Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						sakar alltaf hinn um skeröingu á persönu-
frelsi."
Hjónaband John Steinbeck og Car-
ol Henning eníisí í 12 ár og á þeim
árum skrifaöi hann flestar frægustu
bækur sínar. Þeim varö ekki barna
auöio og smám saman myndaðist gjá
á milli þeirra sem erfitt var að brúa.
„Hjónaband mitt er aö fara í hundana
því þaö ríkir svo mikil tortryggni á milli
okkar, aö viö erum hætt aö geta talaö
saman," skrifaði Steinbeck í bréfi til
lögfræöings síns. „Kannski er lífiö ekkert
annaö en örvæntingarfull tilraun til tján-
ingar. Þegar þú hættir skyndilega aö
reyna aö túlka þaö sem í huga þínum býr
breytist augnaráö þitt og framkoma.
Fyrir nokkru hitti ég stúlku sem ég
þekkti í Stanford og hún kvaðst hafa
verið hrædd við mig og hún útskýrði
hræöslu sína á þennan hátt: „Ég var
hrædd um aö ef ég hætti aö hlusta á þig
eitt andartak myndir þú fyllast reiöi og
kýla mig niður." Það er ekki svo fjarri
sanni. En ég og Carol erum hætt að
þekkja hvort annaö og ekki viröist hægt
aö færa okkur saman aftur. Margs konar
ósýnilegar ófreskjur umkringja - okkur.
Stundum fyllist ég svo ógurlegri heimþrá,
að mér finnst hjarta mitt ætla að bresta,
en þá geri ég mér grein fyrir að það er
ekki heimili sem ég þrái. Þetta er sama
ástríöuþrungna tilfinningin sem ég fékk á
mínum unglingsárum þegar ég þráöi
einhvern sem ég gæti talaö viö. Þetta er
furöuleg þrá sem loöir alltaf viö mann, þó
manni iærist aö tala ekki um hana. Og ef
allt fólk er svona gert, undrar þaö mig aö
allir skuli foröast aö tala um þaö. Augu
fólks sem talar ekki út um hlutina veröa
sljó vegna leiöinda eöa sársauka eöa
þreytu. — Eins og þig eflaust grunar
myndi ég ekki skrifa þetta bréf ef ekki
væri hægt aö heimfæra sumt af því sem
ég hef sagt upp á sjálfan mig."
Carol vildi samt
halda í hann
Þab gerbi útslagib þegar Steinbeck
hitti söngkonuna Gwendolyn Conger í
Los Angeles og þarmeö ákvaö hann
að láta Carol Henning fyrir róða. Til að
byrja með hitti hann Gwendolyn á
leynilegum stefnumótum, en loks gat
hann ekki haldið þessu leyndu fyrir
Carol eiginkonu sinni og hann sagöi
henni alla söguna.
„Þetta hefur verið helvíti erfiöur tími og
ég er enn sém á nálum en ég ætla aö
reyna aö gefa þér smáhugmynd um þaö
sem hefur gerst. Taugarnar gáfu sig og
ég sagöi Carol frá öllu, frá því hversu lítil
ítök hún ætti í mér og hversu ástfanginn
ég væri. Hún sagöist vilja þær litlu
tilfinningar sem ég bæri í brjósti til
hennar og hún myndi berjast fyrir þeim.
Svona er staöan í dag. Ég mun búa áfram
meö Carol meira af skyldurækni en
löngun."
Samt sem áður lét ástin ekki að sér
hæða og Steinbeck dvaldi langdvbl-
um með Gwendolyn Conger elns og
fram kemur íbréfi til Bo Beskow.
„Þegar ég skrifaði „The Sea of Cortez"
faldi ég mig meö Gwen í litlum kofa í
furuskóginum. Hún svaf út og ég fór
snemma á fætur, kveikti eld og vann til
hádegis, en þá vaknaöi hún og ekki varö
meira um vinnu þann daginn. Viö fórum í
langa göngutúra í sandhólunum og átum
þúsund kleinuhringi og drukkum kaffi
þartil viö vorum komin með magaverk."
Þegar skilnaðurinn var oröin stað-
reynd sem ekki var hægt að horfa
framhjá hófust samningar um eigna-
sklptingu sem leiddu til þess að
Steinbeck varð nær gjaldþrota. Fram-
koma Stelnbecks gagnvart Carol gat
varla talist til fyrirmyndar og hann var
fullur sjálfsásakana eins og sjá má af
bréfum sem hann skrlfaði á þessu
tfmablll.
