Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						Leifar gamla  bæjarins sjást á hlaðinu: Frambyggð stofa byggð
1914, stendur ein eftir og torfveggur hægra megin. En það er sízt
af öllu til lýta. Þetta gamla hús er eins fallega málað og önnur
hús á bænum.
Hlaðan   á   Stóra-Hamri  I  ásamt  smáhúsi  fyrir   dásilvél   og  súg
þurrkunarblásara.   Mikil   olíubrák   og   óhreinindi   vill   safnast   í
kringum slíkar vélar, en hér sást ekki sletta né blettur á hvít-
máluðum   veggjunum.   Utan   dyra   er   vallgróið   alveg   upp   að
veggjunum.
«»BW^P»S«!»íiíSM;»te!<;: ¦:&!.:¦,:¦ j.f. -V W»f vk:.i'SirfáSMi
Varla mun þörf á að rifja upp, hvernig oft er umhorfs kringum
bílskúra og vélageymslur á bæjum. En hér í kringum bílskúrinn
á Stóra-Hamri II sást ekki svo mikið sem einn nagli. A þrjá vegu
er grasi gróið upp að veggjunum, en  rennislétt,  malborið hlað
fyrir  framan.
SIGURÐUR  SVEBRIR PALSSON
_l B
;J221__1
Bunuel
og
Tristana
Hænsnahúsið á Stóra-Hamri I stendur drifhvítt í grænu túninu.
Frágangur og viðhald er þar með sömu ummerkjum og annars-
staðar á bænum.
Þegar Bunuel lauk við Viri-
diana 1961 var hann ákveðinn
í að halda áfram að gera mynd-
ir á Spáni fyrir landa sína. Átti
næsta mynd hans þá að vera
Tristana, en þegar spænsk yf-
irvöld töldu sig loks komin til
botns um efni Viridiönu, lögðu
þau blátt bann við að Bunuel
fengi að halda áfram með Trist-
ana, þó að undirbúningur væri
koniin vel á veg. Bunuel varð
bæði hissa og sár. Hann fer þá
úr landi og næsta mynd hans
varð EI Angel Exterminador,
gerð í Mexíkó 1962, og Trist-
ana var á góðri leið inn í for-
tiðina.
En framleiðendurnir, Epoca
Films, voru ekki á því að láta
málið niður falla, enda höfðu
þeir ausið fé í undirbúning og
höfðu auk þess mikla trú á
verkinu. Siðastliðið ár fóru
þeir því til Mexíkó til að sækja
Bunuel, en liann hafði þá eng-
an áhuga. Snemma árs 1969
deyr móðir Bunuels í Zara-
goza, og verður sá atburður til
þess, að Bunuel kemur aftur til
Spánar.
1963 höfðu framleiðendurn
ir trúað Bunuel fyrir 30.000
dollurum, sem hann mætti
halda, ef kvikmyndun á verk-
inu reyndist ómöguleg, en í
samning lians var alltaf gert
ráð fyrir að hann lyki við
myndina, ef nokkrir möguleik-
ar væru á því. Reyndi Bunuel
nú að skiía peningunum til
baka, en framleiðendurnir neit-
uðu að taka við þeim. Hann
varð að taka til við Tristana
þar sem frá var horfið.
„Ég er lasburða," kveinaði
hann, „af hverju fleiri mynd-
ir? Kvikmyndir eru plága bæði
fyrir höfunda þeirra og áhorf-
endur." Athugasemdum sem
þessum fleygir Bunuel gjarnan
frá sér áður en kvikmyndun
hefst.
1 september þegar útitökur
áttu að fara að hef jast á Spáni,
var Tristana bönnuð öðru
siimi. Varð það þá að ráði að
Bunuel, þá 69 ára gamall,
skyldi leggja upp í sína fyrstu
ferð til Portúgal, til að leita
uppi heppilegan stað fyrir úti-
atriðin. En þegar Bunuel hafði
fundið ágætan stað og allt var
klappað og klárt, sáu spænsk
yfirvöld ekki ástæðu til annars
en að leyfa gerð myndarinnar
á Spáni og síðastliðinn nóvem-
ber voru flest útiatriðin tekin
í Toledo, skammt frá Madrid.
