Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						Fjörar
eiginkonur
Hemingways
SÍÐARI HLUTI
Anna María I»órisd. tók saman
Hemingway     skálar     við
Mörthu    Gellhorn,    þriðju
eiginkonu sína, sem einnigr
var rithöftmdur.
Meðan   allt   lék   i   lyndi:
Hemingway     dansar     við
Mörthu    Gellhorn    í    Sun
VaUey 1941.
Pauline tók þátt í fyrstu
Afríkuíerð manns síns. Þau
lögðu af stað í nóvember 1933.
Þau slógu upp tjaldbúðum við
Serenafljótið og nutu þess að
horfa á hópa villidýra fara
hjá. Nóg var um veiðibráð, og
innan skamms höfðu þau veitt
nokkrar gasellur, antilópur,
impalahafra og hlébarða.
Fyrsta hálfa mánuðinn komust
þau á slóð fjörutíu og átta
ljóna og drápu f jögur þeirra.
Á leiðinni heim til Banda-
ríkjanna með sænska skipinu
„Gripsholm" hitti Hemingway
Marlene Dietrich í fyrsta sinn.
Marlene gekk í borðsalinn og
allir karlmennirnir stóðu upp
og buðu henni sæti sitt. Hún
kvaðst ekki viája vera sú 13.
við borðið, en þá stóð Ernest
riddaralega upp frá næsta
borði og bauðst til að verða sá
14. Með þeim tókst hinn bezti
kunningsskapur, og kallaði
Ernest hana oftast „Der
Kraut" eða Þýzkarann.
1936 hófst borgarastyrjö-Jdin
á Spáni. Hemingway var ekki
í rónni fyrr en hann komst til
Spánar til að fylgjast með og
berjast við hlið þjóðar-innar,
sem hann unni fyrir freisi
hennar. Hann gerðist stríðs-
fréttaritari Norður-amerísku
blaðasamsteypunnar og var fal
ið að annast töku fréttakvik-
myndar um styrjöldina. Hann
var aðeins þrjá mánuði á Spáni
í þessari fyrstu ferð, en alls
fór hann þangað fjórar ferðir
á meðan á styrjöldinni stóð.
Hann kom svo fljótt aftur til
Bandarikjanna í því skyni að
safna fé fyrir spánska lýðveld-
isherinn.
Það var þetta sumar, sumar-
ið 1937, sem Martha Gelhom
kom inn í líf hans. Þau hitt-
ust í Key West á „Sloopy Joe's
Bar". Þar sat Ernest eins og
svö oft áður, þegar þessi háa,
Ijóshærða fegurðardís gekk
þangað inn, en hún var á
skemmtiferð í Florida ásamt
móður sinni og bróður. Martha
hafði skrifað og fengið gefna
út eina skáldsögu „What Mad
Pursuit" og smásagnasafn
hennar „The Trouble I've
Seen" var nýkomið út. Sjálf
var hún nykomin frá Þýzka-
landi og var mjög bitur vegna
uppgangs nasista þar. Martha
og Ernest tóku strax tal sam-
an eins og gamlir kunningjar
og Ernest tók vel málaleitan
hennar um að eiga við hann
viðtal fyrir „Oollier's".
Nú var röðin komin að
Pauline að standa í sömu spoi*-
um og Hadley áður. Nú varð
hún að taka á móti ungri Ijós-
hærðri vinkonu inn á heimilið
og fá frá henni vingjarnleg
bréf.
Martha var vinkona frú
Roosevelt og fékk því til leið-
ar komið að forsetahjónin
báðu um að fá að sjá stríðs-
kvikmynd Hemingways „The
Spanish Earth" í Hvíta húsinu.
