Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						PÓSTKASSINN
Reykjavík, 10.12, ,70.
Getið þið sagt mér eitthvað
um hljómsveitina tfce Small
Faces, og sagt mér hvernig
hún sMptfist í Hwmbiie Pie, og
Faces og sagt mér hverjir eru
með þeim í þessum hljómsveit-
um og í hvaða hljómsveitum
voru þeir.
Getið þið lika sagt mér eitt-
hvað um plötur Small Faces,
Humble Pie og Faees.
Með fyrirfram þökk,
B.Þ.
Small Faees,
Humble pie,
og Faces aðdáandi.
Og þremur vikum seínna
sendi hann okkur annað bréf.
1.1.1971.
Er það satt, að Steve
Marriott úr Humble Pie sé
búfton að látia kllliippa sf:g? Ef
svo er, getið þið þá birt mynd
af honurai?
Með fyrirfram þökk.
B.Þ.
E'mu EÉoni var . . . hljóm&veit
B'm<u scmmli var . . . hi'jómsve'it,
sam hétt Smal Faees. Hljóm-
srvö'rfn vax ætttiuð frá London,
stórr'i borg, hl'aniuim megiin
við stóra hafið. Hljómsveitin
var rrvjög efrfdsg, og þess vegma
hlotnaðist henni sá heiður að
fá að leika inn á eina litla
Mjómpl&tiu fyrCr stórt fyrir-
tæki, sem hét Decca. Þessi
hljómplata var svo seld í
London og víðar í Englandi og
hún seldist svo vel, að hljóm-
sveitin Small Faces varð vin-
sæl. (Nú er nóg komið af þessu
ævi^týri, en ekki sakar að geta
þess, að platan var með laginu
„Wh-'it'cha gonna do afoout it"
og rétt skreið inn í topp 20
vins=eldalistann).
Þetta var seinni hluta árs
1965 og hljómsveitinni var
spáð miklum frama. Næsta
plata komst þó hvergi á lista,
en briðja platan var með lag-
inu „Sha La La La Lee" og
með þeirri plötu festi bljóm-
sve'tjn sig rækilega í sessi í
hugum plötukaupenda. Síðan
sendi hún frá sér hverja plöt-
una á fætur annari og allar
fóru    þær   í   efstu    sæti   vin-
Faces
£®Ste
FACES OG HUMBLE PIE
sældalistans. Hljómsveitin varð
fljótt uppáhald allra ungra
stúlkna í Bretdandi á aldrinum
12-16 ára og söngvarinn, Steve
Marriott, var dýrkaður svipað
og Bjöggi. Steve var annars
liðtækur gítarleikari og samdi
flest lög hljómsveitarinnar
ásamt bassaleikaranum Ronnie
„Plonk" Lane. Aðrir liðsmenn
hljómsveitarinnar á þessum
tima   voru   orgelleikarinn   Ian
McLagan og trommarinn
Kemmy Jones. 01 bezifau lögitti
þeirra voru seSinina sött á tvær
stórar plötiur saiman í ailbúrnd,
sem Immedliaibe-hljámplötiuifyr-
irtælkCið gaf út fyria- elmiu og
háðflu ári síðam.
Árið 1969 urðu þáttaskil í
sögu hljómsveitarinnar. Steve
Marriott, stórstjarnan sjálf og
aðaldriffjöður hljómsveitarinn-
ar, tók sig til og stofnaði nýja
Humble Pie, með annarri
stórstjörnu, Peter Frampton,
gítarleikara hljórnsveitarinnaT
Herd. Peter þessi þótti með af-
brigðum laglegur í æsku og
varð því strax drauimaprims
ungu stúlknanna, þegar hann
kom fram á sjónarsviðlð í pop-
heimiimtum. Hanm hlaiut þamin
merka titil„Andlit ársins 1968"
í kosningum einhvers blaðsins
þar í landi, en þegar líða tók
Humble Pie
á árið var hann búinn að fá
meira en nóg af þessum titli.
