Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						D
'ÖHt
XJesendur dagblaðanriia eru vel
kunnir hinum tíðu blaðadeilum, sem
kvikna jafnt af helztu og afdrifarík-
ustu deilumálum varðandi þjóðarhag,
heimsmálum, eilífðarmálum og smávægi-
legustu dægurmálum. Oft magnast
deilurnar furðu skjótt og verða loks
svo illskeyttar og ofstopafullar að rit-
stjórarnir taka í taumana og stöðva
birtingu á greinum allra aðila. Og hitt
kemur lika fyxir að jafnframt því að
taka æ meira rúm í blöðunum verða
pistlarnir sífellt langdregnari og leið-
inlegri þegar frá líður. Heilmikill fjöldi
riddara, knapa, skósveina og liðsfor-
ingja gefa sig fram þar til að lokum
að enginn man almennilega hvert var
upphaflega tilefni hríðarinnar og þeg-
ar allir eru farnir að berjast við alla
kemur það ekki ósjaldan fyrir að liðs-
menn þvæla bröndunum ýmist fyrir sín-
ar eigin eða annarra manna lappir og
stríðið koðnar niður í helbera vitleysu.
Én þess eru þó dæmi að ritstjór-
arhir hafi síður en svo á móti því að
deilurnar dragist á langinn og gildni
óðum. Og eru þá kátastir þegar höfund-
arnir sýna hinar ægilegustu hiið sína,
svo að almenningur bíður í ofvæni eftir
næsta blaði til þess eins að dást að
fíflaskaþ samborgara sinna. Þetta er
þegar hinir vígmóðu og málglöðu bar-
dagamenn heyja langvinnar orrustur
— í auglýsingadálkunum.
Þess eru nú færri dæmi en áður var
að kaupsýslumenn eða aðrir bítist á
auglýsingasíðunum, og ólíkt eru skær-
ur auglýsenda orðnar daufari heldur
en fyrrum — tii dæmis fyrir 79 árum
þögar sú ritdeila hófst á baksíðu ísa-
foldar sem nú verður greint f rá.
Hér var eins konar bjórmál á ferð-
inni. Allt var það þó annars kyns held-
ur en stríðið sem nú hefur verið háð í
tvísýnu um stund, hyort leyfa eigi inn-
flutning og bruggun á áfengu öli hér á
laindj, því að á þessum tímum drukku
menn hér eins mikið af bjór og þeir yf-
irleitt höfðu lyst eða ráð á. Um margar
tegundir var að velja og vitanlega bar
mqnnum ekki saman um hver þeirra væri
ljúffengust. Helzt var það gamli Carls-
berg, sem svo var nefndur, sem virð-
ingar naut að marki. En í sumarbyrjun
1889 kom það heldur betur á daginn að
í Reykjavík voru tveir kaupmenn sem
vpru hreint ekki á sama máli um ágæti
annarra bjórtegunda.
Baráttan stóð um tvær öltegundir,
sem fæstir munu kannast við núna,
nefnilega hið prýðilega el frá brugger-
íinu í Rahbeks Allé í Kaupmannahöfoi,
sém W.O.Breiðfjörð seldi „eptir kúnst-
arinnar reglum" — og Marstrands L.ag-
eröl, sem Helgi Jónsson hældi á hvert
reipi og afgreiddi að sögn í sfcríðum
straumum í Aðalstræti 3. Að minnsta
kosti auglýsir hann það í Isafold mið-
vikudaginn 6. febrúar 1889:
MARSTRANDS LAGERÖL
Einungis einn kaupmaður í bænum
hefir ii ú til sölu
I»ETTA ÁGÆTA ÖL.   ,
f hinu nýja mánaðarblaði sem hið
svenská bruggarafjelag gefur út, minn-
ist formaður fjelagsins hr. A. Bjurholm
þannig á
MARSTRANDS LAGERÖL:
„Það er ugglaust HIÐ BEZTA ÖL,
sem bruggað er í Danmörku, næst gamla
Garlsberg. Það gengur næst hinu ekta
og bezta baierska öli, bæði hversu
hreint það er og kraptgott." — í þýzka
blaðinu „Brau-Industrie" 19. aug. er
þess getið, að
MARSTRANDS LAGERÖL
var  sú eina  öltegund, sem  Þjóðverjum
þótti líkjast sinu bezta heimagjörða baj-
erska öli, og drukku því ekki annað öl
þegar þeir komu til Hafnar að sjá sýn-
inguna.
