Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						Á eyöímerkurgönflunni sjéum viö,
ftinn mikia forinaja, bera þá þungu
ábyrgö aö vera ieiötogi þessarar
þjóóar Guðs. Mann varo aö bera
éhyggjur og þrengingar fólksins á
herðum sér.
Eru Is-
lendingar
af ætt
Benjamíns?
tíma eru þær komnar langt inn í Evrópu.
Þegar þessir miklu þjóöflutningar þokuö-
ust noröur Evrópu, brotnuöu þeir niöur í
marga hópa og ættkvíslir. Eins og vænta
má, er þetta mál svo geysiviöamikiö, og
óþrjótandi aö vonlítiö er aö gera því skil í
stuttu máli. Fróöir menn telja ,aö í
Heimskringlu, sem kennd er viö Snorra
Sturluson, sé minnst á hina fomu
ísraelsmenn og aö Óðinn hafi verið mikill
herkonungur, er síöar var tekinn í
guðatölu í Ásatrú. í riti, sem fjallar um
hina ýmsu þræöi konungsættarinnar
bresku, er talið að Óöinn hafi veriö
afkomandi Zarah. Einnig kemur í Ijós, aö
hinir fornu Skjöldungar voru af sömu ætt.
Mestir munu þjóöflutningarnir hafa veriö
um 400—750 e.Kr. Þá taka þessar
farandþjóöir að flýja undan Húnum, sem
komu austan úr Asíu.
Ég hefi í þessari samantekt m.a. stuöst
viö bók Jónasar Guömundssonar, Saga
og dulspeki, útg. 1942. Þar segir orörétt
á bls. 43: „Meö þeim, sem síöastir komu
voru hinir svonefndu Dakiar, sunnan
Dónár, en sá þjóöflokkur haföi um
250—270 ára skeið náð að sameinast
Benjamínsættkvísl, sem flýöi til Litlu-Asíu
eftir dauöa Krists og eyöileggingu Jerú-
salemborgar, er ríki Gyöinga var sundr-
aö. Meö þeim bárust til Noröurlanda
ýmsar af hugmyndum kristninnar, s.s.
trúin á hinn hvíta eöa góöa „ás" Baldur
og fleira, sem bezt má sjá við aö lesa
gaumgæfilega og bera saman goöasagn-
ir vorar og frásagnir Biblíunnar ýmsar,
bæöi í Nýja og Gamla testamentinu, svo
og meö því aö athuga og bera saman
frásagnir Völuspár, merkilegasta spá-
kvæði íslenzkra fornbókmennta og Opin-
berunarbók Jóhannesar, því aö þar
viröist í mörgum efnum sagt frá því
sama".
Til er í Bretlandi og mörgum ensku-
mælandi löndum m.a. Kanada og Ástral-
íu, félagsskapur, sem kallar sig British-
Israel. Hefur þessi félagsskapur starfaö
lengi og virðist vel lifandi. Þetta er ekki
sértrúarflokkur, eins og venjulegur skiln-
ingur er lagöur í það orö. Hins vegar
hlýtur þaö eöli málsins aö vera aöalatriöi
aö þekkja boöskap Biblíunnar sem bezt.
Þaö sem þessi hreyfing leggur áherzlu á,
er aö þekkja hinar týndu ættkvíslir og
telur aö þær séu flestar hinar vestrænu
þjóöir, eins og ég hef áöur minnst á.
Þessi félasskapur leggur áherzlu á aö
lesa spádóma Biblíunnar sem eru aö
þeírra dómi mjög aö rætast nú á okkar
dögum. Mér er ekki kunnugt um starf-
semi Dr. Rutherfords nú, en ég veit að
hans rannsóknir eru mjög í svipuöum
anda. Eftirtektarvert er, hve mjög þess-
um aðilum ber saman í aöalatriðum. Ein
merkilegasta sönnun þess, að við séum
af ætt hins forna ísraels er skjaldarmerki
okkar, eða landvættirnir. í opinberunar-
bók Jóhannesar, 4. kapitula, er sagt frá
fjórum verum, sem vaka við hásæti
Drottins dag og nótt. Verurnar eru
maöur, naut, fljúgandi örn og Ijón. Viö
sjáum á skjaldarmerki okkar uxa, gamm,
dreka og risa. Ennfremur vil ég benda á
spádómabók Esekiels I. kapitula.
