Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						nýi siður varð mjög vinsæll.
Brátt risu upp klaustur sem
síðar urðu miðpunktar alls trú
arlífs. Irskir munkar fengu
fljótt orð fyrir að vera mestu
vísdómsmenn og alls stað-
ar risu upp skólar og bók-
menntir stóðu með miklum
blóma. Irsku prestarnir voru
ákaflega áhugasamir um að
kristina faeSSingja og íerðiuðiust
víða til að boða heiðingj-
um trú. Þeir ráku mikið trú-
boð í Englandi og írski munk-
urinn Columcille var mestur
allra trúboða í Skotlandi. fbú-
ar eyjanna úti fyrir Skot-
landsströndum fengu mjög
snemma að kynnast hinum nýja
sið og ætla má að þeir
hafi flestir verið kristnir er
vikingaferðirnar hófust í Iok
áttundu aldar. Margir munk-
anna voru ekki sem ánægðast-
ir með að hírast í klaustrun-
um, margir voru hinir mestu
vinnuþjarkar og kunnu því illa
aðgerðarleysinu í klaustrunum.
Svo virðist sem klausturlifnað-
ur hafi orðið mjög algengur í
írlandi alveg frá byrjun. Marg
ir voru meinlætamenn, leituðu
einveru. Stundum slópu þessir
meinlætamenn sig þó saman í
smá hópa 6 eða 13 í hóp. Út-
þrá og ferðalöngun virðist hafa
verið þessum írsku prestum í
blóð borin. Pílagrímsferðir og
trúboðsleiðangrar voru helztu
áhugamál. Þeir urðu aldrei
þreyttir á að leita uppi
óbyggða staði, helzt Iangt frá
byggðum bólum, uppi í fjöllum
eða á fjarlægum eyjum, jafn
vel þótt ábótar þeirra reyndu
að stoppa þá.
8.
Sennílegasta frásögnin af
irsku einsetumönnunum á ís-
landi er skrifuð af írska munk-
iwuim Dicufll áröð 825. Hamm
virðist hafa haft vitneskju um
verk Pyþeasar eða þeirra rit-
höfunda er vitnað höfðu i Py-
þeas. Dicuil er af flestum tal-
inn traustur vísindamaður,
lærður maður og þeir sem rann
sakað hafa verk hans eru sam-
mála um að Túle það er hann
nefnir, er Island. Tilgangur
skrifta hans um Túle itran þó
aðeins vera sá að ieiðrétta það
er aðrir höfðu skrifað. Hann seg
ir svo í bók sinni „De mens-
ura orbis terrae":
„Nú eru um 30 ár síðan að
nokkrir prestar, sem bjuggu á
þessari eyju frá 1. febrúar til
1. ágúst, sögðu mér að er sum-
arsólhvörf væru, og dagana
fyrir og eftir, þá væri sem sól
in færi í feluleik á kvöldin er
hún sezt, þannig þó að myrk-
ur verður ekki þann stutta
tima. Maður getttr gert hvað
sem hann vill, jafnvel tínt lýs
af skyrtu sinni sem albjart
væri. Vœri maður staddur á
fjallatindum hyrfi sóhn alls
ekki. Um þetta leyti er mið nótt
um miðja jörðina og því held
ég að um vetrarsólhvörf sjáist
sólin aðeins mjög skamman
rima, er miður dagur er á járð-
armiðju. Það er ekki ónáttúru-
legt að þarna var mjög kalt er
prestar þessir sigldu til eyjunn
ar á þessum tíma. Ef frá eru
skilin sólhvörfin, þá skiptist á
dagur og nótt. Það er því mis-
skilningur og ósannsögli er aðr
ir segja að hafið kring-
om eyjuma sé frosið og að
FraimihalM á bfc. 12.
Stjörnudýrkun innan kvik-
myndanna hefur staðið nokkuð
föstum fótum, þótt stjörnurnar
sjálfar hafi komið og farið. Á
fyrstu árum kvikmyndanna,
allt fram til 1913, voru nöfn
leikendanna ekki birt, vegna
þess að framleiðendur vissu,
að ef þeir yrðu þekktir mundu
þeir heimta meiri peninga.