En þegar þeir S*eve og Peter
smelltu sér í hljómsveit, voru
menn fljótir að álykta, að nýja
hljómsveitin yrði sannköll-
uð stórsitjörriuhiljóimsveát. Með
þeim köppum völdust bassa-
MfcHtCim Grsg Rdiey úr Mjóm-
sveiltiiruni Spooky Tooth og
trommiuleiikar'mri Jerry Shirley.
HrjómsveiitCm lergöi sér eyð&býlli
úti í sve't og æfð'i þar i nokkra
mánuði, en þegar hún svo ætl-
aði að fara að slá í gegn, elti
ólánið hana og allt gekk á
afturfótunum. Hefur hljóm-
sveitin því orðið að byggja
VinsæMir sina.r upp frá grummí
eins og næstum allar aðrar
hijómsvefrfiir, en nú vCrðSst sem
húm sé löks að ná sér aCrnenmii-
lega á strik.
Hljómsveitin Small Faces
virtist dauðadæmd án Steve
Marriott. En þeir félagar, sem
eftir voru, sátu ekki lengi við
• að nudda sára ennið, heldur
leituðu þeir sér að nýjum fé-
lögum í hljómsveitina. Og þeim
tókst að fá tvo góða, sem áður
höfðu leikið í hljómsveit gítar-
leikarans Jeff Beck: gitarleik-
arann Ronnie Wood og söngv-
ananm Rod Stewart. Hijóm-
sveitin var nú orðin stærri en
áður og þess vegna var orðinu
Small sleppt úr nafninu og nú
heitir hún aðeins Faces. Rðður-
inn hefur einnig verið erfiður
hjá Faces, en þó hjálpaði það
ekki svo lítið, að söngvarinn,
Rod Stewart öðtoðilst mfilkllar
vimsæiMiT fyrir siínar eígin
hljómplötur, sem hann gaf út
jöfnum höndum og hann söng
inn á plötur með Faces. Faces
fóru í sex vikna langt hljóm-
leikaferðalag um Bandarikin í
október og nóvember sfl. og
hlutu mjög góðar undirtektir.
Virðpisit nei'r á góðrt leið með að
komast í hóp stórhljómsveita
þar um slóðir. Humble Pie hef-
ur einnig átt vinsældum að
fagna þarna fyrir vestan, en
þó ekMi í elnis ríkum miælli og
Faces.
Nú v'rði'st framtlíðlm brosa
við hljómsveitunum Faces og
Humb'e Pie og Steve Marriott
hefur haldið upp á það með
því að láta klippa sig.
Myndim aif homum verður þó
að biða b:irtEngar d eima vltou.
Sólness
Framhald aif blls. 7.
og mara; hann sleppir hend-
inni af Ragnari Brovík, hann
lætur Kaju sigla sinn sjó, hann
losnar við samvizkubitiS, sem
þessi lasburða samvizka þjakar
hann með gagnvart hinni sifr-
andi Alinu, Hilda rekur úr
honum hræðsluna við vitfirr-
inguna, örvæntinguna gagn-
vart siógnandi asskunni, — já
hún ætlar meira að segja að
lækna hann af lofthræðslunni.
Það er i siðasta þætti sem hún
ætlar að leiða hann upp í háa
turninn, þaðan sem hann geti
séð út yfir bæði kirkjur og
heimili manna. Aðeins með þvi
að iiætta á hið ómögulega geti
hann höndlað æskuna og ham-
ingjuna — höndlað hana, sem
er honum hvoru tveggja í
senn.
En áður en þetta gerist heimt
ar hún enn einu sinni kóngs-
ríkið af meistara sínum — fyrst
og fremst höllina. Og nú koma
þessi undurfögru orðaskipti
sem enda á því að Sólness
spyr, hvað það sé þetta dásam-
lega sem þau tvö eigi að byggja
saman, þar sem Hilda með
óræðum svip í augum segir
þetta eina orð: „Skýjahallir".
