Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						-!-¥¦
Sagan af
Tóklafusi
BORNIN TEIKNA OG SKRIFA
Hér aS ofan er Tóklafus, en þa8 er fris GuSmundsdóttir, Nönnusttg
3 ( HafnarfirSi, sem sendir teikninguna og söguna af honum. fris er
10ára.
AUGLYSIiMGATEIKiMISTOFA
MYMDAMÓTA
Adalstræti 6 sími 25810
Einu sinni var prófessor og
hann hét Tóklafus. Hann
bjó einn í litlu húsi. Eit sinn
er Tóklafus var á labbi, sér
hann mús og kött og hund
labba saman eftir götunni.
Gekk hann þá ao dýrunum
og ætlaði að klappa þeim,
en þau hvœstu þá á hann.
Tóklafus hljóp þá burtu og
hlupu dýrin á eftir honum
alla leið inn í húsið hans.
Tóklafus spurði þau hvað
þau hétu. Músin sagðist
heita Trítla, kötturinn
Brandur og hundurinn
Snati. Snati sagði, að þau
hefðu átt agalega góðan
húsbónda, sem hét Tókla-
fus, en nú væri hann dáinn.
Tóklafus sagði: „Ég er
húsbóndi ykkar. Ég heiti
Tóklafus. Og ég hef átt
ykkur öll." Dýrin sögðu:
„Já, það ertu sannarlega.
Þetta er gamla húsið og
skórnir og hatturinn og
slaufubindið gamla." Dýrin
og Tóklafus voru mjög
ánægð yfir því að hittast
aftur. Endir.
íris    Guðmundsdóttir,    10
ára,
Nönnustíg3, Hafnarfirði.
MikiS hús er Háteigskirkja og misjafnlega kemur hún mönnum fyrir
sjónir. Þessi teikning er eftir Einar Sverrir Sandoz, sem aSeins er 7
ára. Þannig kemur Háteigskirkja honum fyrir sjónir.
Baltasar
Framhald af bls. 9
stóra heimi kýs sér hólmann okkar
til búsetu og er efst í huga að túlka
[slenzk viSfangsefni þá mætti halda
að Listasafn fslands héldi vöku sinni.
Á þeim tveimur sýningum, sem Balt-
asar hefur áður haldiS hér, sniSgekk
innkaupanefnd safnsins hann alger-
lega. Og nú, þegar hann þótti verS-
ugur þess aS halda sýningu á Kjar-
valsstöSum, lét nefndin ekki sjá sig
aS heldur og festi þar af leiSandi
ekki kaup á neinu, sem þar var völ á.
Af viStökunum á sýningu Baltas-
ars á KjarvalsstöSum mátti sjá svo
ekki varS um villst, aS myndir hans
fengu geysisterkan hljómgrunn hjá
hiimm almenna sýningargesti, sem
fyrst og fremst lætur eigin smekk og
tilfinningu ráSa, en breytir ekki um
skoSun, þótt kritikin komi í bága við
skoSanir hans. þegar menn finna
þannig greiSa leiS aS hjörtum áhorf-
enda, lætur öfund og illgirni sjaldan
á sér standa. MeSal annars hefur
þaS komiS i Ijós ! svokallaSri gagn-
rýni, sem einhver kvenmaður skrifar
[ Vísi og ekki er hægt að flokka undir
neitt annaS en magaveiki eSa ill-
girni. Neikvæðir tilburðir hennar
gagnvart sýningu Baltasars voru ná-
kvæmlega eins og fyrirfram mátti
búast við; af slíkum gagnrýnanda
vex ekkert blaS. NiSurrifsmenn eins
og þessi kvenmaður þrástagast jafn-
an á þv! sem einhvers konar við-
bjóði, að þessi eða hinn málarinn
máli sölumyndir. Hvers vegna þaS er
glæpur aS sýningargestur hrífist svo
mjög, aS hann langi til að eignast
mynd, er hinsvegar óútskýrt. ÞaS er
mannhatur, sem liggur á bak við
þessar skoðanir, gerir ævinlega ráð
fyrir aS einhverjir ofstækispáfar eigi
að hafa vit fyrir hinum almenna
manni. Hann á aldrei að geta haft vit
á neinu. Hins vegar á hann aS láta
hinn  rétta aSila segja sér,  hvaS er
rétt og hvaS er rangt.
Eins og jafnan áSur voru lands-
lagsmyndirnar á sýningu Baltasars !
