikilli áreynslu, hættuíerðum

og 1228 ríkisdala kostnaði gat ég loks

fyrir Guðs mildi og aðstoð þetta til

lykta leitt."

Eftir 5 ára yeru í Aðalvík fékk sr.

Jón Eyri við Skutulsfjörð (ísafjörð).

„Þar hef ég bezt únað hag mínum",

segir hann í ævisögu sinni. Sótti hanm

þá um greiðslu fyrir uppbyggingu stað-

."í 1 « *¦ ¦ -"¦


: ' '¦<¦¦-.. ¦¦¦'

¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦'¦¦-¦¦......

Minningartaflan yfir Magnús Beinteins-

son í Hjallakirkju.

Magnús Beinteinsson er fæddur í þenn-

an heim 21sta dag ágústmánaðar ár

1769. Hann varð hreppstjóri ókvongað-

ur í föðurhúsum á 27da ári aldurs síns

og var það allt til dauðadags. Hann

kvæntist 2an dag júlímánaðar ár 1807

og átti Hólmfríði Árnadóttur. Þeim varð

níu barna auðið sjö sona og tveggja

dætra. Hann dó 4ða dag júnímánaðar

ár 1840 og voru þá andaðir þrír af

sonum hans en sex barna börn hugljúf-

an fóður, og guðhrædd ekkja sári

djúpu særð, leitar í miklum missi líkn-

ar drottins á hæðum.

Hann var maður skynugur vel og hug-

vitsmaður góður. Hann var ráðvandur

maður og grandvar í orði og breytni.

Hann var friðsamur maður og vildi

áfallt koma þar fram, er hann sá að

beztu mundi gegna og þó var hann

jafnan kappsamur og fylginn sér, er

hann átti við illt að setja. Hann var

góðsamur maður og stoð og styrkur fá-

' tækra. Hann var vinsæll maður og hug-

þekkur öllum merkum mönnum. Hann

var trúrækinn maður og leitaði þeirr-

ar leiðar er liggur til Guðs. Sá lifir vel,

er lifir sér og öð>"um til yndis og nota

og friður og unan og fögnuður er með

þess manns önd.

Leggst andvana

lík í jörðu.

Völt er vera heims.

En á upphæðum

hjá alda föður

lifir sæls manns sál.

21. júlí 1968

LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 9

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16