Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						Samstundis og ég sá fyr-
ir mér mannfjöldann i rökkr-
inu fyrir útan húsið i Pekirig,
vissi ég hvað á seyði var. Þetta .
ár, ' sém menningarbylting
Ráuða Kíná hafði geisað,
höfðu Rauðu.varðliðárnir feng-
ið á sig orð fyrir ofbeldis- og
kúgunaraðgérðir. Nú var öll
gatan troðfull af fólki, en sjón
svið niit't . náði aðeins 'til
þeirra sém stóðu á 'gangstétt-
inni á móti. Allra áugu beind-
ust að hliðinu hjá mér. .
Ffam að'.;þyi hafði ég verið
að ; skrifa. grein inni á skrif -
stofu minnd. Ég var niðursokk- .
inn í ritstörfin og tók í fyrstú '.
aðeins óljóst eftir hávaða á
• götunni fyrir utan. Enda þótt
mér væri ljóst að ég var „auð-
veld bráð", lokaður inni i húsi
minu í Peking, bjóst ég í raun-
inni aldrei við frekari vand-
rœðum, sennilega út frá þeirri
órökrænu         ályktun,         sem
okkur er öllum sameig-
inlég, að „það-getur-ekkert-al- ,
varlegt-komið-fyrir-mig." ' Það
var því með hálfgerðri gemju
yfir þvi að vera ónáðaður við
einbeltingu hugans, sem ég
hætti loks að vélrita til að
ganga úr skugga um hvað lát-
unum ylli. Ég gekk í gegnum
svefnherbergi mitt og að bað-
herberginu, þar sem sást úr
glugga 15 fet niður á dimma
götuna. Klukkan var um
ellefu að kvöldi dagsins 18.
ágústl967.                          •'•.-'.'-'
Þegar ég kom auga á maím-
fjöldann, hljóp ég aftur gegn-
úm svefnherbergið inn í skrif-
stofuna til að hringja í brezku
trúboðsstöðina og segja þeim að
verið væri að ráðast inn til
mín. Það myndi ekki koma að
rieinu gagni, en hið eina, sem
ég gat' gert var að láta
einhyern vita. En þegar ég
gekk yfir stigapallinn á leiö
inn í skrifstofuna, heyrði ég
múginn brjótast inh um hús-
dymar úr húsagarðinum fyrir
utan og ráðast til uppgöngu í
stigann. Ég valdi símánúmerið
um leið og brothljóðin og öskr-
in færðust nær i stiganum. En
engin hringing heyrðist í núm-
erinu. Ég held að skorið hafi
verið á símaþráðinn áður en
árásin hófst. En ég var aldrei
alveg viss um það vegna þess
að á sama andartaki og ég
hafði lokið við að velja
símanúmerið, ruddust fyrstu
tryllingslegu varðliðarnir upp
á stigaþallinn og inn i herberg-
ið.
Ég man að ég jók enn á gný-
inn með því að hrópa kjána-
lega „Hypjið ykkur út héðan!"
um leiO og þeir hrifsuðu sim-
ann úr hönduin mér, rifu síma-
leiðslurnar út úr veggnum og
báru mig á grúfu niður stig-
ann. Mér var ýtt og hrint út í
húsagarðinn. Eg hrataði niður
dyraþrepin inn I mannþyrping-
una.í þröngum garðinum.
Svartri málningu var skvett
yfir mig.— hún gegnvætti skýrt
una mína og stuttbuxurnar,
rann niður bera fótleggi mina
ofan i sokkana og skóna. Lími
var klesst á bakið á mér og ljós
rauðri auglýsingu skellt þar yf
ir. Ég var teymdur um i mann-
þrönginni með höfuðið þvingað
niður i bringu, en þeir æptu pg
öskruðu ýmis slagorð og börðu
mig með hnefunum. Einhvers
konar tjöru og fiður meðferð á
nútíma Peking vísu, geri ég ráð
. fyrir.
Ég var dreginn aftur upp á
lágar tröppurnar frá húsdyr-
unum niður í garðinn. Þar var
mér komið fyrir í þeirri stöðu
er þeir álitu viðeigandi fyrir
þá athöfn er ráðgerð var. Ég
var „jet-planed", en það kalla
Kinverjar hina sársaukafullu
stöðu sem fórnarlömbin eru
þvinguð í á slíkum „baráttu-
fundum" til refsingar fyrir
and-Maóiska glæpi.