þungum litum. Hann notar einfaldan
litastiga og verSur ekki vændur um,
aS hann skreyti myndir si'nor til þess
aS gera þær útgengilegar.
Eftir þv! sem ég bezt f æ séð, voru
myndir Baltasars á þessari sýningu
talsvert  misjafnar að  gæSum.   ÞaS
verSur líklega aS teljast eSlilegt á
svo    stórri    sýningu.    f    þv!    sam-
bandi    má    rifja    upp    aS    einmitt
það      gat      verið     einkenni      þess
mikla        meistara        I        íslenzkri
myndlist,   sem   léS  hefur  sýningar-
húsinu     nafn.      ÞaS     er     misjafnt
hvernig menn líta á þetta; sumir eru
varfærnir  og  hneigjast  til   aS  sýna
aSeins fáar myndir.  sem  þeir  telja
góSar.  Aðrir láta allt gossa.  Ég er
ekki frá þvi aS Kjarval hafi til dæmis
látiS  full   margt  gossa,   sem   betur
hefði fariS aSra leiS.  En hvorki er
llklegt aS magniS né heldur moSiS,
ráSi dómi sögunnar,  heldur hátind-
arnir, þarsem guSsnáSin eraugljós.
Sá hluti sýningarinnar, sem Balt-
asar nefndi Ecce Homo, reis aS
minni hyggju hæst sem listrœnt
framlag. Kvenmaðurinn ! Vísi
hneykslaðist að visu á fjölbreytileik
sýningarinnar. Vonandi heldur Vísir
áfram að seljast fyrir því. Ég er
hinsvegar á þeirri skoðun, að þessi
tilbreyting hafi verið ávinningur,
vegna þess að sterk, persónuleg ein-
kenni ! vinnubrögSum. tengdu ann-
ars ólík verk saman. Og þarna kom
berlega í Ijós gamalt fyrirbæri, að
Ijótar myndir geta verið mynda bezt-
ar. Ég á þar til dæmis við mynd eins
og Dauða Che Guevara, suSur-amer-
iska byltingarforingjans, sem allir
þekkja. ÞaS var mögnuS mynd í lit
og formi en fráleitt verSur hún talin
stofulist. Sama gildir um aftöku-
myndina,   sem   aS   einhverju   leyti
minnir á samskonar mótiv eftir
Qoya. í spánskri myndlist er ákveS-
inn þráSur, sem Baltasar hefur kom-
izt i sterka snertingu við. Arfurinp er
að sunnan, en útsýnið gjarnan !
norður, þar sem Drangey siglir eins
og skip á miSjum firSi.
Fyrir mitt leyti er ég þó ekki !
neinum vafa um hvar myndlist Balt-
asars reis hæst á þessari sýningu.
Þar á ég við portrettið af Thor Vil-
hjálmssyni rithöfundi. Bragi Ásgeirs-
son gerði þetta portret mjög að um-
talsefni ! ágætri gagnrýni i Morgun-
blaSinu og get ég algerlega tekiS
undir þaS, sem hann sagSi sérstak-
lega um portrettiS af Thor:
„. . . væri ég illa svikinn ef sú
mynd er ekki merkasta framlag hans
til þeirrar myndgerSar (portretlistar)
f ram aS þessu. Sú mynd ber af öllum
slíkum myndum, sem ég hef séS frá
hans hendi og aSrar slíkar myndir á
sýningunni blikna viS hliS hennar.
Baltasar reynir ekki að fegra Thor á
neinn hátt, heldur málar hann eins
og persónan kemurhonum fyrir sjón-
ir, þræSir Iftt ytra útlit, það ernánast
aukaatriði, hér er það hinn' úfni og
ábúSarfulli karakter skáldsins og
heimsborgarans sem máli skiptir og
einmitt þess vegna verður myndin
sannfærandi og sláandi hliðstæða
persónunnar. Ég veit ekki hvort Balt-
asar gerir sér Ijóst, að með þessari
mynd er hann að gera fslenzkri
myndlist  mikilsvort  gagn,  en  svið
portret-listarinnar hefur verið næsta
fáskrúSugt hérlendis fram aS þessu
og listgreinin misskilin. . ."
Hér var ekki um neinskonar yfir-
litssýningu að ræða, heldur aðeins
áfanga á langri leið. Greina má
ákveSna þróun ! myndlist Baltasars.
einkum i þá veru aS meiri fjölbreytni
gætir í litanotkun. Mér finnst þaS
góS þróun og hygg aS kynni af is-
lenzkri náttúru eigi sinn þátt i henni.
Gisli SigurSsson
©
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16