Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						SMASACAN

Franíhald aí bls. 13

Hann andar að sér sjávarlykt. Sólin

er sezt, og hann veit af því. Kvöldset-

ursroði er á bláu skýjamistri út við

sjóndeildarhringiinn. Ekki ósvipað og á

breiðtjaldskvikmynd nema litirnir niálg-

ast og fjarlægjast. Það er dýpt. Hafið er

ólgandi litir. Hljómur þagnarinnar.

Hann finnur til tómleika.

Hann gengur heim á leið. Það kem-

ur stelpa á móti honum. Hún er falleg.

Hún kemur nær. Hann lítur á hana.

Hann er giftur, ekki dauður. Hann sér

af því að hann athugar það, þótt hann

láti ekki á því bera, að hún er vör um

sig: hreyfingar hennar eru þvingaSri,

hún er niSurlútari. Nú lítur hún upp.

Augu þeirra mætast. ÞaS er eins og

komið sé við auman blett. Hún heiur

græm augu. Hún er frumstæð á svipinn,

ögrandi en einnig biðjandi. Það fer

hlýja um hann, hann stærist, fellir and-

litið í sfcorður. Hún er farin hjá. Konan

hefur græn augu. Eða grágræn. Augu

hennar eru breytileg á litin. Það er

skömm að því að vita ekki almennilega,

hvernig augu hennar eru lit. En hún

notar augnsfougga, og þeir veita augn-

evipnum mismuinandi dýpt. Það er ekki

hægt að vera klár á því öllu saman.

Honum þykir vænt um hana. Það er að-

alatriðið. Það <er svo yfirgripsmikið, að

hann svimar af því að hugsa um það.

Það kemur fyrir að þau rífast. Hvern-

ig getur annað verið. Það er aðlögunar-

tímabil í lífi þeirra. Maður reynir og

reynir. Hún skilur ekki fjármál. Enda

er alikt ókvenlegt. Það er samt sem áður

ekkert, sem skyldar það til að halda

sér frá fjármálum. Það er sjálfsagt að

það reyni að setja sig inn í þau, ef það

vill. En þær eru einhvern veginn þann-

ig innréttaðar, að þaer geta það sár-

sjaldan. Hún sagði: „Já, já" og „ég er

inú svo vitlaus í þessum málum." Það

hripaði allt niður úr henni jafnóðum.

Hún fær heimilispeninga reglulega og

sér um amærri innkaup. Hún er fremur

hömlulaus gagnivart peningum, en heim-

ilisfriðurinn verður ekki seldur fyrir

smáar fjárupphæðir. Það þýðir ekki ann

&ð en standa sig, bæði heima og út á

við. Það verður að vinna sig upp. Það

Þýðir ekki að leka niður á skrifstofu-

stól og vierða eins og flaska í laginu.

Eins og margir láta sér nægja. Það verð-

ur að brjótast áfram og komast í há-

tekjustöðu. Til þess verður að þekkja

alla þræðina og kunna að hagræða

Þeim. Skipulagið á að sjá fyrir iþví, að

maður geti það ekki öðru visi enleggja

hæfilega af mörkum til samfélagsins.

Þeir, sem láta umhverfið að öllustjórna

sér, mega skaimmast sín. Hinir, sem

neyna að vinna sig upp, geta etoki verið

oieð sífeHdan móral, þótt baggar

annarra kynnu að þyngjast eitthvað við

það. Btoki ef fylgt er öllum reglum. Eða

flestum. Það eru ekki nema þessir stóru

karlar, sem ekki þurfa að draga undan

en gera það af einskærri úrkynjun,

þieir eru hinir óheiðarlegu. Hinir, sem

eru bláskínandi fátækir, en ætla að

settu marki, til dæmis einbýlishúsi og

völduim bil, nema svo staðar og njóta

efnahagslegs sjálfstæðis, peir eru heið-

arlegir. Og maður verður að kunma að

þola stressið. Maður verður að vinna

úr svefninum og í hann.

Hann er kominn heim undir blokk-

ina. Hann mætir stelpu. Hún er á svip-

inn eins og ambátt, sem verið er að

bjóða upp á persnesku markaðstorgi.

Það rennur upp fyrir honum, að gremj-

an, sem grenj í krakika uim hanótt

vekur, konan upplituð að morgni og

•sunduryrði þeirra, leysa úr læðingi orku

innra með honum. Og þá orku hlýtur

að mega beizla, eins og aðra orku. Hana

mætti einnig nýta til að opna sér leið-

ir með. Hann er ekki eiinn í sókn sinni,

hann hefur konuna, og skilningur hvors

fyrir sig hlýtur að verða hinu til glöggv

unar. Já, þau eiga sameiginilegan morg-

undag.

SKAK

Skák þeirra Freysteins Þoi'bergsson-

ar og GuSmundar Sigurjónssonar í

Fiske-mótinu var mjög skemmtileg, en

fékk óvæntan endi.

Guðmundur

Freysteinn

Þannig var staðan eftir 28. leik hvíts

Svartur lék nú 28. — Rd3 (Svartur

finnur ekki góða reiti fyrir R og reyn-

ir því að fiska í gruggugu vatni). 29.