Höfuð mitt var keyrt niður í
tæpan hálfan metra frá jörðu
og handleggjunum þrýst aftur
fyrir mig og upp á við þar sem
þeim var haldið kyrrum. Stell-
ingin 'er ýkt eftirlíking af
stöðu sundmanns, sem hann
tekur andar'ták á laugarbarm-
inum áður en harin stingur sér
i langri, grunnri dýfu er sund-
keppnin hefst. Staðan er strax
mjög óþægileg og sársaukafull
er frá liður. Mannf jöldinn, sem
öskrað hafði óhemjulega,
hljóðnaði um leið 'og einn
Rauðu varðliðanna hóf að lesa
„afbrotalistann". Túlkur káíl-
aði þau upþ á ensku, en vegna
líkamssteliingár minnar og
reiðihrópanria, sem fylgdu
hverjum lestri, gat ég litið
heyrt. Ég varð fljótlega stirð-
ur og sár í bakinu, en ef ég
reyndi að rétta aðeins ofurlít-
ið úr því, öskraði Rauði varð-
liðinn við hlið mér eins og villi
dýr, barði mig harkalega í mag
ann og þvingaði höfuð mitt nið-
ur á við með steinbítstáki. Það
er mjög áhrifarik aðferð við að
fá menn til að beygja sig sam-
an. Hann gerði það svo auð-
veldlega og eðlilega að hann
hlýtur að hafa haft mikla
reynslu. Fundir af þessu tagi
áttu sér stað nótt og dag á með-
an menningarbyltingin stóð
yfir.
Annar ofstækismaður hélt
handleggjum mínum beint upp
og aftur og í þessari óvirðu-
legu stöðu var ég á meðan list-
inn yfir afbrot mín var lesinn
upp. Endrum og eins heyrði ég
hrópin  yfirgnæfa  skarkalann:
„Þú hefur drukkið áfengi í
húsi þinu." Djöflagangur.
„Þú hefur meira að segja lát-
ið í ljós fyrirlitningu á papp-
írstígrisdýrinu,  sem byltingar-
I ágúst 1967 réðust rauðir varðliðar inn á
skrifstofu Anthonys Grey, fréttaritara Reuters
í Peking, og tóku hann höndum. í>annig
varð Grey peð í taf li Maos og varð að láta sér
lynda að dúsa í meira en tvö ár í f angelsi
og næstum alltaf í einangrunarklefa.
Hér á ef tir f er kaf li úr nýlega útkominni
bók hans, „Fangi í Peking"
Anthony Grey
777 DAGAR
1 FANGELSI HJÁ MAO
sveitirnar hengdu á hliðið hjá
þér." Enn meiri djöflagangur.
„Þú hefur læðzt um í hús-
inu." Lætin færast enn í auk-
ana. Ég var nefndur „Grey aft-
urhalds blaðamaður."
Eftir nokkrá stund gat ég
horft á spegilmynd mína i svita
polli, sem myndazt hafði á
steinþrepunum rétt fyrir neð-
an nefið á mér. Svitinn lak nið-
ur af andliti minu, hálsi og herð
um. Hið eina sem ég man eftir
að  hafa  hugsað   er  hvort   ég
myndi komast hjá að kasta
upp, þar sem hitinn, ásamt
þrýstingnum af líkömum mann-
anna í kringum mig og kvöl-
unum i brjósti og baki, var far-
inn að hafa áhrif á magann í
mér. Ég hef enga hugmynd um
hversu lengi ég var í þessari
stellingu. Um leið og höfuð mitt
var þvingað niður gat ég laurn
azt til að líta á armbandsúr-
ið mitt, en ég get ekkert mun-
að um hvaða tíma það sýndi.
Þegar ég leit á það aftur síð-
ar, var glerið á þvi grátt af
móðu að innanverðu ¦— en það
gefur ef til vill nokkra hug-
mynd um hita átakanna. Ég
gizka á að þau hafi staðið um
hálfa klukkustund.
Ég geri mér sömuleiðis litla
grein fyrir hversu margir æs-
ingamenn þeir voru, sem gerðu
innrás i hús mitt. Nokkrum
dögum síðar síaðist talan 200 í
gegn til erlendra aðila i,
Peking. Ég get sagt það edtt
með vissu, að húsið og garður-
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16