Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						Sundhakki á austurenda Viðeyj-
ar árið 1925, þégar Kárafélagið
rak „Stöðina". Fremst á myndinni
er hafskipabryggjan og á henni
járnbrautarspor. Rafmagn var þá í
Viðey frá dísilstöð. Fjær er oJíu-
bryggjan, þá olíuhúsið og portið. Upp
af bryggjunni er Mariner-húsið, þar
sem danski flotinn geymdi kol og
annan varning. Við hliðina á því er
verzlunarhúsið, áður geymsluhús
Sameinaða gufuskipafélagsins. Síð-
an taka við fiskverkunarhúsin á
sjávarkambinum og fiskreiturinn
lengst til vinstri. A Kleppsholti, í
baksýn, er þá engin byggð. Húsin í
efri röð frá vinstri: Kvennabrekka,
hús beykisins, Glaumbær, verbúð
fyrir aðkomufólk, Ólafshús þar sem
framkvæmdastjórinn bjó og þar
fyrir ofan önnur íbúðarhús.
Bryggjurnar báðar, fiskverkun-
arstöðin og olíustöðin voru rifin í
upphafi stríösins, þegar timburskort-
ur varð. Seinna voru öll íbúðarhúsin
rifin, nema Glaumbær, sem brann.
Ljósm. Oskar og Vignir
Allirþekkja Viðey. Hún blasir
við frá Sundahöfninni og
Kleppsveginum, þar sem fjbldi
manns á leið um daglega. Eyjan
er hluti af daglegu umhverfi
Reykvíkinga og flestir lands-
menn þekkja hana í sjón. All-
margir hafa komið þangað,
einkum eftir að Hafsteinn
Sveinsson fór að flytja fólk út í
eyna og flestir vita, að Viðeyjar-
stofa er eitt af elztu húsum
landsins. Þeir muna einnig úr
barnaskólafræðunum, að Skúli
Magnússon bjó þar. En Viðeyj-
arklaustur og prentsmiðjan ? Æ,
þar versnar nú í því.
Það er að mestu grafið og
gleymt, að Viðey var eiginlega
höfuðstaður þjóðarinnar um
langt árabil. Og menn í fjörrum
löndum eru á þessum sjónvarps-
og myndbandaúmum margfalt
kunnugri en Magnás konfer-
ensráð ellegar Ólafur sekrétérí.
Þó ekki sé langt um liðið, er
farið að fenna illilega íspor Egg-
erts Briem í Viðey og er liann þó
maður þessarar aldar. Og fáir •
vita nú lengur deili á Milljónar-
félaginu og „Stöðinni", sem nú
er ekkert eftir afutan hlaðinn
viðlegukantur og fáeinar stein-
steypurústir. Saga Viðeyjar er
svo núkíl og margþætt, að að-
eins verður drepið á meginatriði
í grein sem þessari. Sú saga
endar t raun og veru með því að
kreppan mikla kippir fótunum
undan þeirri atvinnustarfsemi
og uppbyggingu, sem þá var haf-
in á austurenda Viðeyjar.
En vegna þess arna er Viðey
nú sem ónumið land. Fyrir utan
Viðeyjarstofu og kirkjuna eru
þar ótrúlega litlar minjar um
mannvirki miðað við allt, sem á
undan er gengið. Á björtum
sumardegi bylgjast grasið, hvert
sem litið er; safaríkt valllendis-
gras — og hefur fyrir löngu
kaffært stóran kirkjugarð, bæ-
inn undir Sjónarhóli, klaustrið
og prentsmiðjuhúsið. Frá klett-
Sögustaður og unaðs-
reitur við bæjardyr
1. HLUTI
Gísli Sigurösson tók saman
Reykjavíkur
óttri strönd berst garg mávsins
og þungur vélargnýr berst yfir
sundið frá höfninni. En samt;
það er sem enginn hafi hróflað
við einu eða neinu á stórum
flæmum, aðeins mógrafir, sem
voru um leið uppþurrkunar-
skurðir og grjótgarður frá tím-
u.m Skúla.
Viðey er miklu stærri en mað-
ur gæti í fljótu bragði ímyndað
sér; um 3 km enda á milli og
víðast um 800 metrar á breidd.
Víða í eyjunni hagar svo til, að
sundin sjást ekki og þá virðist
þetta flæmi áfast við land.
Útí Viðey er aðeins fáeinna
mínútna ferð á sæmilegum báti;
hvort heldur er frá Vatnagörð-
um eða smábátahöfn Snarfara
við Elliðaárósa. Þegar kemur
nærri lendingu, sem nú er beint
framan við kirkjuna og Viðeyj-
arstofu, verður ljóst, hversu
glæsilegt bæjarstæði þarnaer.
Stígur liggur upp frá fjörunni,
framhjá Líkaflöt, sem svo er
nefnd og gefur hugmynd um, að
þar hafi dauðinn verið á ferö
með einhverjum hætti. Þetta ör-
nefni segir heilmikla sögu, þeg-
ar betur er að gáð, og bendir
okkur á ríkjandi viðhorf eða trú
fyrir margt löngu, þegar menn
töldu að gott væri að hljóta
hinztu hvílu í Viðeyjarkirkju-
garði og létu gjarnan fjármuni
renna til klaustursins í því
augnamiði. Og síðan, þegar kall-
ið hafði komið og hinir góðu gef-
endur voru allir, var einn áfang-
inn sá að flytja líkin yfir til Við-
eyjar og þangað komnum var
þeim raðað á flötina atarna.
Vestan við lægðina rís Sjón-
arhóll og suðaustanundir honum
mun fyrst hafa risið bær í Við-
ey. Handan við hann, norðvest-
Útsýni af Sjónarhóli austur yfir
Viðey. Yfir Viðeyjarstofu ber
Skúlahól, en lengst til hægri er
Heljarkinn og þar í er Abóta-
sæti. Eftir öll umsvifin í Viðey,
klausturhald, prentsmiðju,
fyrirmyndarbú og Milljónafé-
lag, eru hús Skúla fógeta það
eina sem eftir stendur.
í Naustabrekku, norðvestan í
Sjónarhóli, er kafgresi sem víð-
ar og sundið yfir á Köllunarklett
hjá Kleppi og núverandi
Sundahöfn er slétt og mein-
leysislcgt. En sú dýrð getur
hæglega farið af. Neðri mynd:
Minnismerki um brostnar von-
ir. Húsgrunnar á Sundbakka,
þar sem þó nokkur fjö'ldi fólks
bjó og starfaði allt frá 1907 til
1931, að kreppan mikla gerði út
af við Kárafélagið.
anmegin, er Naustabrekka, vax-
in kjarngresi og snarhallar
niður að Brekkuvör, sem hefur
verið lendingarstaður. Skammt
þaðan teygist Virkishöfði, eða
Hrossanes, fram og eru sögur
tengdar þeim örnefnum,
verður vikið að síðar.
sem
Grasið grær yf ir
mannanna verk
Margvíslegar gönguferðir
mætti hugsa sér um Viðey og
væri  ugglaust  nokkurra  daga
8
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16