Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						Samsœti
tilheiðurs Torfa
Snorri Jónsson forseti ASÍ afhendir Torfa
gestabók með útskornum myndum af landvættum.
Þegar talað er um Torfa, vita víst allir
við hvern er átt og eru þeir ekki margir í
þjóðfélagi okkar, sem náö hafa þvílíkri
„staerð" í hugum manna, aö vel flestir
þekki þá af fornafninu einu saman. Þeim
sem nú eru á þessum svokallaöa bezta
aldri, finnst að Torfi hafi hreint frá
ómunatíð verið sá maður, sem ber
sáttaorö milli aðila í vinnudeilum. Síðast-
liöiö haust lét hann af þessu vandasama
embætti og af þvítilefni komu þeir saman
þessir margnefndu aðilar vinnumarkaö-
arins og héldu þeim hjónum samsæti,
Torfa og Önnu Jónsdóttur. Það skeður
ekki oft, að þessar andstæöu fylkingar,
fulltrúar vinnuveitenda og verkalýðsfélag-
anna komi sérstaklega saman til mann-
fagnaðar. En það er sama hvorum megin
menn sitja við borðið; allir eru sammála
um starf Torfa Hjartarsonar. Þarna voru
þeir, sem stundum eru í dálítiö gráu
gamni kallaðir verkalýðsrekendur, í alúð-
legu samblandi við atvinnurekendur —
eða fulltrúa þeirra — og saman færðu
þessir aðilar heiðursgestinum að gjöf
Ólafs sögu Tryggvasonar, útgefna í Upp-
sölum 1691; hinn fágætasta dýrgrip. Og
frú Anna fékk að gjöf áletraöan, íslenzkan
blómavasa.
Eftir aö Snorri Jónsson hafði ávarpað
þau hjón og afhent þeim gjafirnar, tók
Torfi til máls og rifjaði upp ýmis atriöi úr
starfi sínu sem ríkissáttasemjari og af
viöskiptum sínum viö deiluaöila.
Hann kvaðst hafa veriö skipaöur vara-
sáttasemjari 1944, en þá og fram á
síðusta ár hafi þaö veriö borgaraleg
skylda aö gegna sáttasemjarastörfum.
Hafi hann þá aftekiö með öllu aö takast á
hendur sáttasemjarastörf í vinnudeilum,
enda ekki talið sig til þess hæfan. Var
hann þá fullvissaöur um, að þó hann væri
skipaöur varasáttasemjari myndi hann
aldrei þurfa nálægt vinnudeilum að
koma. Hafi það staðist að mestu þar til
Jónatan Hallvarðsson, ríkissáttasemjari
fékk lausn frá þvístarfi 1. júní 1945.
Torfi kvaðst þá hafa hringt til Finns
Jónssonar, félagsmálaráöherra, skýrt
honum frá því, að hann gæti ekki tekið
sáttasemjarastarfið að sér, enda aldrei
verið ráð fyrir því gert. Þyrfti því að láta
Hugrún
Róg-
tungan
Tæki mikið turigan er
til að vinna hefð og lendur.
Ef mikið hefur móti þér
magnar hún þér erkiféndur.
Á orðum er hún ekki spör
innstu fylgsni slær og kremur.
Hvöss er hún sem eiturör
oft þvídrep ísárin kemur.
Náungann hún nartar í
nærri kemur hans að baki.
Sjaldan er hún fréttafrí
fyrst hún grípur kverkataki.
Alltaf hefur einhver ráð
yfir garðinn lægsta að smjúga.
Fljót er hún að bfta bráð
og berþá stundum viö að Ijúga.
Ein synd bíður aðraheim,
áfram stöðugt veltur boltinn.
Gráðug veiðir. Gull og seim
gleipir eiturnaöra soltin.
Ef hún finnur ekki til
íðrunar og veit sig snauöa
verður aldrei brúaö bil
sem ber á milli lífs og dauða.
tilnefna séttasemjaraefni aö nýju og
skipa nýjan ríkissáttasemjara hiö allra
fyrsta. Finnur lofaöi að láta tilnefninguna
fara fram og geröi þaö. Þýðingarmikil og
erfiö vinnudeila var þá að hefjast. Hafi
Finnur beðið sig aö annast sáttaumleit-
anir íþeirri deilu, en síöan skyldi hann sjá
til um skipun nýs ríkissáttasemjara. Torfi
kvaöst hafa fallist á þetta, en svo hafi
farið að Finnur skipaði ekki nýjan sátta-
semjara. Kvað Torfi þetta hafa leitt til
þess aö hann varö ríkissáttasemjari til 15.
sept. sl.
Torfi sagöi, aö sáttasemjarastörfin hafi
tekið mjög langan tímaog væri langt frá
aö þau hafi ávallt veriö skemmtileg.
Kvaöst hann er hann sat langtímum
saman á sáttafundum án þess aö sjá
hvaö helst væri til úrræöa, oft hafa
hugsaö eins og í upphafi, að þessum
málum heföi hann aldrei átt aö koma
nálægt. Ekki munu deiluaöilum heldur
hafa þótt þessar vonlitlu setur skemmti-
legri.
Er hann liti nú til baka yfir þann langa
tíma, sem hann hefði verið ríkissátta-
semjari, færi þó fjarri aö hann sæi eftir
þeim mikla tíma, sem hann hafi varið til
sáttastarfanna. Oft hafi þau veriö
skemmtileg og spennandi og venjulega
mikil gleöi er sáttir hafi komist á, einkum
ílengstu og erfiöustu deilunum. Hann hafi
við þessi störf kynnst mörgum þáttum
þjóðlífsins og mörgum málum og viðhorf-
um, sem hann heföi ella haft lrt.il eöa
engin kynni af.
