Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						i_______________________
'&*/&
HALLGRIMS-
MINNING
IDAG - 27. OKTOBER im - ERU
LIÐINRÉTT300 ÁR FRÁ DAUDA TRÚAR-
SKALDSINSISA URBÆ OG MINNIST LESBÓK ÞESS MED NOKKRUM GREINUM.
Séra Jakob Jónsson
L JÓD OG
PRÉDIKUN
Flutt í Hallgríms-
kirkju í Reykjavík
við hátíðamessu.
Hinn 26. júní í sumar í sambandi við
synous fór fram Hallgrímsminning innan
múra hinnar háifbyggðu Hallgrímskirkju í
Reykjavík. Við athöfnina þjónuðu fjórir prest-
ar, sem allir höfðu þjónað við kirkjuna. Auk
núverandi sóknarpresta Ragnars og dr.
Jakobs voru það þeir dr. Sigurbjörn biskup
Einarsson og síra Lárus Halldórsson. Söngfólk
úr kirkjukórum Reykjavíkur söng Hallgríms-
sálma, en hljóðfæraleikarar úr Sinfóníuhljóm-
sveit íslands léku undir. Voru söngflokkarnir
uppi á vinnupöllum, en hljómsveitin í turnin-
um. Tónlistina samdi Þorkell Sigurbjörnsson
tónskáld og var hann söngstjóri. Ritningarorð
og bænir fluttu prestar, en aðrir lesarar voru
Jón Sigurbjörnsson leikari og Regína Ásvalds-
dóttir, eitt af fermingarbörnum vorsins. Ljóð
það, sem hér birtist eftir dr. Jakob Jónsson var
samið til lestrar við þetta tækifæri og predikun
einnig.
Altarið var óheflaður trékassi, teningsmynd-
aður, og á honum stóð krossmark úr samskon-
ar viði. Hamarshögg frá vinnupöllunum voru
felld inn í hljómlistina.
Himins og jarðar
hæstur höf uðsmiður
lætur hamars högg
heyrast úraustri.
Hugur Guðs
hleður musteri
á eilífðargrunni,
aldanna kirkju.
Fegurð er f formum,
festa í veggjum,
vizka f hvelfingum
og himinbogum.
Rúnir eru ristar
að regins vilja.
Hæstur höfuðsmiður
himins og jarðar
hvern mann kallar
hamri að lyfta,
hrjúfan stein
höggva sléttan,
svo fletir fágaSir
falli þétt saman.
Heyrist bergmál
horfins tíma.
Hallgrímur skáld
f hugarsmiðju
tungunnar meitli
málstuðla sló.
Hrukku neistar
af hörðu stáli,
svo köldum hjörtum
kviknar Iffgeisli,
hljóma söngvar
f sálmahofi.
Frá barna vörum og
brjóstmylkinga
berast f hljóði
bænarmál.
Hallgrfmur smiður
helgum böndum
tengdi þjóð vora
tignum drottni.
Söfnuð samfeNdan
signdi krossi.
ísaland allt
varð að einni kirkju,
tindar fjalla
aðturnum musteris,
stuðlar blágrýtis
að stoðum styrkum,
háfossaniður
hljóSfæraspíl.
En kærleika Guðs
kröftugum rómi
er kveðinn lofsöngur
f kór björtum
eða f kofa
við koluljós.
í hverju hjarta
Hallgrfmssálmar
helgidóm vígðu
hæstum höfuðsmið
himins og jarðar
„Létu upp byggjast
lifandi steinar
íandlegt hús
ævarandi".
Er barmur bifast
bitrum ekka,
fæti fipast
að finna veg réttan,
syndin myrkvar
sálar inni,
þjáning lamar
Iffsvon fira
Hallgrímur smiður
helgidóm reisir.
Opnum örmum
inn til gleði
bauð f Krists nafni
börnum alföður,
svo barmur ei bifist
bitrum ekka.
Fótum ei fipist
að finna veg réttan,
synd ei myrkvi
sálar inni,
þjáning ei lami
lífsins von.
Þvf rfs hin háva
Hallgrimskirkja,
tákn þess musteris,
er hið mæra skáld
Guði byggði
f brjóstum þegna.
Prédikun
Texti: I. Kor. 3,10-
-11.