Fannst hann kominn
í örugga höfn
„Þaö   er   búinn   aö   vera   kökkur   í
hálsinum á mér allt frá því aö ég sagöi
skiliö viö Carol og ég vildi óska aö ég
gæti komist yfir þessa viöbjóöstilfinningu
sem hvílir á mér. Hún kemur aftur og
aftur íformi koldimmrar örvæntingar sem
nístir merg og bein. Eini möguleikinn af
mörgum sem myndi létta þessum álögum
af mér er að Carol hitti annan mann sem
hún gæti elskað. Ég veit að hún þarf
hjálp. Guö veit aö ég er enginn kostagrip-
ur. Líklega eins erfiður í sambúð og hver
annar."
Samband hans og Gwendolyn var
að mörgu leyti hamingjusamt. Honum
fannst hann vera kominn í örugga
höfn og Gwe'ndolyn hafði lag á að
gæða heimili hans hlýju og gestrisni.
Þau giftu sig. 1943 og ári seinna
fæddist fyrsta barn Steinbecks, son-
urinn Thom. Eftir þriggja ára hjóna-
band skrifaði Steinbeck eftirfarandi
um hið nýja hlutverk sitt sem föður:
„Sonur okkar er nú tveggja ára og
annaö barn er væntanlegt í júní. Ég kann
mjög vel við þann litla. Hann er hýrlegur
og rétt skapaöur. Þaö er enginn fróöleik-
ur fólginn í því einu að vera foreldri en
samneyti viö barn er athyglisvert og
fljótlega fer manni að þykja vænt um það
eins og hvolp. En mannlegur hvolpur veit
meira svo hann er athyglisveröari.
Erfiðleikarnir sem koma upp við að
læra aö tala, heilla mig. Næstum hver
Lífið er fólk
en ekki staöír
„Það sem hryggir mig mest er hið
áberandi hatur sem rithöfundar og gervi-
rithöfundar hér um slóðir hafa lagt á mig.
Þaö veröur ekki langt þangaö til aö
fiskimenn verða þeir einu sem tala viö
míg.
Manstu hvaö ég var ánægður þegar ég
flutti frá New York til Monterey. Það er
alveg eins og að fara heim. En viðtökurn-
ar sem við höfum fengiö hér eru skratti
kuldalegar. Öfund, hatur og baktal. Það
voru mistök aö koma hingaö en ég ætla
ekki aö láta þau ríöa mér aö fullu. Þessi
tilfinning sem ég hef, er ný fyrir mér. Ég
hef reynt að leyna henhi, útskýra og
skilgreina hana og jafnvel gera grín að
henni en hún er samt sem áöur alltaf til
staöar.
Okkar gömlu vinir fyrir utan Ed kæra
sig ekkert um aö fá okkur tilbaka. Þaö
sem þeir álíta frama stendur í veginum.
Þorpsbúar og aðrir sem búa í grenndinni
eru hreint og beint fjandsamlegir. Ég hló
þegar enginn vildi leigja mér skrifstofu en
þegar bærinn tók aö skammta okkur gas
þá var mér ekki lengur hlátur í hug.
Enginn iönaöarmaöur er fáanlegur til
að vinna í húsinu okkar á sama tíma og
verið er aö byggja 60 leiguíbúöir. Og við
getum ekki einu sinni fengið neinn til aö
Heimilislausir „Oklarar" sem yfirgáfu heimkynní s(n og freistuöu gsafunnar í Kaliforniu.
Steinbeck lýsir baráttu þeirra fyrir lífinu
Myndin er úr kvikmyndinni.
einasta stund sem barniö vakir fer í aö
læra þessa flóknu aöferö til tjáningar. Ég
viröist ekki bregöast viö hinu nýtilkomna
fööurhlutverki á heföbundinn hátt en
kannski gerir þaö enginn. Mig grunar aö
hegðun margra foreldra mótist af
blaöagreinum um ungbörn skrifuöum af
bamlausu fólkl. Kannski er ég bara
eitthvað sérstakt fyrirbæri.
Mér finnst t.d. alls ekki eins og ég eigi
þetta barn. Ég er viss um aö hvaöa barn
sem umgengist mig myndi hafa sömu
áhrif á mig."
Einn var sá hlutur sem hafði
truflandi áhrif á hjónaband Stein-
becks en það voru óskemmtilegar
afleiðlngar frægðarlnnar. Hann og
Gwendolyn festu kaup á veglegu húsi
í Monterey og ætluðu að taka upp
fasta búsetu þar, en þau fundu fljótt
að þau voru litln hornauga.
á eftirminnilegan hátt í „Þrúgun reiðinnar".
skipta um fúna fjöl í eldhúsinu. Þetta eru
bara tvö dæmi af mörgum.
Þaö er eins og allir séu aö ofsækja mig
og þaö er hlutur sem ég líö ekki.
En ég kem ekki til meö aö hleypa af
neinum fallbyssum. Viö ætlum aö dvelja í
Mexíkó í fjóra eða fimm mánuöi, og síöan
sjá hvort loftið hefur eitthvaö hreinsast
meöan á fjarveru okkar stendur.