Með því að jeg er sá einasti kaup-
maður í Reykjavik, sem hefir öl þetta
til sölu, vona jeg menn kaupi það og
reyni.
Jeg skal geta þess, að ég hef einnig
fengið nýja og kostulega
AFTÖPPUNARVJEL,
svo afhending  ölsins  geti  gengið fljótt
og   hreinlega,   án   þess   ölið   missi   hið
minnsta af  sínum  hreinleik  og  krapti.
10 FLÖSKUR KOSTA 1,50 KR.
Reykjavík (Aðalstræti 3), febr. 1889
HELGI JÓNSSON.
Hljóð úr horni.
Nú líður og bíður og Reykvíkingar
gera sér glaðan dag við Marstrands
Lageröl og „fín, hlátursstyrkjandi
skemmtistykki" í Good-Templarahúsinu,
veðurathuganir og „léttlyndis-slags-
mál" eins og gengið hefur án nokkurs
vanza í langan tíma.
Svo verður það um miðjan maí að
Helgi Jónsson byrjar auglýsingaher-
ferð. Hann flennir á baksíðu ísafoldar
nokkrum sinnum ítrekun til lesenda um
„þetta ágæta öl", telur upp lofsamleg
ummæli sænskra manna og þýzkra, lýs-
ir tækni sinni við geymslu og afgreiðslu
ölsins og klykkir úr með því að geta
um fáeiniar medalíua- og heiðursskjöl
sem þessu prýðisöli hafi hlotoazt í út-
löndum.
Skömmu síðar birtist auglýsing í ísa-
fold. Með henni er nákvæm mynd af
ölflöskumiða. Myndir voru fátíðar í
blöðunum á þessum tima. Þarna stend-
ur:
HIN EINASTA ÖLTEGUND
sém     f jekk     medaliu     á     sýningunni
í K.höfn 1888 er frá bruggeriinu
í RAHBEKS ALLÉ:
þeir einu, seni færir eru til að dæma
um öl, eru K.hafnarbúar. Einasti útsölu-
maður hjer á landi, og sem hefir lært
að aftappa öl eptir kúnstarinnar regl-
um, og selur það í stærri skömmtúm
með f abríkupris, er
W. O. BREEBFJÖRÐ, REYKJAVÍK.
En nú er fjandinn laus. Og þrátt fyr-
ir það að smáklausa Helga Jónssonar
láti lítið yfir sér á baksiðu næstu ísa-
foldar, líður ekki á löngu þar til bjór-
málið hefur að fullu dregið athygli les-
enda frá hinum eldgömlu tilkynningum
um „Búkaffi" — „Tóuskinn" — „Kína-
lífs-elixír" — „Klyfsöðla" — og „Leið-
arvísi   til   lífsábyrgðar".   Helgi   skrifar:
Kaupmaður W.Ó.Breiðfjörð auglýsir í
síðustu „ísafold", að öl frá Rahbeks
Allé, Khöfn, sje hin einasta öltegund,
sem f jekk medaliu á sýningunni í Khöfn
1888. ÞETTA ER ÓSATT: því þetta öl
fjekk aðeins 2. verðlaunapening, og er
enda talið siðast í röðinni af öltegund-
um þeim, frá 12 „bruggeríum", alls er
fengu verðlaunapeninga, eptir því sem
segir í hinu nýja mánaðarblaði, er hið
sænska bruggaraf jelag gefur út.
Þar er það einnig tekið fram, að
MARSTRANDS LAGERÖL, sem undir-
skrifaður hefir nú til sölu, gangi næst
Gl. Carlsberg að gæðum af öllu dönsku
öli, enda sje Marstrands „bruggerí" hið
eina „bruggerí" í Khöfn, sem bruggar
jafnmikið af öli og öðrum maltdrykkj-
um, sem GI. Carlsbergs-bruggeríið (nál.
200.000 tunnur á ári).
HELGI JÓNSSON.
Aðalstræti 3.
Medalíusvikin upplýsast.