Rd4 Hxd4 30. Hxd4 Rel 31. Bxh6f Kh7

(Ef 31. — Kxh6, þá 32. Dd2f og næst

DxRel) 32. Dcl Rxg2 33. Bf8 (Hótar

máti í 2. leik) 33. — Dxe5 34. Hd8??

(Hvítur, sem var hér í miklu tímahraki,

ruglar nú leikjum. Eftir 34. Dh6f Kg8

35. Hd8! er sv. óverjandi mát„ eða miss-

ir lið. T.d. 35. Delf 36. Kh2 De5f 37.

Í4!) 34. - Rf4. 35. De3 Dg5 36. Kfl Db5

37. Kgl Dg5 38. Kfl Bg2 39. gefið.

f skák þeirra Szabo og Guðmundar

Sigurjónssonar kom upp eftirfarandi

staða eftir 21. leik hvíts.

Svartur lék í þessari stöðu 21. —c5!

(Fórnar peði til aS opna línu fyrir

drottningarbiskupinn). 22. Rxc5 Hxc5!

(Nú fórnar sv. skiptamun). 23. bxc5 Rf3

(Glæsileg mannsfórn. Ef hv. leikur nú

24. gxf3 fylgir Dh3 og hv. er óverjandi

mát, því ef hann lokar fyrir B á M

opnar hann um leiS línu fyrir B á b7

og sv. mátar á g2). 24. Bxf3 Bxf3 25.

Re2 (Ef hv. tæki nú B leikur sv. enn

sem fyrr Dh3 og eftir f4 kemur nýr maS

ur til skjalanna, nefnilega Rg4 og hv.

verSur mát á h2). 25. — Re4 (Svartur

fylgir fast eftir) 26. Rg3 Rxd2 27. gxf3

Rxf3 28. Kg2 Dc6 29. e4 Rxel 30. Hxel

Bxg3 31. hxg3 He5 32. Hdl (Hv.

fær ekki valdað bæði peðin). 32. — Hxc5

33. Hd8 Kh7 34. De2 f5 35. Hd4 Hc4

36. Hxc4 Dxc4 37. Dxc4 bxc4 38. Kf3

g5 39. exf5 h5 40. Ke4 c3! og hv gafst

upp.

Já, íssins vetur yfir jörð mun falla,

og allt skal hljóðna', er fyr var djarft og kátt,

og engin lengur gleðihrópin gjalla,

hvert gunnreift heróp þagna' í dauðans sátt. —

Á klettum brýtur, kvöldi fer að halla,

og kulið blæs úr loftsins opnu gátt.

Nú leggur rökkur reyk um tinda alla

frá rauðum sólarkyndli' í vesturátt. —

Á öðrum ströndum, handan hafs og fjalla,

í heiði sólin skín um loftið blátt.

(Úr „Handan storms og strauma).

Det lakker imod höst, og marken félmer,

og sommergrödens magt nú stár for fald.

Jeg hörer stemmer synge triste salmer

om visnen her i dödens skygge-hal.

Ja, isens vinter over jord skal falde,

og stilnes alt, som för var djærvt og glad,

og længer ingen glædes-ráb skal gjalde, —

og ethvert krigsráb tystne i dödens stad.

Mod klipper bryder söen. Dagen svinder.

En bride ud af luftens ábne vrá.

Nu stár der skumrings-rög om alle tinder

fra solens röde fakkel vesterpá. —

Pá anden strand bag havet solen skinner

i skyfri glans fra himlens dybe blá.

(Oversat af Jakob Jóh. Smári).

JON SVEINSSON

Framhald af bls. 10

—  Já, þú hetfur víst rétt fyrir þér

í því.

—  Má ég spyrja, ætlið þér, faðir

að taka iþátt í þessum ketmnanafundi?

—   Já, vissulega. En álitið á þéx

er það, að þú haifir teikið miklum

breytinigum til hins verra. Og að

bafa þig gangandi um hér sem dýrl-

ing — það getum við ekki.

—   Eg igæti þá í versta tilfelli

byrjað að syndga svolítið aftur.

—  Þú ert víst nógu mikiil synda-

selur fyrir, svo að þú þarft víst

ekki að geira þér sérstakt ómak iþess-

vegina, sagði séna Jón.

—  En viljið þér ekki nefna þeitta

misð einlkunnÍTnar á fundinium.

Hann tof aSi því.

Næöta dag kallaSi hamin á imig er

við lékum fótbolta í löngu frímínút-

unum:

—   Nú erum viS búnir að halda

ftuidinn.

Hana nú! hugsaði ég.

—   Séra Holzapfel var mjög and-

vígur þér. Bn hann hefur nú ekki

svo mikið áhrifavald eftir að hamn

reyndi að taka magisterigráðuna við

háskólann og kolféll! Þú þarft ekki

að veira hræddur. ViS höfum ákveð-

ið að taka vægilega á þér.

—  SögðuS þér þá >þetta um að ég

mundi fá fyrstu einkunn?

Séra Jón brositi ismeygilegia.

—  Já, ég gerSi það, hvíslaði hamn.

Fulilkominin idíót, leins og þú sagðir

við Seppelin, er ég nú samt sem

áður ekki. En það er s-vo fátt, sem

er fullkomið í þessum heimi. Við

verðuim að lifa í voninni um þann

næsta.

Hjörtur Halldórsson þýddi

21. júlí 1968

LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 15

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16