Ernest var boðið tii miðdegis-
verðar þangað og Möpthu einn-
ig. Á leiðinni þangað fékk hún
sér brauðsamloku, því að hún
sagði, að maturinn þar væri
óætur. Ernest leizt mjög vel á
fru Roosevelt, en síður á for-
setann. Forsetahjónin urðu
mjög hrærð yfir myndinni, og
eflaust hefur þetta orðið mikil
auglýsing fyrdr hana, en hún
var síðar sýnd um Bandaríkin
til þess að safna í hjáiparsjóð
fyrir spánska lýðveldisherinn,
og tókst Ernest að safna 40.000
dollurum þetta sumar.
1 annarri Spánarferð sinni
hitti Ernest Mörthu fljótlega í
Madrid, en hún var þar striðs-
fnettaritari fyrir Collier's. Þau
drógust saman eins og segull
og stál í sameiginlegum áhuga
sinum á því að berjast við
grimmd og yfirgang og
uppörvuðu hvort annað í
starfi. Þau bjuggu á Hótel
Florida, þar sem allir striðs-
fréttaritararnir héldu til, og
herbergi Ernests var einn af
fáum stöðum, þar sem kunnug-
ir og ókunnugir gátu fengið
drykk og snarl og stundum
meira að segja máltíð. Þau
hvildu eyrun öðru hverju frá
ritvélapikkinu með því að
hlusta á hljómlist af handsnún
um ferðagrammófóni.
Siðla í séþtember fóru þau
Martha og Ernest ásamt Her-
bert Matthews frá New York
Times í ævintýralega ferð uin
norðurfjöll Spánar til að
kanna þessar „töþuðu" víg-
stöðvar, og voru fyrstu blaða-
mennirnir, sem fengu að ferð-
ast þar um. Þau keyptu ábreið
ur og svefnpoka og fluttu með
sér þann mat, er þau gátu.
Bæki.stöð   þeirra   var   í   vöru-
Mikill þorsti og drykkjarföngin alltaf meðferðis:  Martha Gell-
horn horfir á Hemingway drekka.
bil og á nóttunni sváfu þau á
bílpallinum, en billinn stóð þá
oft í yfirbyggðum húsagörðum
bændabý'Ianna innan um
hænsni, kýr, kindur og asna
og á morgnana vöknuðu þau
við gagg, baul, jarm og hrin-
ur. Stundum ferðuðust þau
hærra upp í fjöllin á hestbaki.
Þau gistu þá í tjaldi og mat-
reiddu handa sér sjálf, en
keyþtu af bændunum það
brauð og vín, sem þeir gátu
af hendi látið. Snjór hafði faíl-
ið á fjöllin og oft var kalt í
tjaldinu. Árum saman dáðist
Ernest að hugprýði og kjarki
Mörthu á þessum ferðum.
Af bréfum Ernests fór
Pauline nú að gruna, að hjóna-
band þeirra væri í hættu. Hún
ákvað að fara til Parisar og
dveljast þar yfir jólin með
Ernest. Sagan segir, að hún
hafi verið búin að safna hári,
minnug hins axlasíða, fagra
hárs Mörthu. Ferðin var erfið
í desemberveðrunum, en Pau-
line kom tii Parísar full vilja-
styrks og ákveðin í að bjarga
hjónabandinu. En Ernest var
önnum kafinn við að sinna sin-
um máluim á Spáni og náði að-
eins á síðustu stundu til
Parísar til að halda upp á jól-
in með Pauline. Þar dvöldust
þau svo í nokkra daga, skoð-
uðu sig um og fóru í heimsókn
ir, en sigldu síðan til N«w
Yorfc og fóru þaðan ttt Key
West
En   Emest   var   með   allan
hugann á Spáni og fannst
hann eiga þar miklu verki
ólokið. Og er honum bárust
morgun einn alvarlegar frétt-
ir um stríðsástandið þar,
héldu honum engin bðnd.
PauUne var mjög alvarleg og
þögul, en spurði loks, hvað
hún's gæti gert til hjáipar.