Og þá er Sólness strax til; því
þetta er hin neyðarlega kald-
glettni lífs hans, að hann sem
aldurinn hefur lamað bæði að
vilja og framtaki, skuli enn
vera með heilabrot um ham-
ingju og afrek. Og nú tekur
hann svo rösklega til við skýja
höllina að hann ruglar henni
saman við jarðfastam veruleik-
ann; þegar hann fer upp á þak
hússins, steypist hann niður,
gripinn sinni óviðráðanlegu
loftlhræðslu, og dauðrotast við
fallið.
Þannig er 1 fá'um dráttum
þetta snilldarlega leikrit. Til-
svör þess og leikatriði vekja til
umhugsunar, til djúprar íhug-
unar. Það er öðruvisi gert en
flest önnur leikrit Ibsens, því
það er i rauninni eitt einasta
langt samtal milli Sólness og
Hildu, þar sem hinar persón-
urnar koma fram og rjúfa það
einungis til þess að knýja það
áfram allt tO enda. Þessum per
sónum eru gerð mun minni skil
en Ibsen hefur nokkru sinni
áður leyft sér; það er eins og
þær lifi engu sjálfstæðu lifi og
hljóta þvi óhjákvæmilega að
lenda í skugga, þar sem full
birtan fellur á Sólness og
Hildu. Hér og hvar í leikrit-
inu kann að bregða fyrir atrið-
um sem manni geöjast. miður að;
auðu barnaherbergin þrjú,
sem meira að segja eiga að
fylgja með inn I nýja húsið,
þessi langstæði misskilningur
milli hjónanna, allt raus
Sólness um skuldina við konu
sina — þetta lætur ekki eins
trúlega í eyrum og hin seið-
fagra kveðandi Hildu. Þar á
móti vega önnur atriði, svo sem
áherzla sú er Alína leggur á
skyldu sína og lýsing Hildu á
því   orði   —   að   það   eins   og
stiiiRi mann — sem er frabær.
Og hversu fagur er sá dráttur
í skapgerð Hildu, að hún fer
að efast um hvaða erindi hún
hafi átt, þegar henni fer að
þykja vænt um Alínu. Hítn get-
ur ekki gert illt ncimii mann-
eskju sem hún þekkir — það
fer ekki mikið fyrir ránfugls-
eðlinu — sem aðeins endrum
og eins blossar upp í henni —
þegar hún harmar það, að hún
þori ekki að grípa sina eigin
gæfu, bara af því að einhver er
fyrir sem hún þekJrir. Þessi
Hilda er jafn söran og sú Hilda
sem ógnar með þessum ógleym-
anlegu orðum: „Kóngsrikið
mitt á borðið, byggingameist-
ari."
Það er sagt að leikrit Ibsens
séu táknræn, það er Sólness
byggingameistari ekki í venju
legum skilningi. Orðin merkja
einmitt það sem þau segja. En
Ibsen sýnir mennina, þegar
átökin eru sem voldugust, og
hann þjappar saman í eitt leik-
sviðsatriði því sem gerist á
mámuðum og árum. í þvi er
fólgin hans mikla og fagra list;
í leikritum hans geta menn lif-
að upp aftur örlagaþrungna
þætti úr sinu eigin lífi.
Meistaraverk er Sólness
byggingameistari — lærdóms-
riikt að efni, Ijóst og skýrt að
formi. Og leikritun okkar virð
ist í samanburði góðlátlega
flatneskjuleg og rislág.
Árni Guðnason íslenzkaði.

Utgefandi: Hif. Árvakur, Reykiavík.
Framkv.stj.: Haraldur Sveinsson.
Ritstjórar:   Matthíaa  Johannessen.
Eyjólfur Konráö Jóníion.
Ritstj.fltr.: Gisli Sigurfisson.
Auglýsingar:  Árni  Garðar Krislimson.
Ritstjórn:  Aðalstiæti 6. Simi 10100.
17. jaoúiair 1971
LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 15
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16