Þegar ísraelsmenn tjölduöu í eyöi-
mörkinni var þeim skylt aö hver ættkvísl
tjaldaði undir því merki sem henni bar.
Skipum merkjanna var þannig: Naut að
vestan, ðrn að noröan, Ijón aö austan og
maöur aö sunnan. Minnir þetta ekki lítiö
á skipan íslenzku landvættanna. Viö
sjáum strax, aö í staö Ijónsins er dreki
eöa ormur í íslenzka skjaldarmerkinu.
Jónas Guðmundsson kom með skemmti-
lega tilgátu um hvernig þaö hafi atvikast.
Þegar Júöarnir, sem voru mjög samferöa
Benjamin, skildust frá þeim, hvarf Ijóns-
merkiö, sem var tákn þeirra. Þá varö aö
finna annaö merki. Benti hann á, aö
ormurinn hafi verið heilagt tákn hjá ísrael
til forna. Sjá IV. Mósebóok, þar sem sagt
er frá eirorminum. Ein sönnum þess, aö
eitt sinn hafi þjóöir af ísraelsætt búið
norðan og vestan viö Svartahaf á öldun-
um fyrir og eftir fæðingu Krists, er sú, aö
rússneskir forleifafræöingar fundu á
sínum tíma fjölda fornminja og legsteina
meö hebreskum áletrunum. Var sagt aö
þessi eða hinn heföi látist á tilteknu
útlegaðrári á bilinu frá 702—785 e. Kr.
Áður en Jakob, forfaöir ættkvíslanna
andaðist, veitti hann öllum sonum sínum
blessun. Um þaö má lesa í I. Mósebók
49. kap. 27. v. Sú blessun er Benjamín
fékk hljóöar svo:
„Benjamín er úlfur sem sundurrífur
á morgnana étur hann bráö
og á kvöldin skiptir hann herfangi."
Þannig varö úifur tákn Benjamíns.
Allar ættkvíslirnar voru skyldar til aö bera
hver sitt merki. Hið forna merki Benja-
míns var úlfur. Bakgrunnurinn er 64 fletir,
dökkir og Ijósir. Minnir þetta óneitanlega
á taflborö. Er þaö mjög íhugunarvert.
Eins og ykkur er kunnugt hétu margir
landnámsmanna íslands Ulfur aö seinna
nafni. Er þaö einnig athyglisvert.
Móse veitti ættkvíslunum blessun áöur
en hann andaöist. Greinir frá því í V.
Mósebók 33. kapitula. Blessun sú er
Benjamín fékk þar er í 12. v.:
„Úm Benjamín sagöi hann: Ljúflingur
Drottins býr óhultur hjá honum. Hann
verndar hann alla daga og hetur tekið sér
bólfestu milli hálsa hans."
Virðist þetta sýna að Benjamín hættir
algjörlega ránum og hernaöi og snýr sér
aö andlegum efnum.
Víkjum nú að spádómabók Jesaja,
sem segir geysimikið um hlutverk ísraels
í fortíö og framtíö, þegar Drottinn
ávarpar lýö sinn fyrir munn Jesaja
spámanns þá talar hann til Eyjabúa.
„Eyjarnar skulu bíða mín og armlegg
mínum skulu þær treysta". (A hebresku
er sama orðiö þ.e. yam, yfir sjó og yfir
vestur, en þaö er meiningarleysa aö segja
eyjarnar í sænum). Einu mikilsveröu
eyjarnar eru brezku eyjarnar og ísland.
