Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						Myndin að neðan: Gunnar snýr
aftur.   Málverk Ásgríms Jóns-
sonar.
Halldór Laxness kemst svo
að orði í grein sinni Hernað-
urinn gegn landinu, sem birtist
í Morgunblaðinu 31. desember
S.I.:
„Mart bendir yi þess að
fólk er hér settist að hafi litið
á náttúru Islands einsog bráð
sem     þarna     væri     búið     að
Kristján   Albertsson
Fegurð
til
forna
hremma. Skynbragð á fegurð
lands var ekki til í þessu fólki.
Slíkt kom ekki til skjalanna
fyren þúsund árum eftir að
hingað barst fólk. Á
þrettándu öld skrifar Snorri
Sturluson bók um eitt fegursta
land heimsins, Noreg, rúmt
reifcnað   þúsund   blaðsíður,   án
þess séð verði að höfundi hafi
verið kunn, aukin heldur meir,
sú hugmynd að fallegt sé í
Noregi. Orðið fagur á íslenzku
þýddi reyndar bjartur áður
fyrri. Sú hugmynd að náttúr-
an sé fögur er ekki runnin frá
sveitamönnum, heldur fóiki úr
stórborgum seinni tima, og náði
þá loks til okkar íslendinga úr
Þýzkalandi gegnum Danmörku
í tíð afa okkar. Náttúra verð-
ur auðvitað ekki falleg nema í
samanburði við eitthvað annað.
Ef ekki er til nema sveit er
náttúran ekki f alieg."
Mjög er hætt við að mörgum
hafi brugðið í brún við sumt
í þessum kenningum, og litizt
annan veg en hinu mikla
skáldi.
Víða höfðu fornmenn farið,
séð staði, borgir og óMk lönd;
en jafnvel þeir sem heima sátu
hlotið að gera samanburð á
imargs konar náttúru, flat-
neskjulegri og stórfenglegri,
þröngum dölum og miklu út-
sýni. Og þó að fornmenn ekki
gerðu náttúrufegurð að slkáld-
Skaparefni með svipuðum hætti
og seinna tíðkaðist, nema ör-
sjaldan, þá er það engin sönn-
un þess að þeir hafi verið með
öllu ósnortnir af slíkum töfr-
um. Enda næg sönnun þess í
fornum bókmenntum, að svo
var ekki.
Það má ekki villa okkur að
skáld fyrri tima létu sér oft
nægja fá orð til að tjá tilfinn-
ingu, sem nútíðarmaður myndi
gerast fjölorðari um. Land-
náma getur um bóndason að
nafni Hallstein, eignar honum
stuttan kviðling sem svo end-
ar:
Hlæja hliðar
við Hallsteini.
Þetta finnst fornmanninum
nægja; og okkur lika, tii að
skilja að honum hefur hlýnað
um hjartarætur.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16