„Búðu niður bæði sumar- og
vetrarfötin mín, vesalings
gamla mamrna," var svar
Ernests. Tveim tímum seinna
var hann lagður af stað.
Á Spáni hitti hann Mörthu
aftur. Nokkrum mánuðum
seinna flugu þau saman til
Parisar, þar sem þau skemmtu
sér i noltikra daga, áður en
haldið skyldi til Bandaríkj-
anna og horfzt í augu við raun-
veruleika hins borgaralega
lífs. Á leiðinni yfir hafið var
mikið drukkið, en Ernest varð
þvi daprari, sem leiðin stytt-
ist rneira. Hann dvaldist
heima i júní og júlí og
vann kappsamlega að rit-
störfum og Pauline var
himinlifandi yfir að hafa hann
aftur heiima og um tima virt-
ist allt ætía að falla í ljúfa
löð á miffi þeirra. Seinna um
sumarið var hann þó enn lagð-
ur af stað til Spánar.
Loks var hann ákveðinn í
að skilja við Pauline. Hún tók
þessu stillilega og skriíaði
tengdaimóður sinni Mýlegt
bréf, þar sem hún talar um, að
þessi frétt Wjóti að vera áfall
fyrir   hana   eins   og   föreldra
Pauline sjáilfrar. Hún sagði, að
eins og allt væri í pottinn bú-
ið, væri þetta bezt og sér þætti
vænt um, að því væri lokið.
„Hjarta annarra er dimmur
skógur," skrifaði hún.
Ernest sigldi til Havana á
„Pilar" og byrjaði að skrifa
„Hverjum klukkan glymiur".
Hann hóf skriftir í birtingu og
skr-ifaði fram á miðjan dag, ef
þess var kostur.
Fljótlega kom Martiha til
Havana og þau Ernest völdu
sér landssvæði í hæðunum 6
mílur austan við borgina.
Þarna hafði eitt sinn staðið
forn varðturn eða vigia. Þeim
fannst eitthvað höfðinglegt við
staðinn og útsýnið var stór-
kostlegt. Þarna keyptu þau 19
ekrur lands og héldu gamla
nafninu Finca La Vigia. Nú
var hafizt handa að byggja
upp og endurbæta staðinn.
Húsið var stórt, margra hæða,
og líktist einna helzt rétt-
hyrndum turni. Ernest var nú
kominn í góð efni, og þau
höfðu fjölda þjónústufólks.
Hópur stúlkna sá um að
skrúbba steingólíin og halda
þeim skínandi hreinum, og
margir garðyrkjumenn sáu um
að hirða stóra garðinn, þar sem
voru fjölmargar trjátegund-
ir og mikiiU fjöldi paradisar-
fugla, þrátt fyrir það, að i
húsinu voru 18 kettÍT. Þau
komu sér upp tennisvelli,
sundlaug og nnefaleikahring
fyrir húsbóndann. Skammt frá
lá snekkjan Pilar við festar.
Lífið var kátt og frjáilslegt
á Finca Vigia. Leicester Hem-
ingway lýsir heimsókn sinni til
bróður síns og hinnar fögrú
þriðju mágfconu sinnar. Karl-
mennirnir léku tennis, þangað
til svitinn bogaði af þeim, en
kæi'du sig því næst í sundlaug-
inni og við drykkju. Marttia tók
þátt i sundinu og drykkjunni.
Þegar hún kom upp úr vatn-
inu og teygði sig eftir drykkn-
um, glotti Ernest og sagði:
„Þetta er hafmeyjan min. Hvi-
likkona!"
Næsta vetur fór Martha til
Finnlands sem fréttaritari
CoMer's í finnsk-rússneska
stríðinu.
Hemingway vann áifram að
„HverjuTn klukkan glymur" og
lauk bókinni á 15 mánuðum.
Um likt leyti og bðkmni var
10 LESBÓK MORGUNBLAÐSINS
26. márz 1972
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16