W.O.Breiðfjörð gerir sér ljóst að
Helgi hefur vígbúizt. Hann birtir sömu
auglýsingu og áður í næsta tölublaði
fsafoldar. Neðan við er þessi athuga-
semd:
Vill ekki kaupm. HELGI JÓNSSON
sýna mjer medalíu þá, ér Marstrands-
lager-öl fjekk á sýningunni í Khöfn í
fyrra? Medalía sú, er bryggeríið í Rah-
beks Allé f jekk, er meiri vottur Um
ágæti þess, en lof keypt af mánaðar-
lappá.
W. O. BREIÐFJÖRÐ, REYKJAVÍK.
Nú er ritdeilan að komast vel' á skrið.
Enn birtir Breiðfjörð sömu auglýsingu
um medalíuna í Khöfn og einstæða hæfi
leika Khafniarbúa til dóma um öl í
næstu fsafold. Beint fyrir neðan er þessi
grein:
Þegar hinn eini útsölumaður hjer á
landi og sem hefir lært að af-
tappa öl eftir kúnstarinnar reglum, sem
sje herra W.Ó.Breiðfjörð, er nú bú-
inn að sýna mjer kaupsamninginn við
mánaðarlappann sem hann talar um, um
lof um MARSTRANDSLAGERÖL, þá
skal jeg sýna honum finni medaliu
fyrir það frá sýningunni í fyrra i Khöfn
heldur en þessa medalíu af OðRUM
flokki, sem hann er að raupa af fyrir
hönd bruggerisins í Rahbeks AUé. En
4 medaliur frá öðrum sýningum í öðr-
um löndum, sem MARSTRANDS-
LAGERÖL hefir fengið get jeg sýnt
honum skilmálalaust, hvenær sem hann
vill, og eru þær allt eins góður vottur
um ágæti ölsins.
HELGI JÓNSSON.
Aðalstræti 3.
W.O.Breiðfjörð svarar umsvifalaust í
næsta  tölublaði,   laugardaginn   8.   júní:
ÞAð ERU EINUNGIS SÚRIR
GRÆNJAXLAR, sagði R., þegar hann
náði ekki í hin sætu vínber. Herra Helgi
Jónsson lofar mjer að sýna mjer fínni
medálíu fyrir Marstrandslageröli frá
sýningunni í Khöfn í fyrra, ÞÓ ÞAð
FENGl ALLS ENGA MEDALÍU, enþá
er BRUGGERÍIð í RAHBEKS ALLÉ
fjekk, þegar jeg hef sýnt honum lof-
kaupssamning Marstrandslageröls við
mánaðarlappana. Jeg get hugsað mjer
að hann fái svo og svo margar prs. ef
herra H. Jónsson fær 25 prs fyrir að
telja mönnum trú um þá óhæfu, að
Marstrands-lageröl sje medalíusæmt á
sýningunni í Khöfn i fyrra. Herra Helgi
Jónsson verður að vita, að það er sitt
hvað, sannaS ágæti með heiðursmedalíu,
ellegar lof, keypt mánaðarlega.
W.  O.  BREIÐFJÖRÐ.
Nú er Helga Jónssyni nóg boðið.
Hingað til hafa deilurnar verið málefnia-
legs eðlis, en nú skiptir um og báðir
aðilar hervæðast að fullu. Það er, eins
og íslendingar vita, hafnar eru per-
sónulegar dylgjur og köpuryrði, skít-
kastið er skammt undan og öll hin stór-
fenglega skrautsýning sem því jafnan
fylgir. Hingað til hafa deilurnar eininig
verið á hinum venjulega auglýsinga-
stað, baksíðunni, en nú ræðst Helgi í
það fyrirtæki að kaupa álitlega auglýs-
ingu á forsíðu ísafoldar, innanum frétt-
ir af Bismarc, Friðþjófi Nansem, Viktori
Emanúel, Carnot, Umbertó og Krist-
jáni IX:  •
MARSTRANDS LAGERÖL
sem öðlazt hefur 4 medalíur á ýmsum
sýningum víðsvegar í heiminum
aftappar
HELGI JÓNSSON
(Aðalstræti 3, Rvík)
með   hinum   fullkomnustu   aftöppunar-
8 LESBÓK MORGUNBLAÐSINS
35. águst 1908
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16