Fjórum dögum eftir að Bunuel
tók til starfa voru kveinstaf-
irnir um að kvikmyndin væri
plága fyrir höfundinn roknir
út í veður og vind og Luis var
Bunuel og Tristana: Heim úr útlegð.
ekkert nema áhuginn. Vinnan
gekk hratt og snurðulaust,
enda unnu margir með honum
nú, sem höfðu unnið með hon-
um að Viridiana. Kvikmynda-
tökumaður var sá simii, José A.
Agayo, og aðalleikari er Fern-
ando Rey, sem lék hinn aldr-
aða f rænda í Viridiana.
Tæknilega er Tristana ein af
beztu myndum Bunuels, og er
mikið lagt upp úr einstökum
smáatriðum í bakgrunni mynd-
arinnar, sem er lítið þorp á
Spáni á því Herrans ári 1929.
Handritið að Tiisíana hefur
Bunuel endurskrifað fjórum
sinnum, en höfundur er Perez
Gladós, sem skrifaði bókina um
Nazarin og er þekktur í heima-
landi sínu sem Dickens Spánar.
Tristana er likari Viridiana
og eldri myndum Bunuels frá
svipuðum tíma, þótt hún sé
gerð rétt á eftir La Voie íactée,
og eru persónur fremur hefð-
bundnar: Gamli maðurinn Don
Lope (Fernando Rey), Trist-
ana, ung gæzlukona (Gatherine
Denevue) og listamaðurinn
Horacio  (Franco Nero). Unga
konan hleypur á braut með
listamanninum en þegar róman-
tíkin hefur gengið sér til húð-
ar snýr hún til baka, illa hald-
in, og verður að taka af henni
annan fótinn við heimkomnna.
Haltrar hún 'nú stöðugt um
húsið og lætur fyrirskipunum
rigna yfir alla og neyðir hún
að lokum gamla Don Lope út
til að selja farandprestum sæl-
gæti. Ýlfrandi gnauða vindar
Bunuels um endalokin, þar sem
ekkert gæti verið öðruvísi en
það er, bæði vegna skapbresta
persónanna og hinnar einföldu
kvikmyndatöku, sem Bunuel not
færir sér til að sýna fram á
þennan óumflýjanleika. Trist-
ana   er   skörp   ádeila   krydduð
með bitru gamni, spönsk í merg
og bein, eða með öðrum orðum
Bunuel f ram í f ingurgóma.
Tristana var sýnd á Cannes-
hátíðinni í vor utan keppni og
varð einum gagnrýnanda að
orði, að .hann hefði viljað sjá
Tristana i keppninni, því að
hann var viss um að hún hefði
gnæft yfir M+A+S+Hog allar
hinar, sem viðurkenningu
hlutu. Þar sem hvorki er farið
að sýna myndina í Bretlandi
eða Bandarikjunum má búast
við að hún eigi langa ferð fyr-
ir höndum til okkar, en fyrr
getum við ekki gert það
upp við okkur hvorum við eig-
um að fylgja að málum, gagn-
rýnandanum eða Bunuel, um
það hvort myndin sé plága fyr-
ir áhorfendur eður ei. Úr því að
verið er að ræða um Bunuel má
geta þess hér að sonur hans,
-liKin Luis Bunuel ætlar að
troða sömu torfærur og faðir-
inn. Er hann um þessar mund-
ir að gera sína fyrstu leiknu
mynd, Leonor, í Frakklandi með
stuðningi frá Centre du Cin-
ema og er efni myndarinnar
sótt í ástarsögu frá 16. öld.
Bunuel yngri hefur áður gert
ýmsar stuttar myndir og þar á
meðal mynd er nefnist Cal-
anda. Er þetta fremur undar-
leg heimildarmynd, sem f jallar
um íbúa i Iitlu þorpi og ákveð-
inn hátíðisdag, þegar allir inn-
fæddir lemja trommur sinar í
24 tíma stanzlaust, eða þangað
til vetlingar, vafningar, skinn
og hold er horfið af höndum
þeirra og þeir verða sjálfkrafa
úr leik fyrir tímann. Er þessl
mynd í senn oft ömurleg og
bráðfyndin. Sjaldan fellur epl-
ið langt frá eikinni (þó það sé
að sjáll'sögðu alrangt) og verð-
ur fróðlegt að fylgjast með
ferli Juan Luis.
13. sept.   1070
LESBÓK MORGUNBLAÐSINS    9
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16