Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						Skáldið Jóhann Jónsson
Ljúflingurinn á
skáldabekk sam-
tíðar sinnar
„Hann var upprtumnimn úr
einiu meslta látæiktarlhsali á
landin'u." Þannig tfarast
Halldóri Laxness orð iutm ÓU-
afisvdk iþeirra ttliima, esskiusitöov-
ar iSkáflJdteins Jóhanms Jónsson-
ar.
Jóhanm Jónsson var tftedSdiuir
á SnœtfeMsneisi átrið 1896. Hann
amda'ðist í Leipziig 1. sepit. ánið
1932, og haiflði þá dvalið eitanör
is öll sín manndomsár, fjarri
aöttjlöiroTinni, án þess að kama
heiim. Eftdr hanm eru mokkur
kvæðli í Vökui og vttðar, og Wofcs
allmörgiutm árnum eftir amdtBált
hans kemtur út ttítil! bök með
djoðutm hlains, en vart verður
skéldBka'pur Jóhanns íalimm
mikill að vðxrtMimi í dteug. Ehg|u
að sfKSur iverður su skoð-
un alertaari méð hverju érihu,
meðal vlna hians, skólalbræðra
og bokmennitaíræðilnga að
iskáflldskaipur Jóbamns marki
fifaiaimót í flslenzttori skaM-
skapardist, Ijoð hans „Söknuð-
ur" myndi 'jiaínvel undirstöðu
í verkum síðari  tíma skálda-
kymsfloðar.
Einn nánasti vinur og aðdlá-
andi Jóhanns Jónsisonar
¦skáMið Hal'ldiór Laxmess ritar
um hann í Skáldaitíma (bls.
94): „SmiálkVBeði Johanns voru
aðéins ttólhlauip, leiftuirsnoggit
riss, sttundium einsog ittaut tfiyrir
munni sér; en öll samaniögð
itákniuðu 'þaiu aðdragandanm að
Iþvl eina klvæði sem hann var
d heiminn borimm til að yirkja,
andlatskvœði hans „Sökmuði".
Þetta kvæðí orti 'hamm eftir. að
sá sjúktíömiur sem hann mafðí
'kent á æskuáruim helitók hann
á nýjan ieik; og að því kwæði
loknu ekki orð framair. „Sökm-
uður" eimn meðal fcvæða Jö-
hanns er virðingarverður (tóka
á 'langvegdmm, f jönuitíiu' ög tfjör-
ar IJóoTfaur; bragarháitltur-
inn sem er vfflða brotinn, hef-
ur æittarmiót af 'tfiornium fclass-
iskum teveðskap. Þetta andléts
Ijoð er ort <ítt atf spumararð-
mu: hvar."
Jóhanm lauk gagmfiræðaþrófi
í AkureytrarskóTa 1917, stúd-
entsprófi í Menntaskólanúm í
Reykjavík vorið 1920. Fór.-s'íð-
'an utan. iLagði sttund á bók-
imenrarir oig fagurfrœði. Bjö
hann lenigi í Leiipziig olg sitarf-
aði þar fram í amdláibið við
ibófcaiflorlegið Œnsett'Verlag, m.a.
við að sjá lutmi þyðingaæ á bók-
ium Gtumnars Gtummarssionar.
Jóhann var aKmn upp S Ól-
aflsvík og S'kólabræðuir hans og
vinir á skólaáruntim segja tfirá
því að 'jafnvel um háibjartan
dag 'hafi hanm saigít svo mertgj-
aðar draugasögiur undan Öttafs-
vikurenni að það rann kalt
vatn niður eftir bakinu 'á tþeim
og það er ekki ifjarri lagi að
maður hafd á tiltfdnninigunní að
S sikáildlskaipnium sé hanm iöng-
um í návist Óla'fisvfflkurennis,
enda ibnia vættdr margair í Enn-
inu og það lönigum haldið
kynngikrafti i vitund fðlksins.
Og þanigað lunditr Ennið voru
Legstetntn Jðhanns Jónssonsur í kirkjugairðbiiuin í ólatfsvík. 6l-
afsvíkiirenwi  i ibaksýn.  MyiHluia      tók      Þðrður      Þórðar-
son, yngTii, Ólafsvik.
ifluttar síðusitu j'arðneskiu
J'ei'far Jóh. Jónssonar. Uk hans
hafði verið brennt í Þýzkalandi
en mokfcnu síðar ikom' sambýlds-
kona 'hans Ifru BBilsabet Gðls-
dorf með öiskiu hans heim tól
Ólafsvilktur og var hún 'greftr-
uð þar 1 kiirkjugarðimum. Vin-
ir hants höfiðu talað um að setja
stein á leiði hans en tutr þestsiu
haíði ekkert orðið og látrin liðu.
I Olafsvfflk búa miargdr né-
komnir œtítinigrjar Jóhannts Jons-
sonar, en móðir hams Steinutnn
Krisitjánsdðttir lézt þar fyxiæ
allmörgum ánum í hátnri eMi.
Eih ifrændkona hams þar, ifirú
,JÓhanna Krisrtij'ánsdottir mundi
þennan eisMulega tflrœnda sinn
flrá 'þvi hún var lítil' telpa. NÚ
tók hún sdg *i oig gekksit (fiyr-
ir því að settur ivar Otegslteinn
HELGAR-
ÞANKAR
Styrjöld
um
vinsældir
Sigvaldi
Hjálmarsson
AUGLÝSESTGAR eru fyrir-
ferðarmikill þáttur í nútíma-
lifi. Hvað eru auglýsmgar i
verunni?