©
Hinn hœsti höfuðsmiður himins og
jarðar hefir fjöld húsameistara I sinni
þjónustu. Hann þarfnast manna til
að styðja að framgangi sköpunar-
verksins með því aS rækta landið orj
hreinsa hafið. Mannlffið sjálft er
þáttur f byggíngu hans. Jesús var
húsameistari, tektón, smiður. Ef þú
skoðar uppgröft gamalla húsa I
Galfleu, mð vera, að þú hafir fyrir
augum þér steina, sem meitlaðir
voru með höndum hans. Orð Jesú
voru grundvöllur húss, sem staðið
hefir af sér steypiregn tuttugu alda.
Og frá þvi að land vort tók að
byggjast fyrir ellefu öldum, hafa hér
verið húsasmiðir í hans þjónustu.
Nafn eins þeirra er ofarlega i hugum
vorum í dag, þvf að senn eru þrjár
aldir sfðan hann lagði frá sér áhöldin
að verki loknu.
Þegar snillingurinn Michelangelo
virti fyrir sér mynd Donatellis af
Markúsi guðspjallamanni, á hann að
hafa sagt: ÞaS hefði verið ógern-
ingur að hafna því fagnaðarerindi,
sem flutt var af svo heilhuga manni.
Segja má, að það hafi verið ógem-
ingur fyrir hina fslenzku þjóð að
hafna þvf fagnaðarerindi, sem flutt
var af slfkum listamanni sem séra
Hallgrfmi — og svo heilhuga manni.
Sagan sýnir raunar, að til voru
menn, sem höfnuðu fagnaðarerindi
hins hæsta höfuðsmiðs, þótt flutt
væri af snillingum. Þeir voru til, sem
ekki sannfærðust af orðum Krists
sjálfs. Samt verður þvf ekki neitað,
að listgáfa séra Hallgrims hefir gert
hann flestum öðrum færari til að
meitla steina í byggingu kristninnar f
voru landi.
En dæmið má einnig skoða frá
annarri hlið. Mun ekki snilligáfan
hafa þroskazt við það, að hann
barðist ekki aðeins við bragþrautir,
heldur þrautir slns innra lífs, unz
eldur helgrar trúar logaði skærast á
arninum I smiðju hjartans. Gildir
ekki hið sama um skáldið og íþrótta-
manninn, að þvf þyngri þrautir sem
tekizt er á við, þvf meira verður
atgerfið og afrekin? Hefði skáldið
nokkurn tfma náð þeirri reisn, sem
raun varð á nema það hefði tekizt á
við andans þyngstu þrautir af öllu
afli? Segja má, að yrkisefni hans hafi
verið [ tlzku i samtlð hans. En það
þurfti meira en tiðarandann til að
kveikja þann eld, sem bræddi járnið
undir hamarinn f smiðju Hallgrfms.
Honum hitnaði við hjartarætur, er
hann heyrði hamarshöggin frá Gol-
gata. Höggin, sem þar ráku nagla f
lifandi hold, hittu hann sjálfan. Og
hann skynjaði, að þau hittu Guð. En
hann skynjaði einnig, að maðurinn,
sem lá flatur undir höggunum, —
hann sem af uppreistum krossinum
boðaði fjandamönnum sfnum fyrir-
gefningu. — að sá hinn sami var
grundvöllur þess musteris, er hinn
hæsti höfuðsmiður himins og jarðar
vildi byggja. „Þvi að annan grund-
völl getur enginn lagt en þann, sem
lagðurer, sem er Jesús Kristur".
Vér erum hér f hálfbyggðri kirkju.
Guð blessi hvern þann, sem lyft hefir
hug til bænar eða hendi til verks. Vér
erum til þess kvaddir að halda áfram
að byggja ofan á þann grundvöll,
sem lagður er. „En sérhver athugi,
hvernig hann byggir ofan á." Þessi
kirkja á að vera landskirkja. Þjóðin
öll vill fylgja dæmi Hallgrlms og
halda áfram að meitla steinana I þá
byggingu, sem hamramir á Golgata
skyldu rlfa til grunna, en tókst eltki.
Það verður haldið áfram „eftir þeirri
náð, sem oss er veitt".
Maður nokkur sagði eitt sinn við
mig: „Er það ekki undanlegt, að þið
viljið byggja Hallgrfmskirkju einmitt
nú, þegar þjóðin er hætt að skilja
séra Hallgrlm?"
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16