Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						Seint á sjötta áratugnum, þegar
konungsríkiö Kambódía var illa statt,
þótt auougt væri aö hrísgrjónum, sat
ungur, vinstrisinnaöur hagfræðistúd-
ent frá því landi í París og vann aö
ritgerö, sem mælti fyrir Um þaö,
hvernig mætti á róttækan hátt leysa öll
hefztu efnahagslegu vandamál lands-
ins og lækna um leiö hinar samfélags-
legu meinsemdir þess.
Nafn hans var Khieu Samphan, og
leiöir hans til úrbóta voru í stuttu máli
á þá lund, aö þar sem nýlenduþjóöir
eins og Khmerarnir myndu ávallt verða
aö þola arörán erlends fjármagns meö
því aö vera ódýrt vinnuafl, meöan
efnahagslíf þeirra væri bundið alþjóð-
legum markaöi, yröu þeir aö slíta öll
tengsl viö hið skaðræöislega heims-
kerfi, sem gerði útlenda ríka menn
ríkari, en fátæka Kambódíumenn fá-
tækari. Þetta táknaöi endursköpun
efnahagslífs landsins, og fyrsta stigiö í
þeirri þróun krefðist þess, að á rústum
hins gamla þjóðfélags yrði stofnaö nýtt
samfélag, sem byggöist á landbúnaði
og væri með öllu út af fyrir sig og sjálfu
sér nægt. Seinna myndi svo iðnvæöing
koma til skjalanna, þegar Kambódíu-
mönnum þóknaðist að skipta sér að
nýju af umheiminum.
Þegar svo Rauðu Khmerarnir hrifs-
uöu Phnom Penh úr höndum hins
„Ameríkusinnaöa" forseta, Lon Nols,
sneru þeir hinni fávíslegu skólaritgerö
yfir í blákaldan raunveruleika. Bygging
þjóðfélagsins var brotin í grunn meö
því aö svifta borgimar íbúum og
íbúana öllu, sem þeir áttu.
Frá Phnom Penh einni voru milli
tvær og þrjár milljónir manna — og
þar með talið gamalt fólk og börn,
örkumla fólk, sjúkt og deyjandi —
reknar allslausar út á land og safnaö
þar saman í bráðabirgðasamyrkju-
búum. Þeir sem voru veikir og las-
buröa létust fljótt af ofþreytu, hungri,
sjúkdómum eöa voru baröir í hel
miskunnarlaust, en allir uröu aö vinna
erfiöisvinnu frá morgni til kvölds viö
hinar frumstæðustu og verstu aðstæð-
ur.
Eins og borgirnar og jafnvel þorpin
voru þeir óþarfir. Skiptu engu máli.
Þessi geöþóttaútrýming hinna
gagnslausu kom til viðbótar hinni
kerfisbundnu slátrun Rauðu Khmer-
anna, sem frömdu fjöldamorö á hóp-
um og stéttum, sem talið var að væru
„óvinir lýðræðisins í Kambódíu", frá
sigruðum hermönnum Lon Nols til
óforsjálla liðsmanna úr eigin röðum,
þegar þeir mótmæltu þjóðarmorðinu,
og frá illa séöum menntamönnum í
borgunum til sveitastjórnarmanna í
þorptinum frá tíð fyrri stjórnar. Varlega
áætlaö var búiö aö drepa þannig 1.2
milljónir manna 1. janúar 1977, en í
júní 1979 viðurkenndi utanríkisráð-
herra Rauöu Khmeranna, leng Sary,
opinberlega, að um 3 milljónir manna
hefðu týnt lífi, en bætti því þó við í
afsökunartón, að skipanir hefðu „mis-
skilizt" og aftökur verið „mistök".
Þrjár milljónir af átta milljónum
Khmera. Flestir eru sljóir gagnvart
slíkum nafnlausum fjölda látins fólks,
og ef til vill hafa slíkar tölur jafnlítil
áhrif á manninn, sem stendur efst á
hrúgu hauskúpanna — ekki Khieu
Samphan, sem varö aöeins að nafninu
til æðsti maður hinnar nýju Kambódíu,
heldur hinn duiarfulla forsætisráöherra
Pol Pot.
Lengi var lítiö vitaö með vissu um
hina eiginlegu stjórnendur byltingar-
hreyfingarinnar í Kambódíu, og allar
skipanir komu aö ofan frá dularfullum
aðila, sem gekk aðeins undir nafninu
„Angka Leou", æðsta stjórn, og eng-
inn vissi neitt frekar um. Það var ekki
fyrr en í-september 1977, að Pol Pot
skýröi allt í einu frá því opinberlega, aö
á bak viö rýting þessa æösta valds
stæöi hinn áöur meö öllu óþekkti
„Kommúnistaflokkur Kambódíu", sem
heföi veriö stofnaður 17 árum áöur, aö
því er hann sagöi.
Uppruni forsætisráöherrans sjálfs
hefur einnig verið móöu hulinn, og þeir
sem gerzt hafa fylgzt með málum
Kambódíu og vanir eru fölskum nöfn-
um, höföu ýmist talið hann vera
einhvern af þremur öörum Khmerum.
En þegar hann heimsótti Kína og
Norður-Kóreu síöla árs 1977, birtust
myndir af honum í Peking, og þær
ásamt stórri mynd af honum í Pyong-
yang bentu til þess, að hér hlyti aö
vera kominn Saloth nokkur Sar, kamb-
ódískur kommúnísti, sem hefði farið í
felur 1963.
Maðurinn, sem leitt hafði Rauöu
Khmerana til að gera Kambódíu að
sláturhúsi og beinageymslu, kom fram
í dagsljósiö. Hann reyndis vera feitlag-
inn, kinnamikill Khmeri, rúmlega fimm-
tugur og klæddur í víö Mao-föt.
Pol Pot er af bændafólki kominn
samkvæmt hinum vafasömu upplýs-
ingum, sem kommúnistar láta í té, en
var allt í einu af óskýröum ástæöum
kominn í tækniskóla í Phnom Penh,
þar sem hann hlaut styrk, sem gerði
honum kleift aö fara til Parísar til náms
í útvarpsvirkjun 1949. Hann var
greindur og duglegur, en hefur greini-
lega veriö mjög viökvæmur gagnvart
virðingarskorti, sem honum hefur veriö
sýndur að eigin dómi aö minnsta kosti.
Hann hallaöist brátt að Marx-Lenin-
ismanum sem töfralyfi og allra meina
bót fyrir þá, sem minna mega sín, fyrir
nýlenduþjóðir og kúgaðar stéttir. Hann
hvarf heim frá París 1953 til aö taka
þátt í byltingarstarfsemi og baráttunni
gegn Frökkum, en í Kambódíu voru þá
starfandi kommúnistísk samtök, „Hinn
þjóölegi byltingarflokkur", sem hann
vafalaust hefur starfaö fyrir.
Með samkomulaginu í Genf 1954
var endi bundinn á stríðiö í Indókína,
Kambódía hlaut sjálfstæöi og Pol Pot
sneri sér að kennslu í landafræði, sögu
og — umfram allt — í slöfræöi í
einkaskóla í Phnom Penh (þar sem
„Saloth Sar" starfaöi á sama tíma viö
©
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16