Ég segi þaö satt aö ég var miklu
hamlngjusamari í New York. Lífiö er fólk,
ekki staöir. Hér er enginn sem hefur
unniö sér frægö og frama á sama hátt og
ég og fólk er grimmúöugt í minn garö.
Hér er enginn sem ég get talaö viö nema
Ed. Ég hef vilja og getu til aö gleyma
frægöinni en þetta fólk hvorki vill né
getur.
Þetta er ekki lengur mitt land. Þaö
kemur ekki til meö aö viöurkenna mig fyrr
en ég er dauöur. Þetta gerir mig mjög
sorgbitinn."
Ekki löngu eftir að þetta var skrlfað
fluttu Steinbeck hjónin alfarið til New
York.
Gwendolyn kveður eftir
fimm ára hjónaband
„New York er dásamleg borg," skrifaöi
hann „Ég er farinn aö festa rætur hér.
Þessi staöur mun innan skamms verða
höfuðborg heimsins. Hann er ekki líkur
neinum öðrum stað. Fólkið er mjög
umburðarlynt. Mannvonskan sem gerir
aörar borgir ófullkomnar er sleikt upp og
gleypt í heilú lagi í New York. Hún er svo
sannarlega mesta borg heims, hvorki góö
né ill aðeins einstæö."
Samband John Steinbeck og
Gwendoiyn var oft á tíðum storma-
samt og loks sauð uppúr eftir fimm
ára hjónaband.
„Eftir fjögurra ára óhamingju og bitur-
leika hefur Gwendolyn ákveðiö að fara
fram á skilnað," skrifaöi Steinbeck hinum
sænska vini sínum Bo Beskow. „Þetta er
sama gamla sagan um vonleysi kven-
kynsins. Hún vill eitthvað sem ég get ekki
geftð henni svo hún verður að halda
áfram aö leita. Kannski á hún eftir aö
finna út aö enginn getur gefiö henni það.
En hún um þaö. Hún hefur skorið á öll
bönd. Henni líður mun betur núna og hún
gæti jafnvel orðið vinur minn. Hún fær
börnin til aö byrja með allavega. Og ég
fer aftur til Monterey til að safna kröftum
og anda að mér heilnæmu sveitalofti. —
Hún gerði mér einn greiða. Hún fyrirgerði
ást minni á henni með því að særa mig á
grimmdariegan hátt svo áfalliö er ekki
eins mikið.2
Jafnvel þó Steinbeck reyndi að bera
sig vel ólgaði allt og kraumaði innra
með honum. Honum varö mjóg lítiö úr
verki og þab endabi meb því ab
starfsmanneskja útgáfufyrirtækis
hans, var gerb út af örkinni til ab
reyna ab örva hann til dába. Hér
kemur greinargóð lýsing starfsmann-
eskjunnar Miídred Lymon á afleiðing-
um skilnaðarins á Steinbeck:
í tygjum við kven-
mann — það boðar allt
annað en gott
„Andlegt ástand hans er bágboriö og
það veldur honum áhyggjum hvað afköst
hans eru lítil að vöxtum. Ef ferð hans til
Mexíkó verður honum ekki til ánægju-
auka þá veit ég svo sannarlega ekki hvaö
á eftir að gerast. Varnarkerfi það sem
hann hefur byggt upp í kringum sig er
alltaf að störfum og þaö er erfitt aö
nálgast hann. Þaö sem John þarfnast
mest núna er sjálfsagi. Ég er hrædd um
að annað vaki fyrir honum með Mexíkó-
för sinni en skriftir. Ég heyröi töluvert um
einhvern kvenmann sem hann er í tygjum
viö þar, meöan ég dvaldi hjá honum og
þaö boöar ailt annaö en gott. Hún flakkar
á milli manna og er aldrei lengi meö þeim
sama.
John skrifar tugi bréfa á hverri nóttu.
Skapferli hans er mjög einkennilegt og
hann hefur mjög sérstæöar hugmyndir
um kvenfólk þessa dagana. Hann boröar
óreglulega og þá aöallega næringar-
snauöan mat. Hann er seint á fótum og
sefur út og reynir af fremsta megni að
fullvissa sjálfan sig um aö hann sé
ánægöur meö þetta líferni."
Skoðanir Steinbecks á amerísku
kvenfólki voru mjög ofstæklsfullar
eftir að Gwendolyn sagði skilið vió
hann. Hér kemur smá sýnishorn sem
ætti að nægja tll að ná út svitanum á
sérhverri kvenrétiindakonu.
Amerískt hjónalíf:
Fyrsta þrepið í
tröppum hóruhússihs
„Ég held aö ég gæti elskaö evrópu-
konu, negra eöa kínverja en ekki hina
dæmigeröu amerísku konu sem er aö
Framhald á bls. 23
©
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24