Styrjöld um vinsældir. En
vinsældir eru það að sýnast
góður, án tillits til þess hvort
maður er það. Um að gera
að reyna að vera vinsæil og
koma því svo fyrir að ég og
mi'tt sé tekið framyfir annað!
Annar jaðarinn á þessiu
staæfi er kynning á vöru og
þjónustu, hinn áróður fyrir
því að menn kaupi heldur eitt
en annað, aðhyllist frem-
ur eitt em annað í sambandi
við kaupskap og samskipti.
Augljost er að vöru
og þjónustu þarf að kynna,
því menn tþurfa að vita hvað
þeim stendiur itil boða. En
jafiwist er hitt að áróðurs
hliðin er ekki bara óþörf,
heldur skaðleg.
Til marks um 'þetta nefni
ég eftirfarandi staðreyndir:
Ef sniðug auglýsing sel
ur v'örur, en ekki vörugæðin,
er hætt við að framleiðandi
fari að hirða minna um gæð-
in, en leggi þeim mun meiri
rækt við auglýsinguna —
eygi þann möguleika að bæta
það upp með snjöllum aug-
lýsingum sem á skortir vand-
aoa   framleiðslu.   Yndisþokki
fagurrar konu á að gera
sápu vinsæla, ekki reynsla
almennings af gæðum sáp-
unnar.
Auglýsing á að lokka fólk
til að kaupa hlut hvort sem
það þarf eða ekki og hvort
sem það vill eða ekki; hún á
að láta það halda að það
vanhagi um eitthvað sem það
vanhagar ekki um og langa
í eitthvað sem það iðulega
getur ekki veitt sér, og
þannig gerir hún það óham-
ingjusamara en ástæða er til.
1 ajuglýsimgium má ljúga
hverju sem er, a.m.k. ef ekki
er logið freklega uppá ein-
hvern sérstakan. Þannig er
látið viðgangast að salu-slag-
orð séu helber ósann-
indi einsog t.d. „Þrif þrífur
allt" auk þess sem ekkert
viirðist litið eftir hvort al-
mennar kynningarstaðhæf-
ingar séu á rökum reistar.
Gjalda ber og varhiuig við
þeirri sálfræði sem 'beitt er í
auglýsingum.
Auglýsing er látin verka
óbeint. Hún á að vera falleg og
sniðug en ekki frek. Frekjuna
vantar nu samt ekki. Hún
kemur fram I þrakelknislegiri
endurtekningu sem knýr
menn til að taka eftir ein-
hverju   sem   þeir   kæra   sig
ekkert um að taka eftitr og
varðar ekkert um og látet þá
hugsiunaiiíítið velja vöru,
ákveða kaup eða taka
afstöðu sem þaranig hefði
verið lymskulega smokrað
inní hug þeirra.
Auglýsingar eru iþví lævis
heilaþvottur, og þeim mun
hættulegri sem hann er
minna aberandi. Maður-
inn tekur ekki sjálfur
ákvörðun, hann er vélaður
til þess.
Hálfvitalegasta atriðið í
öllu þessu eru hatramar
styrjaldir um umbúðir, og
miklu fé til kostað. Þetta á
til að mynda við um þvotta-
efni. Margar áliifea góðar teg-
undir berjast um markaðinn.
En kaoipaindaniujm má vera
sama, þvi aðeins útlitið er
mismunandi, innihaldið svip-
að.
Þá erui auglýsingar not-
aðar til að styrkja vald
þeirra yfir almenningi sem
penin'g'unum ráða. Vanalega
er þá svo látið heita að það
fé sem fyrir auglýsingar er
greitt sé eins konar fjárhags-
hjálp látin í té fyrir góð-
mennsku sakir.
Útvarp, blöð og íþrótta-
hreyf ingin meira að segja
hafa grófar tekjur af auglýs-
ingum, og flestir virðast líta
svo á sem þetta fé sé iþeirra
lífakkeri.
En hvaðan koma pening-
arnir sem greiddir eim fyrir
auglýsingarúm ?
Frá fölkinú sem kaupir þá
vöru sem verið er að auglýsa.
Þetta er svosem engin hókus-
pókus fjáraflaleið. Þetta er
beinlínis sérstök tegund af
skattpiningu.
En fyrir þessa krókaieið í
gegnum skilvindu auglýsing-
anna fá vissir menn það vald
að útdeila styrknum, i þessu
tilfelli ekki fjármaiaráðu-
neytið sem jafnan er skársti
skattheimtuaðilinn. Hjá Iþeim
vilja svo fjölmiðlarnir hafa
þetta viðbjóðslega fyrirbæri
sem kallast 'gúddviU og næst
fyrir sleikjur og smjaður og í
sumum tilfellum krenkir
verulega sjálfsákvörðunarrétt
hinna veigaminni fjölmiðla.
En hið frjálsa orð í landinu
er aðallega undir þVí komið
að hinir veigaminni f jölmiðl-
ar fái að segja meiningu sína,
þessir sem engir stórkailar
ráða.
Bkkert fæst fyrir ekkert
á þessum vettvangi, og þess
vegna er þar ekkert til gott,
því gott er það eitt sem er
falt án endurgjaids.   27.2.1973.

©¦ ,
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
8-9
8-9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16