Torfi vék síðan að þeirri miklu breyt-
ingu, sem hann taldi aö oröiö hafi á
samskiptum aöila vinnumarkaöarins á
þeim árum, sem hann hefði verið ríkis-
sáttasemjari. Á fyrstu sáttasemjaraárum
sínum hafi framkoma deiluaöilans hvors
við annan oft verið lítt vinsamleg. Fund-
irnir hafi iöulega hafist meö hressilegum
skammarræðum, menn hafi barið í borö-
in og jafnvel skellt huröum og gengiö á
dyr, en samvinna deiluaöilanna veriö
næsta lítil. Frá þessu hafi að vísu veriö
ýmsar ánægjulegar undantekningar, og
þess dæmi, aö jafnvel hinir ólíkustu menn
ynnu ágætlega saman. Frekar hafi þaö
þó verið undantekningar en almenn
regla.
Á þessu væri nú orðin mikil breyting.
Öll samskipti aðila væru nú oröin miklu
vinsamlegri og samvinna þeirra míklu
meiri en áöur. Á sáttafundum væru málin
nú yfirleitt rædd í bróöerni og af velvilja.
Aðiíar hefðu með sér mikið samstarf utan
samninga- og sáttafunda. Meöal annars
væru þeir jafnréttháir aðilar aö Kjara-
rannsóknanefnd, sem hefði þegar unnið
og ætti vafalaust eftir að vinna mjög gott
verk. Auk þess heföu þeir samiö um og
stofnaö samstarfsnefnd, sem tæki mörg
mál til meðferðar og úrlausnar og hefði
unniö gott starf og vaxandi.
Meðal þeirra, sem tóku til máls, var
Hjörtur Hjartar frá vinnumálasambandi
Aðilar vinnumarkaðar-
ins komu saman og leystu
Torfa Hjartarson út með
gjöfum í tilefni þess að
hann lét af störf um sátta-
semjara rikisins
sl. haust.
samvinnufélaganna. Rifjaði hann ýmislegt
upp, sem honum var minnisstætt frá
sáttafundum og sagði m.a.:
„Ef Torfi sagði við okkur — svokall-
aða atvinnurekendur — þegar við
vildum koma einhverri breytingu á
eða lögðum eitthvað tilboð fram:
„Þetta gengur ekki" eöa „þetta dugar
ekki" — eöa þá hann hnykkti örlítiö á
og sagöi „Þetta er allshendis ófull-
nægjandi" þá brást þaö varla að
hugboð hans reyndist rétt. Ég veit aö
sjálfsögðu ekki hvort hann hefir látið
svipuö orö falla hinumegin landamær-
anna, en svona eftirá að hyggja og
þegar upp er staðiö, gæti ég vel
hugsað mér aö fulltrúar launþega hafi
einhverntíma heyrt áþekkar setningar.
Vel má vera að ef báðir aöilar hefðu
jafnan hlustað á veðurspána og farið
eftir henni, án verulegrar tregðu eða
biöar, þá heföu samningar stundum
náöst á skemmri tíma. En einhvers-
konar tregðulögmál hefir oft verið
meö í spilinu og væri vel ef þáttur
þess minnkaöi og í staöihn kæmi
raunhæft mat á aðstæðum og stað-
reyndum."
Páll Sigurjónsson formaður VSÍ komst
svo aö oröi í sinni ræöu:
„Á fyrstu 30 árum sáttasemjara-
starfsins, hafði Torfi til meöferðar 519
sáttamál, eða að meðaltali tæp 20 mál
á ári, en allt uppí 51 sum árin oins og
1975. Væntanlega eru þau sáttamál
sem til Torfa hafa komið um eða yfir
600.
Torfi hefur þannig á starfsferli
sínum sem sáttasemjari, oröiö aö
setja sig inní um 600 mál, skoða þau
frá öllum hliöum og reyna aö finna
lausn á þeim. Sennilega hefur þaö oft
verið svo, aö þeir sem Torfi hefur
veriö aö reyna að sætta, hafa ekki
viljaö sjá málin nema frá einni hliö,
sem oft er mun auðveldara. Öllum
þessum málum kom Torfi þó í höfn,
fyrr eða síðar." '
Við lok borðhaldsins afhenti veizlu-
stjóri Torfa gestabók útskorna meö
táknmyndum landvættanna undirritaöa
af öllum veizlugestum. Formáli sá, eöa
ávarp til Torfa er veizlugestir rituöu nafn
sitt undir er þannig: „Torfi Hjartarson,
ríkissáttasemjari frá 1. júní 1945 til 15.
sept. 1979. Þann tíma, sem þú hefir verið
sáttasemjari ríkisins teljum viö að í raun
hafi þú skipaö þér á bekk meö landvætt-
um. Við biðjum þig þiggja þessa gesta-
bók sem tákn um viröingu okkar og
þakkir fyrir frábær störf í þágu þjóöarinn-
ar allrar."
Veizla þessi var hin veglegasta og mun
sú fyrsta er aðilar vinnumarkaðarins hafa
haldiö sameiginlega. Aö af því gat oröiö
má þakka ágætismanninum Torfa Hjart-
arsyni, sem hefur notið óskoraðs trausts,
virðingar og vináttu allra þeirra, er hér
áttu hlut aö máli.
GS. — BF.
©
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16