Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						Mikið þrái
eg
Þorstein Ö
Þegar Ríkisútvarpið hafði starfað í
tæpan áratug viö stöðugt og vaxandi
gengi, þrátt fyrir hörðustu heims-
kreppu og yfirvofandi nýja heims-
styrjöld, stofnaöi ungur ocj dugandi
kennari úr Þingeyjasýslu Utvarpstíð-
indi. Hann hét Kristján Friðriksson,
heitir það raunar enn. Nú landskunn-
ur iðnrekandi og áhugamaður um
þjóðmál. Þetta rit hans varð mjög
útbreitt á stríösárunum, birti myndir
af útvarpsfólki og kynnti efni. Þar
kom og mikiö af tækifærisvísum. Þá
var enn á lífi Ólína Jónsdóttir skáld-
kona á Sauöárkróki. Hún orti lands-
kunnar vísur um Vilhjálm Þ. og
Þorstein Ö. að maður nú ekki tali um
Helga okkar Hjörvar. Hér er sýnis-
horn:
Þreyta dags úr huga hörfar,
held ég út á gömul miö,
þegar rómur Helga Hjörvar
hljómar gegnum útvarpiö.
Frásögn hans minn anda örvar,
oft er hún af töfrum full.
Sálin í pér, Helgi Hjörvar,
hlýtur að vera kostagull.
Ellin vonir niður njörvar,
neitar þrátt um bros og yl.
Sælla væri að sjá þig, Hjörvar,
samt er þaö mesta hættuspil.
Helgi svaraöi auövitaö:
Hnígur allt á ina sveif,
um ástir vart ég hirði,
en sú er fyrst mitt hjarta hreif,
hún var úr Skagafirði.
Dregur föl um hólm og höf,
horfum við á það bæði.
Yfir hennar grónu gröf
gerirðu til mín kvæöi.
Valt mun traust á veika sál,
vil ég ei um það rita.
Sjónin veröur sumum tál.
Sælla er að trúa en vita.
Ónefndur orti:
Dýrðarkarlinn Helgi Hjörvar,
hér í lífsins táradal,
konur vorar ætíð ðrvar,
eins og líka vera skal.
Guðbjörg Vigfúsdóttir var lengi
aöalþula útvarpsins. Þá voru konur
þulur, en karlar þulir. Fáar konur
þjóöarinnar nutu meiri virðingar, aö-
dáunar, jafnvel ástríkis á fyrstu árum
útvarpsins en einmitt þulurnar. Hag-
yrðingarnir sendu þeim vísur, en
þoröu ekki alltaf að láta nöfn sín
fylgja, stundum var það af hæversku,
en stundum gat ástæöan veriö sú, að
einhver önnur, þeim nálægari, gat
tekiö þaö illa upp aö vinur þeirra væri
aö yrkja um þessar opinberu dýrð-
arkonur. Hér er vísa til Guðbjargar
frá Hrútfirðingi:
Röddin skæra hljómahlý
hylli nær hjá þjóðum.
Hugarkærar þakkir því
þér skal færa í Ijóðum.
Eflaust hafa vísurnar verið fleiri, og
dýrt er kveðið, en þessi eina fær aö
fljóta á ný til aö minnast þessarra
góöu ára. Helga Halldórsdóttir á
Dagverðará, Snæfellsnesi, sendi
Helga Hjörvar þessa stöku:
Enn hvað skemmta ætíð mér
ævintýrin fögur.
Helgi minn, ég þakka þér
þínar góðu sögur.
Á fyrstu árum útvarpsins var versl-
unarmaður á Raufarhöfn, er Siguröur
hét Árnason. Veöurspár útvarpsins
voru daglegt umræöuefni. Einhver
varpaði fram þeirri spurningu, hvort
veðurspáin hans Jóns Eyþórssonar
myndi nú rætast í dag. Sigurður orti:
Mikill liggur munur í
maöur og guö að vera.
Annar getur upp á því
, hvað ætli hinn aö gera.
Theresía Guðmundsson veður-
stofustjóri er norsk aö ætt. Hún giftist
ung Baröa sagnfræöingi, alþingis-
manni og þjóöskjalaveröi. Hún var
meöal fyrstu kvenna hérlendis, sem
urðu forstöðumenn ríkisstofnana. Oft
voru veðurfréttirnar í útvarpinu viö
hana kenndar. Menn sögöu: Hvað
syngur nú í Theresíu? Ólína Jónas-
dóttir orti:
Ennþá lægð við landið er,
lítið um sumarhlýju.
Hreint er einsog heyrist mér
hrollur í Theresíu.
Þegar þetta var bjó Ólína ekkja ein
í litlu koti á Sauðárkróki. Einhverju
sinni þurfti hún að fá lagtækan mann
til að dytta aö húsi sínu fyrir veturinn.
Það er tilefni eftirfarandi vísu:
Mér finnst eitt og annaö bresta
á það sem ég frekast kaus.
En eitthvað með því allra versta
er að vera karlmannslaus.
Þorsteinn Ö. Stephensen var á
sínum yngri árum og raunar langt
fram eftir starfsaldri sínum útvarps-
þulur, þar eins og á leiksviði manna
vinsæiastur. Þaö kemur fram í þess-
ari vísu Ólínu:
Ekki er klukkan orðin sjö,
ennþá hefur birtan völdin.
Mikið þrái ég Þorstein Ö.,
þegar fer að skyggja á kvöldin.
©
\   .
W
;¦¦    .        ;'¦ : ¦
¦

Sogamyrin er orðin snyrtileg og baggahestur Sigurjóns Ólafssonar stendur dálitið
einmana innan um ungar trjáplöntur. En hver er ávinningurinn af þvi að hafa þessa
galeyðu óbyggða?
^frJe*::^
TSitt af meíriháttar bersvæðum borgarinnar er vestast í Fossvogi, frá kirkjugarðinum
að Borgarsjúkrahúsinu.
Á flugvallarsvæðinu væri hægt að koma fyrir 20—40 þúsund manna byggð og þar meo
yrðu skapaðar betri forsendur fyrir uppbyggingu og endurlífgun gamla miðbæjarins.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24