„Vegsamið þess vegna Drottinn, meöal
eldanna, nafn Drottins ísraels guös á
eyjum vestursins. Frá yztu mörkum jarð-
arinnar heyröum vér söngva tii dýrðar
hinum réttlátu" (Jesaja 24. 14—16). Þótt
hér sé átt viö eyjar vestursins í heild —
Bretlandseyjar, Island og Færeyjar —
beinist athyglin aö íslandi, því aö talaö er
um aö þjóöin búi meöal elda. Hebreska
oröiö urim, sem þýtt er eldar, þýöir einnig
Ijós. Hin miklu náttúruljós heims vors eru
noröurljósin og ísland er eina eyþjóöin,
sem er nægilega náiægt ööru hvoru
heimskautinu til þess aö menn geti séö
noröurljósin hvar sem er af landinu.
Einnig aö þetta er við yztu mörk jaröar.
Þessar mikilsveröu ábendingar gefur dr.
Rutherford í einu rlti sínu. Og svo gerir
hann samanburö á Benjamínsættkvísl
hinni fornu og íslendingum. Um það segir
dr. Rutherford efnislega:
1.   Benjaminsættkvisl var langminnst
allra tólf ættkvísla ísraels.
a)  ísland er minnsta menningarþjóð
heimsins og Evrópu.
2.   Benjamín forfaöir og sameiningartákn
ættkvíslarinnar var sá yngsti af tólf
sonum Jakobs.
b) ísland byggöist síðast allra Evrópu-
landa og er hið yngsta þeirra.
3.   Benjamínsarfar rændu eins og úlfar
um eitt skeið en aö lokum reyndust
þeir sú ættkvíslin sem stööugust var í
rásinni. Allir tólf postular Krists voru
aö lokum valdir af þeirri ættkvísl.
Galileumenn (eins og þeir voru nefndir
síöar) fylgdu Frelsaranum þúsundum
saman, Júöarnir höfnuöu hqnum.
c)    Víkingarnir forfeöur íslendinga
rændu líka eins og úlfar, aö lokum
reyndust íslendingar líka stööugir í
trúnni. Þótt þeir hafí trúabragöafrelsi,
játa flestir íslendingar kristna trú. Lítiö
er um trúarbragöadeilur.
4.   Benjamínsarfar voru freisiselskandi
og umburöarlyndir í trúmálum. Fræg-
asti afkomandi Benjamíns, Páll post-
uli, sagöi: „Þar sem andi Drottins er,
þar er frelsiö, meö því gjöröi Kristur
oss frjálsa." (II. Korintubréf 3.17, Gal.
5.1}
d) Islendingar eru mjög Irelsisunnandi
og umburðarlyndir ítrúmálum.
5.   Benjamínsarfar, Galileumenn, voru
fyrstir til þess aö þýöa ritninguna og
boöa hana á lifandi tungum (Post.
2.6—11).
e)   Elsta þýöing á ritníngunni, sem
kunn er á nokkru lifandi máli er íslenzk
(samanburöi lokiö).
í fomöld  var þaö  hin  litla ættkvtsl
Benjamíns, sem hafðí venjulega forystu
um andlegar nýbreytingar og endurvakn-
ingar og sýndi á þeim tímum mikiö traust
á Guöi. Svo segir í Jewish Encyclopædia:
II. bindi bls. 24: „Þegar ísraelsmenn, á
flótta undan Egyptum áttu að fara yfir
Rauðahafiö, stóöu allir ráöþrota, nema
ættkvísl Benjamíns, sem treysti Guöi, óö
út í hafiö og leiddi allan ísraelslýö
örugglega á eftir sér." Benjamínsarfar
urðu síöar brautryöjendur á aö boöa
kristna trú utan Palestínu og ber þar
hæst Pál postula, eins og áður hefur
veriö vikið aö. Ennfremur bendir Dr.
Rutherford á þaö, að í 68 sálmi Davíös sé
talaö um þaö þegar ríki jaröar syngi
Drottni lof eftir undangengnar hörmung-
ar, komi þaö í Ijós aö forgönguna hafi
Benjamínsættkvíslin og aö þaö sé lítil
þjóð, þar segir í 27.-29. v. (ísl. Bibl-
íunni).                           A
„Lofiö Guö á samkomunum.