En um leið sást þeim yfir
þann möguleika, að slíkar
stjörnnir drægfju að sér marg-
f aldan áhorf endaskara. 1913
gTeip stjörnusýkin um sig í
iðnaðL.um og má segja, að
þessi undarlega dýrkun hafi
endanlega tryggt kvikmyndun-
um sess, sem einni vinsælustu
og ódýrustu skemmtun almenn-
ings.
Áhorfendur tóku strax ást-
fóstri við þessi nýju skurðgoð
sín, fylgdu þeim í gegnum súrt
og sætt og reyndu í mörgum
tilvikum að temja sér tízku
þeirra og orðalag. Eru senni-
lega ómælanleg þau áhrif, sem
hin fastmótuðu Hollywood
skurðgoð höfðu á samtíð sína.
fin eftir smádvínandi töfra-
mátt, hafa þessar glans-stjörn-
iii- kallað fram sína eigin and-
stæðu, það sem hlotið hefur
nafnið antistjarna. Breytingin,
sem um er að raeða er bæði
útlitsbreyting og hugarfars-
breyting.
Gömlu stjörnurnar voru
fólk, sem hafði einstaklega
fallegt útlit, útlit, sem aðeins
örfáir   gátu   státað   af:    Gary
Eftir 20 ára
hnignunarskeið
SÍÐARI
GREIN
STJÖRNUR
OG ANTISTJÖRNUR
Gömlu hetjurnar voru vanar að verja
þjóðfélagið fyrir óvinum þess, en núer sjálft
þjóðfélagið orðið óvinurinn. Hetja samtímans
er full efasemda og lætur fyrr kasta sér
í fangelsi en skrá sig í herinn.
Grant, Valentino, Presley,
Rock Hudson, Clark Gable,
Marilyn Monroe, Elizabeth
Taylor, Greta Garbo, Jean
Harlow og Hedy Lamarr, svo
nokkur nöfn séu nefnd. Ánti-
stjörnurnar líkjast meir því
fólki, sem við umgöngumst
daglega: Hoffman, Voight,
Nicholson, Sutherland, Gould,
Sally Kellerman, Carrie Snodd
gress, Mia Farrow, Jacqueline
Bisset o.s.frv. En hver er ástæð
an fyrir þessum breytingum?
Þær breytingar, sem átt hafa
sér stað í Bandaríkjunum á
síðustu tvelmur árum, koma
alls ekki á óvart fremur hitt,
hvað þær hafa tekið langan
tima að ná þvi marki, sem þær
hafa nú náð. Þegar litið er á
þróun kvikmynda í Evrópu og
Ameríku, blasa nokkrar stað-
reyndir við augum. I fyrsta
lagi hafa amerískar kvik-
myndir            (Hollywood-fram-
leiðsla)         verið         aðalfæða
evrópskra kvikmyndahúsa um
árabil. Evrópskar myndir hafa
hinsvegar átt mjög erfitt upp-
dráttar í Ameríku, en með til-
komu f jölmargra klúbba og
sérhúsa, sem sýna eingöngu
myndir frá Evrópu, hefur vig-
staðan smábatnað. Kvik-
myndalist í Evrópu hefur alla
tíð verið mjög frábrugðin
massaframleiðslunni i HoIIy-
wood. Hefur hún ávallt verið
miklu    persónulegri    og   raun-
særri, bæði að efni og umbúð-
um. Þarf ekki annað en að
líta á verk ítölsku leikstjór-
anna Visconti, Bosselini og Dc-
Sica annars vegar og
verk Hollywood leikstjóranna
hinsvegar, á árunum 1940—'50,
til að sjá einna skýrast, hvaða
regindjúp lá á milli. En vegna
þess hve formúluframleiðsla
draumaheims Hollywood gekk
vel í áhorfendaskara Vestur-
landa, voru þeir færri, sem
lögðu á sig að horfa á blákald-
an raunveruleikann í kvik-
myndahúsi, því af honum
höfðu þeir nóg í kringum sig.
En upp úr 1950, eftir til-
komu sjónvarpsins, verður sú
breyting á, að þeir, sem miniii
10 LESBÓK MORGUNBLAÐSINS
17. jainúar 1971
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16