Lofið Drottin þér sem eruö af upp-
sprettu ísraels
Þar er Benjamín litli er ríkir yfir þeim.
Höföingjar Júda í þyrpingu.
Bjóö út, ó Guö, styrkleika þínum
Gjör styrkt, ó Guð, það sem þú hefir
gjört fyrlr oss."
Svo segir í niðurlagsorðum spádóms-
ins: „Hann hefur tvístrað þeim þjóðum,
sem ófriði unna. Það koma sendiherrar
frá Egyptalandi. Bláland mun færa Guði
gjafir, hrööum höndum. Þér konungsríki
jarðar syngið Drottni lof." Síðasta setn-
ingin er dásamlega þýdd í frönsku
Biblíunni: „Sjá Benjamín litla, þann
yngsta, sem leiðir hina." Sá sem les
Biblíuna og þekkir eitthvaö efni hennar,
kemst ekki hjá þeirri staðreynd að sjá
hvaö spádómarnir eru þýðingarmiklir.
Allir sjá, hvernig veröldin lítur út í dag.
Spádómabók Jesaja lýsir greinilega frá-
falli og blinda ættkvíslanna. En þrátt fyrir
það er tekiö skýrt fram, aö Guð yfirgefi
ekki ísraelslýö. „Hver er svo blindur sem
þjónn minn," segir á einum staö. Er þetta
ekki sannleikur í dag? ísraelsmenn uröu
aö fara úr landi vegna misgjörða sinna.
Refsingartími þeirra var sjö tíðir. Sá tími
rann út á þessari öld, eftir því sem
spádómaskýrendur telja. Tiltölulega stutt
er síöan öld tækninnar gekk í garö. Allir
atburöir veröa stórkostlegri og hraöari og
flýta fyrir því aö örlagastund þjóöanna
renni upp. í riti, sem British-lsrael hreyf-
ingin gefur út, er vakin athygli á því, hve
Titanic-slysiö hafi verið táknrænt fyrir
öldina, sem þá var nýgengin í garö.
Skipið átti ekki að geta farist. Það var
tæknilega fullkomið frá mannlegu sjónar-
miði. Þaö fórst samt í fyrstu ferö, sem
afleiöing blindrar trúar á mátt og megin
mannsins, án hjálpar Guös. Þetta var álit
greinarhöfundar og líklega ekki fjarri lagi.
En Drottinn segir að skýlan, sem hylur
alla lýöi verði tekin burt og eftir hörmung-
aréliö er lýst þeim dásemdum, sem við
taka, þegar þjóöirnar læra að treysta
Drottni og hlýða hans ráöi.
Eins og ég hef áöur vikiö aö er efniö
svo geysilega yfirgripsmikiö, aö ómögu-
legt er aö gera grein fyrir fjölmörgu, sem
vert er að minnast. T.d. er þaö saga útaf
fyrir sig, aö meöan ísrael var enn í ánauö,
hjá Egyptum, þá flýði hópur tignarfólks af
Júddaættkvísl til Spánar. Var þaö vegna
vandræöa, er upp komu í konungsætt
Júda vegna tvíburanna Phores og Zorah,
sem Júda átti meö tengdadóttur sirni
Tamar. Það voru afkomendur Zarah, sí.m
settust aö í borginni Zaragossa, sem er
síöan við hann kennd. Margir afkomend-
ur Seru þokuöust síöar noröur álfuna og
uröu m.a. forfeöur flestra eöa allra
konungsætta í Evrópu. Var þetta kölluð
konungsætt rauða þráðarins (sjá I. Móse-
bók 38. kapitula) Skjöldungarnir fornu,
sem íslendingar rekja m.a. ættir til og var
hin fornnorræna konungsætt, rakti ætt
sína til Sera, eftir því sem segir í
ættartölu Bresku konungsættarinnar.
Stærri og voldugri þjóöir en við koma
til meö aö vinna þaö verk sem okkur er
ofviða sökum smæöar. En við getum haft
forystu á öðrum sviöum. Biblían segir
sjálf, aö í andlegum efnum hafi Guð valiö
©
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24